ZAPRASZA.net POLSKA ZAPRASZA KRAKÓW ZAPRASZA TV ZAPRASZA ART ZAPRASZA
Dodaj artykuł  

KIM JESTEŚMY ARTYKUŁY CIEKAWE LINKI 2002-2009 NASZ PATRONAT KRONIKA KRAKOWA DZIŚ W POLSCE

Ciekawe strony

Iwo Cyprian Pogonowski 
Notka wikipedii dotycząca osoby prof. Iwo Cypriana Pogonowskiego 
Cała prawda o World Trade Center 
Filmik dokumentalny przedstawiający wydarzenia z 11 września 2001 roku. 
Na straży wolności: Goldman Sachs  
Gerald Celente i John Stossel rozmawiają z sędzią Napolitano o różnych, nie do końca jasnych powiązaniach, między amerykańskimi bankami i rządem USA. Największe podejrzenia budzi bank Goldman Sachs, który ma dziwną nadreprezentację we władzach rządowych. Dla przypomnienia, dodam, że pracownikiem tego banku jest były premier RP, Kazimierz Marcinkiewicz, a bank był zamieszany w spekulacje na złotówce. 
Niezależna witryna Alexa Jones'a 
Alex Jones należy do nielicznych ludzi na świecie którzy mają odwagę mówić prawdę o antyspołecznej konspiracji 
Wszystko pod kontrolą 
Od zawsze służby specjalne kontrolowały rzekome niezaplanowane spotkania oficjeli z obywatelami.
Przykład podstawionego Putina - jako przypadkowego przechodnia.
 
Ameryka: Od Wolności do faszyzmu 
Amerykanie zaczynają rozumieć - co się dzieje z ich krajem. O tym mówi film pod wskazanym linkiem. 
Historia kontroli bankowej w USA 
Dyktatura banków i ich system zadłużający, nie są ograniczone do jednego kraju, ale istnieją w każdym kraju na świecie.  
Strona Krzysztofa Wyszkowskiego 
Strona domowa Krzystofa Wyszkowskiego 
Polscy "nacjonaliści" o żydach 
Po prostu zobaczcie 
Folksdojcz 
Fantastyczny zespół - poruszający ważne problemy społeczne stworzył bardzo dosadną piosenkę, będącą miksem wywiadu telewizyjnego z śpiewem zespołu. 
Cała prawda o ataku z 11 września 
Jeden z filmów usułujących przedstawić prawdę i ataku z 11 września 2001 roku 
Próba upodmiotowienia obywateli za pośrednictwem internetu 
Celem serwisu jest umożliwienie obywatelom wyrażenia swojej woli w najważniejszych dla nich sprawach. 
Zakrzyczana prawda 
Mamy 2010 rok a zbrodniarze którzy doprowadzili do wielu wojen i kryzysu światowego w w dalszym ciągu - z tupetem - niczym Josef Goebbels kłamią w oczy w kwestii sytuacji gospodarczej świata i Stanów Zjednoczonych
 
Pomylił Chrześcijaństwo z Judaizmem 
Skandaliczna niewiedza Prezydenta USA, czy też raczej perfidna prowokacja?
W przemówieniu Baracj Obama opisuje Chrześcijaństwo odwołaniami do Judaizmu.  
Patriotyzm 
Piosenka Lecha Makowieckiego 
Mój dom, mój świat ...  
BOŻENA MAKOWIECKA - MÓJ DOM, MÓJ ŚWIAT...
Tytułowa piosenka z płyty "Mój dom, mój świat" powstała tuż po obaleniu rządu Olszewskiego.
O ile refren podobał się wszystkim, o tyle zwrotki - niekoniecznie... Stąd opóźniona o prawie 20 lat premiera teledysku ... 
davidicke.pl 
Tym - którzy interesują się losami Świata nie ma potrzeby przedstawiać Davida Icke. Tym ktorzy do tej pory spali umysłowo ta strona może otworzyć oczy.  
Kto mordował w Katyniu 
Izraelska gazeta „Maariv” z 21 lipca 1971 r. wyjawia końcowy sekret katyńskiej masakry. 
Niemcy 1940 - Izrael 2009 - Szokujące zdjęcia 
 
Żydzi tradycjonaliści przeciwko syjonistom 
 
więcej ->

 
 

Jak Wprost ocenialo Polakow.

Jak "Wprost'' oczerniało Polaków


Prof. Jerzy Robert Nowak
Kościół katolicki w Polsce był od stuleci szczególnie silnie, wręcz nierozerwalnie związany z Narodem. Parafrazując słowa Juliusza Słowackiego, gdy polski okręt tonął, Kościół wraz z nim "szedł pod wodę". Po dziś dzień dla polskiego patriotyzmu szczególnie wielkie znaczenie ma spuścizna Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który po tylekroć stanowczo występował przeciwko podważaniu miłości do Ojczyzny i szkalowaniu Polski. Nieprzypadkowy na tym tle wydaje się fakt, że tak usilnie walczący z Kościołem redaktorzy "Wprost" z równą pasją atakowali Naród, patriotyzm, polskie tradycje narodowe i polskich bohaterów narodowych.

