Wanda czeka na wiersz

Zygmunt Jan Prusiński


WANDA CZEKA NA WIERSZ


Idź ze mną brzegiem rzeki
słuchaj kilka wodnych słów,
zawsze są inne niepowtarzalne.

Twój Świdnik był w moich oczach,
spacerowałem po Starym Rynku
pisałem wiersze o przemijaniu.

Wando, jeśli dostrzeżesz cień
to tam mój haik śpi w gościnie,
skulony jak kot nabywa siły.

- Omijaj ludzką drapieżność,
lepiej w poezji się schowaj -
ja tam duchem jestem zawsze.


8.07.2009 – Ustka

Wiersz z książki "Szudroczyć"