W ZSRR szeroko zakrojone badania pól elektromagnetycznych rozpoczęto w latach sześćdziesiątych XX wieku.
Wiele materiału klinicznego zebrało się na temat niepożądanych skutków pól magnetycznych i elektromagnetycznych, i zaproponowano wprowadzenie nowej choroby nozologicznej, „choroby fal radiowych”, lub „chronicznego urazu wywołanego mikrofalami”.
Odtąd prace naukowców w Rosji ustaliły, że po pierwsze ludzki układ nerwowy, zwłaszcza wyższa aktywność nerwowa, jest to wrażliwość na pola elektromagnetyczne, a po drugie, że EMF ma tzw. efekty termiczne.
Wyniki tej pracy zostały wykorzystane przy opracowywaniu dokumentów normatywnych w Rosji.
W rezultacie normy ustalone w Rosji były bardzo surowe i różniły się od norm w Ameryce i Europie o kilka rzędów wielkości (np. w Rosji maksymalny dopuszczalny poziom dla pracowników wynosi 0,01 mW / cm2; w USA 10 mW / cm2).
Wspomina się, że później powstała grupa sowiecko-amerykańska z uczonymi z ZSRR i Ameryki, która działała od 1975 do 1985 roku.
Grupa ta zorganizowała wspólne badania biologiczne, które potwierdziły słuszność koncepcji uczonych radzieckich.
Wszystkie normy i standardy stanowią kompromis pomiędzy korzyściami wynikającymi z zastosowania nowych technologii, a możliwym ryzykiem związanym z ich stosowaniem.
Dlatego maksymalne dopuszczalne poziomy narażenia na dowolny czynnik zależą od stopnia wiedzy o uszczerbku na zdrowiu, przyjętych w tym zakresie kryteriów ryzyka oraz ustalonej wytrzymałości.
Biorąc to pod uwagę, dopuszczalne (operacyjne), skumulowane (dzienne) limity narażenia i najwyższe dopuszczalne poziomy (dla procedur awaryjnych) [Dumanskiy i Prokhvatilo, All-Union Standards].
Dopuszczalne poziomy operacyjne dla 8-godzinnego dnia pracy to:
USSR USA (1996)
30-300 kHz 400 µW/cm2 none
0.3-3 MHz 27 µW/cm2 100 mW/cm2
3-30 MHz 4 µW/cm2 1-100 mW/cm2
30-300 MHz 1 µW/cm2 1 mW/cm2
0.3-300 GHz 5 µW/cm2 1-5 mW/cm2
Zgodnie z OST 11.12.004-84 „Pola elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej 300 MHz-300 GHz”, maksymalne wytrzymałe poziomy to 1000 µW / cm2 = 1 mW / cm2, a dopuszczalne obciążenie energią w ciągu dnia roboczego to 200 µW- godzina / cm2.
Maksymalną dopuszczalną ekspozycję oblicza się jako (dopuszczalne obciążenie energią) / (czas ekspozycji (godziny)).
W [Pyasetskiy i Pisanko, 1991] na podstawie szerokiego materiału klinicznego i doświadczalnego odnotowano:
1) PEM EHF o małej intensywności (poniżej 10 mW / cm2) jest w stanie zmienić stan funkcjonalny organizmów żywych na różnych poziomach organizacji.
Czynnikiem działającym i inicjującym jest siła i czas trwania ekspozycji.
2) Reakcje fizjologiczne wynikające z narażenia na EMR EHF przy nietermicznych poziomach mocy mieszczą się w granicach wartości normalnych i mogą być rejestrowane przez czas zmiany kolejności funkcji patologicznego układu lub narządu poddanego działaniu EHF.
3) Podczas długotrwałej ekspozycji żywego organizmu, promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości o niskiej intensywności może zmienić się z normalizującego, stymulującego czynnika na czynnik zdolny do wywoływania bioefektów nietypowych dla funkcjonowania dotkniętego narządu lub układu jako całości.
Negatywne skutki i ich siła zależą od czasu ekspozycji na promieniowanie EHF oraz od poziomu rozwoju i zróżnicowania żywego organizmu.
4) Tworząc urządzenia, które generują EMR EHF o niskiej intensywności, należy koniecznie przewidzieć rozwój techniczny instrumentów i urządzeń do badań medyczno-biologicznych i zastosowań terapeutycznych.