Ciekawym, choć wcale nie zaskakującym faktem w tej sytuacji była wyjątkowo wydatna rola odgrywana w polakożerczych atakach przez Stanisława Janeckiego, obecnego redaktora naczelnego "Wprost". Janecki, jak już wcześniej pisałem, "wyróżniał się" systematycznymi, nader agresywnymi napaściami na Kościół, skrajnie deformującymi jego obraz (por. np. jego tekst "Kościół niezgody" z 1995 r.). Tenże sam red. Janecki wyra?nie aspirował do miana czołowego polakożercy we "Wprost" w bardzo silnej rywalizacji ze Stanisławem Jerzym Macem i Wiesławem Kotem.
Opisując prowadzoną na łamach "Wprost" walkę z Narodem, warto zwrócić uwagę na charakterystyczną prawidłowość. Początkowo redaktorzy "Wprost" skupiali się głównie na całościowym oczernianiu Narodu Polskiego, karykaturalnym przedstawianiu polskich cech narodowych, dążeniu do maksymalnego zaniżania samooceny Polaków. W pó?niejszych latach, zwłaszcza od początków obecnego stulecia, redaktorzy "Wprost" przeszli do kolejnego typu antynarodowych ataków. Zaczęli się koncentrować głównie na szkalowaniu konkretnych postaci z narodowej przeszłości. Kierowali kolejne salwy oszczerstw przeciw najsłynniejszym bohaterom narodowej historii, od króla Bolesława Chrobrego poprzez księdza Augustyna Kordeckiego, poprzez hetmanów Stefana Czarnieckiego, Karola Chodkiewicza i Stanisława Żółkiewskiego do Tadeusza Kościuszki, profesorów UJ w czasie drugiej wojny światowej i Władysława Sikorskiego.
Dość typowe były liczne teksty we "Wprost" przedstawiające alarmujący wręcz stopień niechęci do Polaków w różnych stronach świata. Na przykład w numerze z 26 marca 1995 r. pisano, że "87 proc. młodych Niemców ankietowanych przez Emnid-Institut uważa, że Polacy jako naród są gorsi od nich. Zdecydowanie lepiej od nas wypadają Rosjanie i Turcy. Na skali sympatii Niemców - według najnowszych badań Fundacji Friedricha Naumanna i amerykańskiego RAND-Institut - Polacy znale?li się na ostatnim, jedenastym miejscu". Autor tego wyliczenia równocześnie starannie zatroszczył się o pominięcie krajów, w których Polacy cieszą się dużo lepszymi notowaniami, jak i o przyczernienie faktycznego obrazu Polski w niektórych z wymienionych przez siebie państw.
Inny tekst "Wprost", pióra Doroty Modelskiej, już w podtytule akcentował: "Dla Czecha Polak jest pokątnym handlarzem, dla Węgra leniem, a dla Rosjanina i Niemca nie istnieje wcale" (por. D. Modelska: Umowa pierwotna, "Wprost" z 4 lutego 1996 r.). Podobną wymowę miały bardzo liczne teksty "Wprost" malujące Polaków z użyciem jak najostrzejszej czerni. Przodował pod tym względem Stanisław Janecki, który już w tytułach swych artykułów o Polakach zapowiadał wszystko, co najgorsze, np. "Czarny charakter Europy. Polacy jako nacja biją rekordy niepopularności". Inny swój tekst Janecki zatytułował: "Czarne owce. Dlaczego nas nie lubią" ("Wprost" z 20 sierpnia 1995 r.). Polacy byli tam przedstawieni w maksymalnie negatywnej tonacji jako odstraszający od siebie w różnych krajach ilością elementów