W hołdzie Powstańcom Warszawskim

W początkach dyskusji internetowych - w latach dziewięćdziesiątych - podejmowałem wiele tematów weryfikujących naszą świadomość historyczną.
Głównie odbrązowiałem nasze mity.
Jednym z nich był temat Powstania Warszawskiego - które przedstawiłem jako wielką narodową tragedię skutkującą ogromnymi stratami ludzkimi, kulturalnymi i politycznymi.
Moje wypowiedzi służyły przestrodze przed podobnymi błędami, a obserwując obecną sytuację na świecie zauważymy, że podobne tragedie doświadczają w XXI wieku inne kraje.
Powstanie było wielkim - heroicznym wysiłkiem, powodem do chwały, ale jednocześnie koszmarnym błędem politycznym.
Nie można go jednak rozpatrywać w oderwaniu od realiów tamtych dni. Dwukrotnie zostaliśmy zwiedzenie przez Stalina.
Najpierw - za pośrednictwem tak zwanego "PKWN" wzywał do wybuchu powstania w Warszawie, a gdy po kilku tygodniach dowództwo Powstania uznało, że dalszy opór stracił sens - to Stalin obiecał Powstańcom pomoc, której oczywiście nie udzielił. Ale utraciliśmy szansę na honorowe poddanie.

Bardzo istotną kwestią był zapał młodzieży, która rwała się do walki. Nikt-nikogo nie zmuszał.
Decyzja rozpoczęcia Powstania, a potem jego kontynuacji - wynikała właśnie z parcia młodzieży.

Z tego powodu obraźliwe publikacje na temat Powstanie Warszawskiego są przejawem braku kultury i elementem ataku na Społeczeństwo Polskie.
Kolejnym etapem tego działania są obelgi wobec Powstańców i pomawianie ich o niecne zachowania.
Jaka nacja wyspecjalizowała się w takich działaniach? - tego nie trzeba wyjaśniać.
Zapamiętajmy, że Powstanie Warszawskie był to koszmarny błąd polityczny, ale równocześnie przejaw ogromnej miłości do Ojczyzny.
I za to należy się tym ludziom wielka chwała.

Foto: kobiety w Powstaniu Warszawskim