Kilka uwag o współczesnych krytykach sztuki i nie tylko...

"Ludzie z geniuszem utworzyli wzory
Ludzie z geniuszem wytworzyli do tych wzorów przepisy.

Prawda ta pospolitą jest i znaną powszechnie
Ale zastanawiając się jaką drogą twórcy dzieł i twórcy krytyk doszli zamierzonego celu,
zawsze można by pożyteczną wyciągnąć uwagę.
Pierwsi, chociaż nie ściśnieni żadnemi prawidłami,
nie działali jak się zrazu zdaje przypadkowo i podług upodobania
Ideał, który sobie myślnie utworzyli służył im za skalę,
podług której doskonałość dzieł swoich oceniali.
Że zaś ideał takowy musi być stosowny do dzielności myśli i uczucia,
wypada, że  dzieła ludzkie są rozmaitej doskonałości."

To fragment wykładu Adama Mickiewicza wygłoszony prawdopodobnie w Collège de France.
Zacytowałem go z pamięci - bo przeczytałem go około 1970 roku i wydał mi się tak interesujący, że od razu zapamiętałem.
Tekst znajdował się w wydaniu zbiorowym dzieł Mickiewicza z 1928 roku i do dziś dnia nigdzie indziej go nie znalazłem.

Ten krótki tekst jest kwintesencją kultury europejskiej.
Jej fundamenty tworzyli greccy i łacińscy filozofowie, którzy nie posiadali żadnych innych narzędzi poznawczych - jak własny rozum.

Ich dzieła - wielokrotnie nicowane na dziesiątą stronę były tworzywem dla całej masy późniejszych - wiele słabszych intelektualnie filozofów.
Aż doszliśmy do XX wieku, w którym natłok informacji i narzędzi poznawczych spowodował, że przesłoniły ludziom mianującym się filozofami - umiejętność twórczego myślenia i dlatego zastąpili go buchalterią wiedzy z historii filozofii.

Podobnie jest w wypadku sztuki.
Współcześni teoretycy sztuki to bezmyślni buchalterzy zjawisk przypisanych do kategorii sztuki. A ponieważ owi "krytycy" są ludźmi bezmyślnymi - dlatego każde dziwactwo i każdego śmiecia przyjmują jako przejaw kultury i sztuki - nawet ekskrementy wystawiane w instytucjach wystawienniczych.

I dochodzimy do najważniejszej konkluzji.
W ekonomii - dopiero w XIX wieku pojawiły się prace analizujące i definiujące zjawiska gospodarki, kapitału, pieniądza.
Były to pionierskie prace i powstały w innym otoczeniu gospodarczym - niż to - z którym mamy dziś do czynienia.

Przykładanie niewłaściwej miary do ocenianych zjawisk jest fundamentalnym błędem naukowca.
Współczesnych ekonomistów podzielić można dwie kategorie.
Jedną stanowią ortodoksi teorii historycznych - głównie dwóch przeciwstawnych teoretyków Keynesa i Friedmana.
Drugą kategorię stanowią bezmyślni wykonawcy poleceń obcych mocodawców - czego najlepszym przykładem jest Balcerowicz.

Tymczasem bardzo dynamiczne zmiany w gospodarce świata, które podporządkowane są zakulisowym działaniom gangsterów ekonomicznych - nie mogą być definiowane przez pryzmat jakiejkolwiek teorii naukowej.
Do tego potrzebny jest świeży umysł - podobny do otwartości filozofów, którzy uformowali fundament kultury europejskiej.

Kiedy więc czytają Państwo jakieś opracowania na temat gospodarki - proszę zastanowić się: czy nie jest to dzieło pośledniego buchaltera zjawisk ekonomicznych.