przestępczych etc. Autor powoływał się m.in. na uogólnienia popularnych czasopism niemieckich, według których "przybysz znad Wisły i Odry to wprawdzie katolik, ale zaraz potem bałaganiarz, złodziej, oszust i hochsztapler". Polemizując z uogólnieniami Janeckiego, czytelnik "Janusz K. z Rzymu" stwierdził w liście do "Wprost" z 10 września 1995 r.: "Stanisław Janecki pisze w artykule 'Czarne owce' (nr 34) o wielu istotnych szczegółach zachowań polskiej emigracji, oceniając nas bardzo surowo. Uważam, że uwagi te odzwierciedlają realny obraz bardzo wąskiej grupy Polonii, ale nie większości (...)".
Bardzo podobne w tonacji do tekstów Janeckiego były artykuły Wiesława Kota, najskrajniejszego w całej redakcji "Wprost" tropiciela "polskiego nacjonalizmu" i "antysemityzmu". Na przykład w artykule o Boyu-Żeleńskim Kot pisał między innymi: "Na długo przed Gombrowiczem zrozumiał, że rodacy mają mózgi impregnowane przez matryce romantyczne i obracają się w zamkniętym kręgu schematów myślowych (...)" (W. Kot: Pobojowisko, "Wprost" z 2 sierpnia 1992 r.).
Trzeba przyznać, że "Wprost" było niebywale konsekwentne w obsmarowywaniu Polaków na czarno i nie zaniedbywało żadnych wysiłków w tym względzie. Świadczyły o tym kolejno pełne antypolskiej żółci artykuły z wiosny 1997 roku. Już na okładce numeru z 6 kwietnia 1997 r. widzieliśmy skrzydło Orła Białego z wbitymi w nie gwo?dziami i odpowiedni tytuł: "Dlaczego Polacy są mało twórczy". A potem znajdujemy w numerze odpowiedni artykuł pod wspomnianym tytułem, wychodzący spod pióra omawianego już przyczerniacza polskości Stanisława Janeckiego. Autor tekstu wysilił się jak mógł, aby dowieść skrajnego braku innowacyjności i kreatywności u Polaków w XX w., ich "wtórności", technicznego i organizacyjnego zapó?nienia. Kiedy zaś nawet przyznał, że Polak był autorem świetnego technicznego rozwiązania, to wnet próbuje to pomniejszać, autorytatywnie dowodząc: "Stefan Kudelski, twórca i producent najlepszych na świecie profesjonalnych magnetofonów Nagra, należy bardziej do kultury technicznej Zachodu niż Polski". Dla Janeckiego oczywiście zupełnie nieważny był fakt, że sam Kudelski czuje się Polakiem, jest wręcz namiętnym polskim patriotą, w przeciwieństwie do różnych krajowych prozachodnich snobów, i stanowczo ostrzegał przed wyprzedażą polskiego przemysłu zachodnim przedsiębiorcom (por.: Te opinie warto znać, "Tygodnik Solidarność", 31 maja 1991 r.).
Tak starannie pomniejszający zdolności twórcze Polaków jako Narodu redaktor "Wprost" nie doczytał, jak widać, nawet opublikowanego półtora roku wcześniej w jego tygodniku tekstu Olgierda Budrewicza, dowodzącego na podstawie faktów rosnącego wkładu osób z Polski w różne sfery życia w świecie. Jak pisał Budrewicz we "Wprost" z 23 lipca 1995 r.: "Stale wydłuża się na świecie lista Polaków zajmujących poważną zawodową i społeczną pozycję w państwach osiedlenia. Coraz głośniej o wybitnych uczonych, biznesmenach, menedżerach, artystach polskiego pochodzenia (...)".

