Wizja Imperium od Renu do Wůadywostoka

Wizja Imperium od Renu do Wůadywostoku wiŕýe sić z karierŕ szwabskiej rodziny von Zollern, która zmieniůa nazwisko na von Hohenzollern. Ironiŕ losu jest fakt, ýe mottem tej rodziny byůo hasůo Nihil Sine Deo czyli „Nic Bez Boga.” Hasůo to byůo typowe dla „herezji pruskiej” zdefiniowanej przez Pawůa Wůodkowica w 1414 roku na konwencji z Konstancji. Herezja pruska byůa ideologiŕ, która w praktyce upowaýniaůa niby misjonarzy do rabowania i popeůniania ludobójstwa takiego, jakie dokonali Krzyýacy na Baůto-Sůowianach w Prusach.



Prototypem herezji pruskiej byů „Drang nach Osten,” czyli podbój ziem na wschód od Renu, poczŕwszy od linii fortyfikacji frankońskich tak zwanych Limes Sobabicus i Limes Saxoniae ukończonych w 880 roku mićdzy Marchiŕ Awarskŕ i Marchiŕ Duńskŕ. Podbój ten odbywaů sić kosztem Lechitów Zachodnich, autochtonów na wschód od tych fortyfikacji. Lechici pozostawili po sobie nazewnictwo miejscowoúci sićgajŕce od Danii do Swajcarii.



Fakt, ýe Lechici Zachodni byli autochtonami tych ziem potwierdzajŕ studia D.N.A. Polacy sŕ Lechitami Wschodnimi i jćzyk polski naleýy do jćzykowej grupy lechickiej w rodzinie jćzyków sůowiańskich. W bardziej sprzyjajŕcych warunkach powstaůoby jako proces naturalnego rozwoju państwo lechickie skůadajŕce sić z Lechitów wschodnich i zachodnich. Od dawna Turkmeni nazywajŕ Polskć „Lechistanem.” Czyniŕ to nadal Turcy.



Frederick I Hohenzollern z jednej z dwu linii frankońskich zostaů Margrabiŕ Brandenburgia w Berlinie w 1412 roku. Natomiast w 1525 roku Albrecht Hohenzollern z drugiej linii frankońskiej, zostaů Ksićciem Prus za pomocŕ pierwszego hoůdu pruskiego po dokonaniu na kolanach na rynku w Krakowie przed królem Polski Zygmuntem Starym. Hoůdy Hohenzollernów przed królami polskim trwaůy od 1525 do 1641 roku. Prusy Ksiŕýćce odpadůy od Polski w 1667 roku.



Obydwie linie Hohenzollernów otrzymaůy od króla Polski Zygmunta Wazy pozwolenie w 1618 roku na wspólne dziedziczenie lenna pruskiego. Byů to katastrofalny bůŕd polityczny dla państwa polskiego, który daů Hohenzollernom moýliwoúă zainicjowania rozbiorów Polski w 1772 roku.



Trzeba pamićtaă, ýe „zůota dekada” eksploatacji Ukrainy przez Ýydów, skończyůa sić w 1648 roku pogromami Chmielnickiego na Ukrainie. W pogromach tych zginćůy tysiŕce Ýydów. Panika bankierów ýydowskich wynikůa wówczas z przekonania, ýe Ýydzi bćdŕ wypćdzani z Polski tak jak to miaůo miejsce wczeúnie w Hiszpanii i jeszcze wczeúniej w Anglii, Francji i w państewkach niemieckich. Ujawnienie treúci Talmudu pogorszyůo sytuacjć Ýydów w Europie. Przeraýeni pogromami bankierzy ýydowscy zaczćli przesyůaă swoje kapitaůy z katolickiej Polski do protestanckiego Berlina raczej niý do katolickiego Wiednia lub prawosůawnego Petersburga.



Kapitaůy ýydowskie z Polski pomogůy finansowaă stworzenie w 1701 r. Królestwa Pruskiego ze stolicŕ w Berlinie, kolebki nowoczesnego militaryzmu niemieckiego oraz ęródůa planów rozbiorów Polski. Zdobycie ziem polskich zaboru pruskiego daůo Hohenzollernom moýliwoúă zdominowania ponad trzystu pićădziesićciu maůych niezaleýnych państewek niemieckich i w 1871 roku zaůoýenia cesarstwa niemieckiego ze stolicŕ w Berlinie. Staůo sić to po zwycićstwie Prus nad Francjŕ dokonanym w duýej mierze dzićki polskim rekrutom z prowincji polskich zaboru pruskiego. Ich los opisaů to Henryk Sienkiewicz jego ksiŕýce pod tytuůem „Bartek Zwycićsca.”



