Katyń 1940 - Smoleńsk 2010 - ta sama retoryka

Przez 50 lat - w wyjątkowo bezczelnej formie okłamywano Polaków w sprawie sprawców mordu na oficerach polskich w Katyniu i Miednoje.
W kłamstwie katyńskim brała udział cała masa moralnych śmieci.

7 sierpnia 1944 roku - gdy Ludowe Wojsko Polskie stało u bram walczącej Warszawy - w organie PKWN opublikowano artykuł Jerzego Borejszy - w którym tenże pisał:

"Zarówno stan trupów, wskazujący dokładnie czas dokonania mordu; zarówno sposób wykonania zbrodni; zarówno dokumenty i listy, znalezione przy tych trupach, jako też zeznania dziesiątków świadków spośród ludności wsi okolicznych; jako też zeznania Polaków, byłych jeńców tych obozów, którzy pozostali przy życiu, a wreszcie opinie rzeczoznawców i członków komisji radzieckiej usuwają resztki wątpliwości z tragedii katyńskiej.

Lipiec 1941 roku. Czerwona Armia cofa się przed nacierającą armią hitlerowską, której udaje się dotrzeć do bramy smoleńskiej.
Naczelnik obozu jeńców daremnie zabiega o wagony dla odesłania w głąb kraju jeńców-Polaków, zwraca się m.in. 12 lipca 1941 roku do naczelnika stacji Gniezdowo, Iwanowa, o dostarczenie mu wagonów.
Ale tory kolejowe zawalone są pociągami z wywożonymi maszynami, fachowcami-robotnikami. Wywieźć jeńców nie było możności.
Czemu jednak jeńcy Polacy nie odeszli wraz z cofającą się Czerwoną Armią? Nie wiemy.
Faktem jest, że pozostali."
(koniec cytatu)

Proszę porównać tą retorykę do tez przedstawionych przez tak zwaną "Komisję Millera" i dziennikarskie matactwa w sprawie tej tragedii.
Pewnie za kolejne 50 lat dowiemy się: kto był zleceniodawcą zbrodni z 10 kwietnia 2010 roku.
Bo wszystko wskazuje na to, że to nie był wypadek, a zaciętość obecnego Rządu - wobec wszelkich wątpliwości - tylko to potwierdza.