Poniżanie i zakompleksianie Polaków
Można "podziwiać" niezwykle pracowite wysiłki redaktorów "Wprost" w celu poniżenia i zakompleksienia Polaków. Nader typowy pod tym względem był tekst jednego z czołowych stachanowców antypolonizmu we "Wprost" Wiesława Kota: "Co to jest polska tożsamość narodowa? Duma z niczego". ("Wprost" z 4 maja 1997 r.). Według Kota, Polacy nie mają żadnych, ale to żadnych powodów do jakiejkolwiek dumy narodowej z polskości. Koronnym argumentem w tekście Kota było powołanie się na stwierdzenie socjologa Pawła Śpiewaka (obecnego posła Platformy Obywatelskiej), iż: "Połączenie dumy z niczym to istota narodowej tożsamości". Przypomnijmy, że P. Śpiewak, znany z eksponowania fanatycznych żydowskich racji przeciw Polsce, "wsławił się" szkalowaniem największych postaci, m.in. nazywając Romana Dmowskiego "łobuzem ideologicznym". Znamienna była data opublikowania tekstu Kota próbującego upokorzyć dumnych z polskości Polaków. Numer ukazał się z datą 4 maja 1997 r., a więc w okolicach tak drogiego nam 3-Majowego święta. Przypomnijmy, że 3 maja 1991 r. "Wprost" wydrukowało tekst Aleksandry Jakubowskiej wyrażającej radość z tego, że takie "przeżytki", jak Naród, Ojczyzna nie odrodziły się w Trzeciej Rzeczypospolitej. Warto dodać, że "Wprost" z 4 maja 2003 r. zamieściło oczerniający historię narodową tekst Jana Wróbla "Mitologia Najpierwszej Rzeczpospolitej". Wróbel najpierw starał się podważyć znaczenie Konstytucji 3 Maja, a pó?niej zabrał się za "odbrązawianie" innych rzekomych polskich mitów, m.in. nazwał króla Bolesława Chrobrego "awanturnikiem". Ta dziwna skłonność "Wprost" do ataków na patriotyczne tradycje w Polsce przy okazji święta 3 Maja nie wydaje się przypadkowa. Uznajmy raczej - w tym szaleństwie była metoda!
Postawę "Wprost" wobec polskości dobrze ilustrują "odpowiednio" dobierane tytuły artykułów - np. "Głupi jak Polak?" ("Wprost" z 22 marca 1992 r.). Trzeba przyznać, że autorzy "Wprost" byli konsekwentni w deformowaniu obrazu Polaków. Niecałe 9 lat po tekście "Głupi jak Polak?" - we "Wprost" z 26 stycznia 2003 r. Maciej Rybiński "poczęstował" nas skrajnie przyczernionym obrazem Polaków, godnym najgorszych zagranicznych karykatur antypolskich. W podtytule tekstu zatytułowanego "Kolorowe bąbelki" Rybiński anonsował: "Polacy wchodzą do Europy w brudnych butach i z bałaganem w głowach". Obrazom rzekomych arcysilnych w Polsce skłonności do ksenofobii, antysemityzmu i wszelkiego rodzaju ciemnoty towarzyszyło upowszechnianie obrazu Polski jako kraju powszechnego złodziejstwa (por. eksponowany we "Wprost" z 6 maja 2001 r. już na okładce tekst "Nie kradnij" pióra Stanisława Janeckiego i Rafała Pleśniaka.
Nieznoszący wszystkiego, co patriotyczne redaktorzy "Wprost" zrobili również wiele dla zohydzenia przywódców Polonii świata, a nawet Wspólnoty Polskiej kierowanej przez prof. Andrzeja Stelmachowskiego, tak zasłużonego dla współpracy z Polonią. Niejednokrotnie atakowano na łamach "Wprost" prezesa Kongresu Polonii Amerykańskiej Edwarda Moskala jako rzekomego "antysemitę". Tomasz Wróblewski zrobił to w chamski sposób nawet w czasie wywiadu dla "Wprost" z prezesem E. Moskalem. Szczególnie nikczemny atak na przywódców Polonii znalazł ujście w tekście Jerzego Sławomira Maca: "Druga Polonia". ("Wprost" z 6 maja 2001 r.). Mac najwięcej żółci wylał na postać prezesa E. Moskala, oskarżając, że "wszystkie jego publiczne wypowiedzi są przepojone antysemityzmem". Szczególnie nikczemne były stwierdzenia Maca: "[...] niepotrzebne są zmurszałe kamaryle Edwarda Moskala i Jana Kobylańskiego (lidera Polonii w Ameryce Łacińskiej) na uchod?stwie oraz prof. Andrzeja Stelmachowskiego, prezesa stowarzyszenia Wspólna Polska, w kraju [...] prof. Stelmachowski szkodzi również organizacji, którą kieruje od przeszło dziesięciu lat".
Trudno się dziwić, że postkomunistom z "Wprost", podobnie jak i innym środowiskom postkomunistycznym ogromnie przeszkadzało zacieśnianie więzów między krajem a Polonią. Zbyt dobrze wiedzieli bowiem, że ludzie z Polonii są najczęściej dużo bardziej gorliwymi katolikami i patriotami, i co najgorsze - antykomunistami, niż starannie indoktrynowani przez media III RP przeciętni Polacy w kraju. Robili więc wszystko, co tylko było możliwe, by zapobiec mocniejszym oddziaływaniom tego typu antykomunistycznej polonijnej "zarazy".

