Udawana świętość

Patrząc wczoraj na rozentuzjowany tłum młodych ludzi w Krakowie, przypomniała się Nasza młodość i pierwsze powitanie Jana Pawła II w Polsce.

I nieodparcie przyszła mi na myśl osoba Róży Thun, która aktywnie działała wtedy w studenckich środowiskach przy kościele Dominikanów. (Nie pamiętam: czy to było w "Beczce", czy też innym stowarzyszeniu.)
Ale ta nędzna kreatura jest modelowym przykładem obłudy i zakłamania pewnej części świętobliwych degeneratów, których 12 lat temu nazwano "pokoleniem Jana Pawła II".
Jak negatywny mieli oni wpływ na kształt Polski po 1989 roku - tego nie potrzeba nikomu tłumaczyć.
Zepsuci, zdemoralizowani i pozbawieni elementarnych zasad etyki głoszą dzisiaj dokładną odwrotność tego - co rzekomo wyznawali 37 lat temu.
W latach siedemdziesiątych Róża Thun vel Woźniakowska grała rolę świętej. A jak skończyła?