Wojna francusko-pruska byůa sprowokowana przez kanclerza Bismack’a, który obraziů Napoleona III i wywoůaů wypowiedzenie wojny Prusom przez Francjć 19 lipca 1870 roku. Francja nie chciaůa dopuúciă do zjednoczenia Niemiec i powstania wielkiego mocarstwa niemieckiego. Tak, wićc Prusacy uwaýali, ýe Francja jest przeszkodŕ zjednoczenia przez nich państewek niemieckich. Wojna przeciwko Francji byůa w Berlinie oceniana jako okazja na zjednoczenie maůych państw niemieckich i na umocnienie hegemonii Prus nad nimi. W czasie rozbiorów Polski byůo ich w sumie ponad 350.
Po upadku Cesarstwa Francuskiego 4 wrzeúnia 1870 Francja proklamowaůa powstanie III Republiki. Powstaů Rzŕd Obrony Narodowej a 19 wrzeúnia 1870 r. zakończyůa sić bitwa o Wersal przegrana przez Francuzów. Nastŕpiůo okrŕýenie Paryýa. Siůy armii niemieckich szybko urosůy do okoůo 400 tysićcy ýoůnierzy. Wojska niemieckie okrŕýaůy Paryý, ale nie podejmowaůy akcji ofensywnych, ale umacniaůy swoje pozycje. Niemcy przygotowywali sić systematycznie do oblćýenia Paryýa.
Bardzo waýna byůa kapitulacja miasta Metz, poniewaý wyeliminowaůa z walki ponad dwukrotnie wićcej ýoůnierzy francuskich niý klćska francuska pod Sedanem. W dniu 31 paędziernika 1870 r. mieszkańcy Paryýa wzniecili rewoltć, ogůosili republikć i obalili rzŕd cesarza Napoleona III. Dwa miesiŕce póęniej w dniu 18 stycznia 1871r. proklamowano powstanie Cesarstwa Niemieckiego. Staůo sić to w Sali Lustrzanej paůacu wersalskiego pod Paryýem. Dokument, który tam podpisano zaúwiadczaů zjednoczenie ziem niemieckich z wyjŕtkiem Austrii.
Wilhelm I koronowaů sić na cesarza II Rzeszy. 28 stycznia 1871r. po prawie czterech miesiŕcach oblćýenia Paryýa, wojska niemieckie, wymusiůy na Francji podpisanie paktu o zawieszeniu broni. Nowy ugodowy rzŕd francuski przyjŕů 26 lutego 1871 warunki pokojowe pruskiego kanclerza Bismarcka w dniu 10 maja 1871r. W Frankfurcie nad Menem ratyfikowano ten traktat pokojowy 26 lutego 1871r.
Francja musiaůa oddaă nowo powstaůemu Cesarstwu Niemieckiemu terytorium Alzacji i czćúă Lotaryngii o ůŕcznej powierzchni 14 508 km˛ oraz zapůaciă olbrzymiŕ wówczas sumć pićciu miliardów franków w zůocie, nie liczŕc kosztów okupacji i zwiŕzanych z niŕ rabunków. Tak, wićc do czasu spůaty wszystkich tych kontrybucji, okupacyjne wojska niemieckie stacjonowaůy w póůnocnej Francji na koszt Francuzów. Wygrana Prus w wojnie francusko-pruskiej z lat 1870-1871 doprowadziůa do zmiany ukůadu siů w Europie.
II Rzesza, powstaůa po zjednoczeniu państw niemieckich i staůa sić nowym, dominujŕcym w Europie mocarstwem. Dzićki wykorzystaniu wysokiej kontrybucji od Francji oraz zdobyciu wiedzy technicznej i naukowej, Niemcy zaczćůy przebudowć przemysůu i osiŕgnćůy szybki rozwój gospodarczy tak, ýe wyprzedziůy potencjaů gospodarczy Wielkiej Brytanii. Niemcy zaczćůy powoli opanowywaă coraz bardziej handel zamorski, szkodzŕc tym samym interesom angielskim.
Konflikt interesów angielsko-niemieckich zaostrzyů sić z chwilŕ, gdy Niemcy rozpoczćůy budowć wielkiej floty wojennej. Tymczasem w Berlinie powstaůa wizja stworzenia imperium niemieckiego od Renu do Wůadywostoku. Wizjć tŕ przejŕů póęniej rzŕd Hitlera i staraů sić jŕ urzeczywistniă w oparciu o stworzenie na trenach od Renu do Dniepru „etnicznie czystych Niemiec na nastćpne 1000.”
Tak, wiec Cesarstwo Niemieckie, które powstaůo w 1871 roku dŕýyůo do zbudowania mocarstwa úwiatowego i dŕýyůo do zdobycia nowych kolonii nie tylko w Afryce, ale gůównie w Eurazji. Miaůo sić to staă za pomocŕ skolonizowania Rosji w podobny sposób, w jaki Anglia skolonizowaůa Indie. Plany Berlina opisaů szczegóůowo Aleksander Guczkow, minister wojny w rzŕdzie Kerensky’ego.
Koniec Cesarstwa Niemieckiego nastŕpiů w chwili, kiedy Wilhelm II musiaů abdykowaă w wyniku „rewolucji listopadowej” w Niemczech. Kanclerz Rzeszy ksiŕýć Badeński ogůosiů rezygnacjć z tronu Rzeszy i Prus Wilhelma II, jak teý nastćpcy tronu, jego syna Wilhelma. Staůo sić to wbrew woli cesarza, który chciaů pozostaă królem pruskim. Nie byůo to moýliwe w ramach konstytucji II Rzeszy, wedůug której król pruski byů automatycznie cesarzem niemieckim.



Wilhelm przeniósů sić 10 listopada 1918 r. ze swojej kwatery wojskowej w belgijskim Spa do Holandii, która jako kraj neutralny w czasie wojny udzieliůa jemu i jego synowi azylu. Rezygnacjć z tronu potwierdziů on 28 listopada 1918 r. za pomocŕ specjalnego dokumentu. Wůadze holenderskie nie zgodziůy sić na ekstradycjć i poddanie pod sŕd byůego cesarza Wilhelma, który przyczyniů sić do powstania wizji imperium niemieckiego od Renu do Wůadywostoku i którego rzŕd wydaů Rosji dwunastogodzinne ultimatum albo demobilizacji albo natychmiastowych dziaůań wojennych. Tak zaczćto dziaůania wojenne na froncie niemiecko- rosyjskim. Byůy one w 1914 roku poczŕtkiem walk w Pierwszej Wojnie Úwiatowej.