Tropiciele "polskiego antysemityzmu"
Antypolonizm we "Wprost" ściśle łączył się ze skrajnie tendencyjną prożydowskością, patologicznym wręcz filosemityzmem. Redaktor naczelny "Wprost" Marek Król z werwą deklarował już w tytule swego wstępniaka (nr z 21 kwietnia 2002 r.): "Jestem Izraelczykiem". Dalej wyjaśniał, że "wstyd mu za polityków zachodnioeuropejskich, grożących Izraelowi sankcjami gospodarczymi", "wstyd mu za Parlament Europejski, zajmujący stanowisko propalestyńskie, grożące zawieszeniem umowy stowarzyszeniowej z Izraelem". To wszystko według M. Króla jest "hipokryzją". A mnie jako Polakowi prawdziwie wstyd za naczelnego redaktora wpływowego polskiego (!) tygodnika, który jest po stronie ciemiężycieli narodu palestyńskiego. W Polsce, która tradycyjnie wyrażała sympatię dla słabszych, dla ofiar napaści, trudno pogodzić się z wychwalaniem kraju, który wygnał na tułaczkę setki tysięcy Arabów, który wykorzystuje swą ogromną przewagę militarną do sprawowania roli brutalnego żandarma Bliskiego Wschodu, barbarzyńskich nalotów na ludność cywilną etc. Redaktor M. Król miał oczywiście prawo do deklarowania swych sympatii proizraelskich i donośnego akcentowania: "Jestem Izraelczykiem". Trudno pogodzić się jednak z tym, że jego deklarowana "izraelskość" wyrażała się we "Wprost" w ciągłym oczernianiu roli Polaków w stosunkach z Żydami, powtarzających się oszczerczych uogólnieniach, jak rzekomo odgrywaliśmy wobec Żydów rolę "katów", wyliczaniu różnych domniemanych polskich "zbrodni" wobec Żydów.
Sztandarowym wręcz tekstem "Wprost" tego typu był ogromny artykuł "Nasza wina - przepraszamy Żydów i prosimy o przebaczenie" pióra Stanisława Janeckiego i Jerzego Sławomira Maca ("Wprost" z 25 marca 2003 r.). Tekst ten roił się od tak wielkiej ilości potwornych oszczerczych oskarżeń pod adresem Polaków, że mogliby się nim chlubić nawet najzajadlejsi zagraniczni polakożercy. Artykuł zawierał pełen kłamstw i pomówień rejestr polskich "win", a nawet "zbrodni" wobec Żydów jakoby popełnionych przez Polaków. W tym zafałszowanym bilansie wzajemnych stosunków całkowicie zabrakło nawet jednego zdania przypominającego, że to właśnie w Polsce, jedynie w Polsce, znale?li schronienie Żydzi prześladowani we wszystkich pozostałych krajach Europy. Nie ma mowy o tym, iż słynny żydowski myśliciel, rabin krakowski Mojżesz Isserless, już w XVI w. pisał, że gdyby Polska nie istniała, los Żydów byłby nie do zniesienia. O tym, że świetny żydowski historyk Burnett Litvinoff pisał w wydanej w Londynie w 1988 r. monumentalnej książce "Antisemitism and Modern History" (s. 90), że gdyby nie schronienie w Polsce, w czasach średniowiecza i odrodzenia, Żydzi przestaliby w ogóle istnieć jako naród, zniknęliby z powierzchni ziemi. O tym, że dzięki schronieniu w Polsce, kraju wyjątkowej tolerancji, Żydzi na ziemiach polskich w XVIII w. stanowili 4/5 ogółu Żydów świata (jak pisał prof. Norman Davies). O tym, że Polskę w dawnych stuleciach dość powszechnie nazywano "paradisus Judeorum" (raj dla Żydów); m.in. tak pisano o Polsce w słynnej XVIII-wiecznej Wielkiej Encyklopedii Francuskiej. Pominięto we "Wprost" te wszystkie fakty, które sprawiły, że Polskę bez reszty pokochały takie postaci żydowskiego pochodzenia, jak prof. Szymon Askenazy, Marian Hemar, doktor Janusz Korczak czy prof. Ludwik Hirszfeld.
Prezentując jednostronny paszkwilancki wykaz rzekomych win polskich wobec Żydów, Stanisław Janecki i Jerzy Sławomir Mac całkowicie pominęli wykaz jakichkolwiek żydowskich win wobec Polaków. Całkowicie przemilczeli rolę Żydów w eksploatacji polskich chłopów, tak drastycznie opisaną m.in. przez ks. Stanisława Staszica. Pominęli jakże liczne niestety przykłady zdradzieckiego wysługiwania się niektórych Żydów zaborcom Polski, m.in. fakt wydania bohaterskiego Romualda Traugutta w ręce Rosjan przez Artura Goldmana. Pominęli sprawy antypolskiego zachowania rzesz przybyłych z Rosji Żydów - litwaków, tak mocno piętnowanego przez uczciwych Żydów polskich, od prof. Wilhelma Feldmana po Juliana Unszlichta. Pominęli tak niebezpieczne dla Polski projekty stworzenia zdominowanego przez Żydów buforowego państewka Judeo-Polonia, wysuwane przez Żydów rosyjskich (m.in. Włodzimierza Żabotyńskiego), Żydów niemieckich (m.in. M. Rubera) i niektórych Żydów polskich. Pominęli jakże drastyczne przykłady poparcia wielkiej części Żydów polskich dla narodów walczących z nami o granice w latach 1918-1920 (Niemców, Rosjan, Ukraińców, Litwinów). Piszę o tym konkretnie w "Nowych kłamstwach Grossa". Pominęli sprawę jakże gro?nego dla Polski poparcia bolszewików i komunizmu przez dużą część polskich Żydów w czasie II RP, zdominowania przez nich KPP - partii zdrady narodowej. Pominęli sprawę kolaboracji dużej części Żydów na Kresach Wschodnich z Sowietami w latach 1939-1941. Pominęli zdradziecką rolę policji żydowskiej, która bijąc, maltretując i rabując, zapędziła setki tysięcy współrodaków do transportów kierowanych do przygotowanych przez Niemców obozów zagłady. Pominęli jakże haniebną rolę wielkiej części Żydów w sowietyzowaniu Polski, opisaną z tak ostrym potępieniem przez najwybitniejszego polskiego twórcę pochodzenia żydowskiego, który zadebiutował po wojnie - Leopolda Tyrmanda. Pominęli wreszcie tak haniebną rolę Żydów - katów, którzy zdominowali bezpiekę w dobie stalinowskiej: Jakuba Bermana, Jacka Różańskiego (Goldberga), Anatola Fejgina, Luny Bristigierowej, Józefa Światły, Salomona Morela, Heleny Wolińskiej, Stefana Michnika etc., etc. Dodajmy do tego jakże fatalną rolę Bronisława Geremka i Adama Michnika w zdeformowaniu polskich przemian po czerwcu 1989 roku. O tym wszystkim nie ma u dwóch dobranych autorów paszkwilantów nawet jednego, jedynego zdania!