Instrumenty medyczno-biologiczne powinny być ponownie dostrojone, pod względem częstotliwości, mocy i czasu ekspozycji, do przewodnich sygnałów informacyjnych z biosystemu, który jest narażony na działanie fal radiowych.
Narzędzia terapeutyczne powinny mieć stabilną moc PEM, nie wywoływać negatywnych skutków biologicznych i ograniczać czas ekspozycji do 15–30 minut.
W związku z tym rząd ukraiński opublikował „Uchwałę o konieczności testowania i certyfikacji instrumentów EHF stosowanych w praktyce medyczno-biologicznej”.
W Ministerstwie Zdrowia Publicznego Ukrainy utworzono laboratorium do monitorowania i certyfikacji instrumentów EHF.
Jak zauważono w "A Brief Ecological Encyclopedia" [Person in Electromagnetic Fields], wydanej przez Centrum Bezpieczeństwa Elektromagnetycznego Instytutu Biofizyki, układami najbardziej wrażliwymi na pola elektromagnetyczne są: ośrodkowy układ nerwowy, krążeniowy, hormonalny i rozrodczy.
Grupy wymagające większej uwagi to dzieci, kobiety w ciąży, osoby z chorobami ośrodkowego układu nerwowego, hormonalnego lub sercowo-naczyniowego, lub z osłabioną odpornością albo alergiami.
Powinniśmy uważnie przestrzegać zasad bezpieczeństwa elektromagnetycznego w swoim stylu życia i chronić się przed wpływem pól elektromagnetycznych.
Uważa się, że zgodnie z rosyjskimi normami sanitarnymi wartości używanego PEM zostały przyjęte jako maksymalne dopuszczalne poziomy napromieniowania populacji, które przy codziennym napromienianiu w warunkach charakterystycznych dla danego źródła nie wywołują chorób ani odchyleń od zdrowia wykrywalne nowoczesnymi metodami badawczymi w okresie napromieniania, lub przez okresy po jego ustaniu w populacji, niezależnie od płci czy wieku.
Przypis:
W publikacji pojawiać się będą poniższe.
Najważniejsze zostały wytłuszczone.
ACTH hormon adrenokortykotropowy
AEFD gęstość strumienia energii pochłoniętej
AFO aktywne formy tlenu
AM Modulacja amplitudy
AN USSR Ukraińska Akademia Nauk SRR
AN SSSR Akademia Nauk ZSRR
ATP kwas adenozynotrifosforanowy
BAP Punkt biologicznie aktywny
BEF MMW biologiczne skutki fal milimetrowych
CL Chemiluminescencja
CMW Fale centymetrowe
DMW Fale decymetrowe
DNA Kwas dezoksyrybonukleinowy
DOPA 3,4-dioksyfenyloalanina - aminokwas, produkt pośredni w syntezie melaniny
EEG Elektroencefalogram
EFD Gęstość strumienia energii
EHF EMR promieniowanie elektromagnetyczne o ekstremalnie wysokiej częstotliwości
EKG elektrokardiogram
EMF pole elektromagnetyczne
EMW fala elektromagnetyczna
EPR - elektronowy rezonans paramagnetyczny
FM - modulacja częstotliwości
GOST - rządowy standard ogólno-unijny
HF EMR - promieniowanie elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości
IRE RAN - Instytut Radioelektroniki, rosyjskiej Akademia Nauk
LCS - laserowa spektroskopia korekcyjna
MM, SUBMM milimetr, submilimetr (zakres)
MMW fala milimetrowa
MPH RF - Ministerstwo Zdrowia Publicznego Rosji Federacji Rosyjskiej
MRT - terapia rezonansem mikrofalowym
NMR Magnetyczny rezonans jądrowy
NPO Naukowy Związek Przemysłowy
OST Standardy ogólnounijne
PD - gęstość mocy
PFD - gęstość strumienia mocy
RAN - Rosyjska Akademia Nauk
RBM - czerwony szpik kostny
RNA - kwas rybonukleinowy
SAR - specyficzna szybkość wchłaniania
SHF - super wysoka częstotliwość
VNK - Tymczasowy Kolektyw Naukowy
17-OCS - oksykortykosteroid
|
