Nie umiem kłamać

Zygmunt Jan Prusiński



NIE UMIEM KŁAMAĆ



Rozsądnie składam potrzebę bycia

na afiszach zgodnych racją

potrzebnych – może zapamiętać

fragment że i ty składałaś słowa

w trakcie przysięgi.



Nikt tego nie pisał

co dotyczyło dwóch osób

ale to wystarczy - proszę

się nie kłócić a przygotować

zarumienioną poezję

z lat młodości z ubiegłej epoki

kiedy tworzyłem z temperamentem

jasne konie na chmurze.



I było mi obojętne

czy mnie kochają czy mniej

aprobują moje potrzeby

chciałem kochać codziennie

na podziw orła ukrytego.



Dzisiaj lżejszy bez tej nogi

mam coraz mniej przyjaciół

tym bardziej ukryty

nie śpiewam szlagierów

z lat sześćdziesiątych

a byłem w tym dobry



no i ten głos nad podziw

barwny został na polnych

łanach - zatroskane echo

powróci o północy.