Antypolskie oszczerstwa Janeckiego i Maca
Znajdujemy za to w paszkwilu "Wprost" przerażające swą podłością i małością dziesiątki antypolskich pomówień. Czytamy m.in., że "Rozbiory, wymazujące Polskę z mapy Europy przyniosły Żydom ulgę. W zaborach pruskim i austriackim aż do końca, a w rosyjskim prawie przez sto lat cieszyli się równością praw i wolności obywatelskich. Zaborcy ukrócili też antysemickie wystąpienia księży". Cały ten fragment tekstu Janeckiego i Maca wygląda jak żywcem przepisany z najgorszych antypolskich książek zaborców. W rzeczywistości było całkowicie odmiennie, niż piszą obaj paszkwilanci. Zaborcy błyskawicznie ukrócili ogromne, nadmierne przywileje nadane Żydom zbyt wielkodusznie przez polskich królów. O tym, że były to nadmierne przywileje, mogliby bez trudu przekonać się obaj ignoranci z "Wprost", sięgając do książek rzetelnych historyków żydowskich typu N. Schippera "Dzieje Żydów Polsce oraz przegląd ich kultury duchowej" (Warszawa 1926). Schipper pisał np., że "Przyznanie Żydom przywilejów własnego sądownictwa (...) odosobniło ich jeszcze bardziej od reszty społeczeństwa i oddało ich pod wyłączną władzę rabinów (...). Żydzi byli zupełnie zależni od rabinów, którzy nie pozwolili Żydom obcować z innowiercami". Wcześniej inny historyk żydowski, a także poeta i publicysta, Aleksander Kraushar, ubolewał w książce "Historia Żydów w Polsce" (Warszawa 1885, t. I, s. 87-88, 92), że "przyznanie nadmiernych przywilejów Żydom w Polsce doprowadziło do nadmiernego odosobnienia się społecznego" Żydów od innych mieszkańców, które przybrało "zatrważające rozmiary". Zaborcy szybko skasowali te nieuzasadnione, nadmierne przywileje. Władze carskie zniosły np. zasadę niepowoływania Żydów do wojska, zmuszając ich do "pójścia w sołdaty". Car Mikołaj I szybko ukrócił samowolę sądową rabinów, którzy chcieli kontynuować pochodzące z czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów prawo do sprawowania wyłącznego sądownictwa nad Żydami, łącznie z wydawaniem wyroków śmierci. Najczęściej wykorzystywano je do potajemnego zabijania - z wyroków rabinów - Żydów, którzy przeszli na wiarę chrześcijańską. Było to coś przerażającego - w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, słynącej przez stulecia z wyjątkowej tolerancji, istniały potworne enklawy nietolerancji zarządzane przez rabinów, którzy bezkarnie mogli mordować przechodzących na chrześcijaństwo Żydów - neofitów. Jakże piętnował ten fakt znakomity autor żydowski, niestety zmarły przed kilku laty izraelski profesor Izrael Shahak w książce "Żydzi i goje".
W paszkwilu "Wprost" czytamy również, jak Janecki i Mac oskarżają Polaków, że są "rzekomo" współodpowiedzialni za los polskich Żydów podczas holocaustu. Czytamy stwierdzenia: "Przepraszamy za 'milczenie owiec', czyli bierność polskiej większości, za 'biednych Polaków patrzących na getto, za patrzących na pociągi jadące do Treblinki'". Przypomnijmy jeszcze raz wyniki badań znanego historyka IPN dr. hab. Jana Żaryna, który pisał, że około miliona Polaków uczestniczyło w potajemnej pomocy dla Żydów. Uczestniczyło, choć groziło to zamordowaniem nie tylko ich, ale też ich rodzin. Zapytajmy, ilu Żydów pomagało śmiertelnie zagrożonym Polakom na Kresach Wschodnich pod okupacją sowiecką w latach 1939-1941, choć pomoc Polakom nie groziła takimi represjami jak niemieckie za pomoc Żydom? Zapytajmy, ilu Żydów pomagało Polakom w najcięższym okresie stalinowskiej nocy w Polsce? Niestety, bardzo niewielu było tych "sprawiedliwych". Tym bardziej powinniśmy przypominać ich dokonania, tak jak to robiłem w "Nowych kłamstwach Grossa". Piszą Janecki i Mac: "Przepraszamy Żydów za obojętność wobec Zagłady. Za to, gdy płonęło warszawskie getto, po stronie aryjskiej kręciły się karuzele (...)". Przedtem pisano o jednej karuzeli, oszczercy z "Wprost" napisali o nich w liczbie mnogiej. W rzeczywistości żadna karuzela nie była czynna w czasie pacyfikowania getta - jak w swoim czasie przyznawał nawet Władysław Bartoszewski, dziś tchórzliwie milczący w tej sprawie. Przypomnijmy, że Władysław Bartoszewski jako świadek wydarzeń pisał w 1983 r. w paryskich "Zeszytach Historycznych", że "karuzela była nieczynna od początku walk" (por. tekst W. Bartoszewskiego: Wierny krajowi, "Zeszyty Historyczne", zeszyt 71, 1983 r., s. 229). Autorzy "Wprost" całkowicie milczą o tym, że ówczesne czasy były nie tylko czasami żydowskiego holokaustu, ale okresem ludobójczego wymordowania trzech milionów Polaków. Janecki i Mac powielają również sławetne oszczerstwa Michała Cichego na łamach "Wyborczej" o rzekomym wymordowaniu kilkudziesięciu Żydów przez AK-owskich powstańców i... oczywiście skrzętnie milczą o uwolnieniu przez powstańców kilkuset Żydów z obozu na Gęsiówce.

Dobrana para paszkwilantów z "Wprost" zaatakowała m.in. wielkiego patriotę polskiego Eugeniusza Kwiatkowskiego, pisząc: "Powinniśmy się wstydzić, że wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski miał pretensje do USA, że nie przyjmują dostatecznie wielu polskich Żydów, bo "w Polsce jest ich przecież dużo". Przypomnijmy więc, że bardzo wielu zagranicznych obserwatorów, w tym tak wnikliwych jak francuski ambasador w Polsce Leon No'l, pisał o tym, jak ogromnym problemem dla Polski jest wielka, ponadtrzymilionowa rzesza Żydów, w przeważającej części nieczujących żadnych więzi z Polską. Obaj paszkwilanci z "Wprost" zdają się nie wiedzieć, że nawet przywódca żydowskiej frakcji w Sejmie w latach 20. Icchak Grßnbaum na początku lat 30. wystąpił z postulatem emigracji części Żydów z Polski, bo ich jest "o milion za dużo"!
Skrajnym oszczerstwem antypolskim było twierdzenie Janeckiego i Maca, jakoby w Polsce w latach 1935-1937 było aż 150 pogromów Żydów. Nie było ani jednego pogromu, tylko rozliczne zajścia, głównie na tle konfliktów społeczno-gospodarczych. Zajścia, w których, jak pisałem już w "Naszym Dzienniku", zginęło więcej Polaków niż Żydów. Autorzy z "Wprost" "przepraszali" za to, że "antysemickie hasła" głosili członkowie rządu Rzeczypospolitej, na przykład Roman Rybarski, wiceminister skarbu, który twierdził: "Rola Żydów w naszych dziejach gospodarczych była bezwzględnie ujemna". Otóż można by wyliczać dziesiątki zagranicznych obserwatorów sytuacji Rzeczpospolitej Obojga Narodów, którzy rozpisywali się na temat fatalnej roli gospodarczej Żydów w Polsce, zwłaszcza w eksploatowaniu chłopów i blokowaniu rozwoju polskiego mieszczaństwa. Jak było zaś w Polsce XX w., najlepiej świadczy opinia trudnego do oskarżenia o antysemityzm "Żyda Piłsudskiego" - Anatola Mßhlsteina, po 1926 r. dyplomaty polskiego w Brukseli i Paryżu, który ożenił się z córką Rothschilda. W wydanej w 1913 r. w Warszawie książeczce "Asymilacja, postęp i polityka" (s. 33-34) Mßhlstein pisał: "Niebezpieczeństwem zagraża Polsce nie tylko fakt istnienia wielkiej rzeszy niezasymilowanych Żydów - nieszczęściem jeszcze jest to, że Żydzi ci w większej części są ekonomicznie bardzo zacofani, że skupieni w handlu i kilku zaledwie rzemiosłach żyją w atmosferze niesłychanej nędzy i ciemnoty, niezmiernie dla kraju dokuczliwej".
Kolejnym kłamstwem paszkwilantów Janeckiego i Maca było stwierdzenie, jakoby w bezpiece i w ogóle w aparacie przemocy w Polsce po 1945 r. były tylko "nieliczne osoby pochodzenia żydowskiego". Rzeczywiście "nieliczne" - ogromna część "wierchuszki" bezpieki z Jakubem Bermanem na czele, wszyscy dyrektorzy departamentów w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, 105 naczelników etc., etc. (por. szerzej odpowiednie rozdziały moich "Nowych kłamstw Grossa").

I kto tu był niewdzięczny?
Obaj dobrani paszkwilanci z "Wprost" oskarżali również generalnie Polaków o różne ciężkie "grzechy" wobec Żydów, w tym m.in. o "chciwość", "tchórzostwo", "nieczyste sumienie" i "niewdzięczność" (!). Szkoda, że Janecki i Mac, tak uskarżający się na rzekomą "niewdzięczność" Polaków wobec Żydów, nie przeczytali nigdy książki setki razy uczciwszego od nich intelektualnie żydowskiego autora Leona Holenderskiego "Les Israelites en Pologne". Holenderski, Żyd, polski patriota i emigracyjny działacz polityczny, ostro strofował swych żydowskich współrodaków właśnie za niewdzięczność wobec Polaków. Pisał we wspomnianej, około 200-stronicowej książce, wydanej w Paryżu w 1846 r. i niestety nieprzypominanej przez nikogo poza mną: "Możemy śmiało powiedzieć, że dzieci Izraela mają tysiąc razy więcej powodów, by się skarżyć na Niemców, Hiszpanów i nawet Francuzów, niż na Polaków".

Trudno zrozumieć fakt, że nie było w swoim czasie szerszej, negatywnej reakcji na tak patologiczny przykład antypolonizmu, jakim był tekst S. Janeckiego i J.S. Maca. Warto przyjrzeć się pó?niejszym losom obu autorów polakożerczego paszkwilu. Jerzy Sławomir Mac "wsławił się" różnymi skandalami i awanturami, m.in. jakimś niby-porwaniem i związkiem ze specjalistką od bicia rekordów seksualnych, a potem zaszył się w jakiejś mysiej dziurze i nikt nie słyszy o jego "pisarstwie". Wręcz przeciwnie stało się ze Stanisławem Janeckim. Ten skrajny polakożerca rok temu awansował dzięki protekcji byłego sekretarza KC PZPR Marka Króla na stanowisko naczelnego redaktora "Wprost" i... dalej jątrzy. Nawet spotkała go jakże niefortunna pochwała w radiu ze strony nieznającego, jak widać, jego obrzydliwej poprzedniej "twórczości" premiera Jarosława Kaczyńskiego. Czemu premier nie ma dotąd doradcy znającego dobrze media i ludzi mediów? A swoją drogą chętnie wyzywam paszkwilanta Janeckiego na pojedynek intelektualny w sprawie historii stosunków polsko-żydowskich przed szerszym audytorium (np. na UW czy UJ). Niech to będzie dyskusja o faktach, a nie wyssane z palca Janeckiego pomówienia! Skończmy z nieodpowiedzialnymi oskarżeniami ze strony różnych anty-Polaków!

11 sierpień 2007

Przedruk z Naszego Dziennika 

  

Archiwum

"I zstąpił Duch i odmienił oblicze ziemi"
kwiecień 3, 2006
Marek Głogoczowski
Prokurator generalny prawnikiem złodzieja
luty 10, 2009
Gazeta Polska
Goło, niewesoło
sierpień 14, 2002
"Polityka"
Czynsz
kwiecień 29, 2005
.Pl.Jokes..O protestach lekarzy ciut dluzej ..i z ciut dalszej perspektywy...
lipiec 15, 2007
fF>Dz
Kto tu kłamie?
Kto za Unią, kto przeciw

marzec 25, 2003
zaprasza.net
WAKACJE!!!
lipiec 5, 2008
Marek Jastrząb
ODEZWA DO DZWONU
lipiec 15, 2007
Wiesław Sokołowski Redakcja pisma literackiego
POLSKA - UNIA 7
listopad 24, 2002
Prof. Jerzy Nowak
Ponad 600,000 Irakijczyków zabitych, od inwazji przez USA
padziernik 12, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
Bój o PKO (jeszcze) BP
wrzesień 14, 2004
PAP
Myślom naszym zabitym podle przez krętacza
sierpień 1, 2003
Apel do Ministra Sprawiedliwości
grudzień 22, 2005
Edward Wo?niak
Wrocław: matka z czworgiem dzieci na bruku
sierpień 17, 2002
PAP
Wyznawcy mamony, czy prawdziwe oblicze Kościoła?
grudzień 17, 2005
PAP
"Operacja naprzód razem" w głąb koszmaru
wrzesień 27, 2006
Dahr Jamail/ tłum. Piotr
Czego nie powiedział profesor Poznański
styczeń 23, 2005
Artur Łoboda
Zdradzeni
wrzesień 10, 2007
..
Ile kosztuje uczciwość?
listopad 7, 2006
Artur Łoboda
To Moskwa zaplanowała ten mord
lipiec 7, 2006
http://www.dziennik.krakow.pl
więcej ->
 
   


Kontakt

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2012 Polskie Niezależne Media