Korekta do dyskusji na temat wypadku w Smoleńsku

Od pierwszych wiadomości o wypadku pod Smoleńskiem pojawiają się bardzo różne teorie.
W rezultacie mamy wielki galimatias medialny - który służy jak największemu zagmatwaniu sprawy.

W związku z tym pozwolę sobie na kilka zdań porządkujących wiedzę o tej katastrofie.

W lotnictwie standardem jest, że w wyjątkowych sytuacjach pilot podejmuje decyzję o lądowaniu - mimo niesprzyjających warunków pogodowych.
W takiej sytuacji zniża samolot do bezpiecznej wysokości i sprawdza poziom widoczności.
Zdarza się bowiem często, że chmury układają się na pewnej wysokości a pod nią jest dobra widoczność.

Wedle doniesień prasowych - powołujących się na rzeczoznawców lotnictwa - dla samolotu Tu-154 bezpieczną wysokością jest 40 metrów. I na tej wysokości musi nastąpić decyzja o lądowaniu bądź o powtórnym wzniesieniu się - określanym fachowo "odejściem na drugi krąg".

Powinniśmy założyć, że piloci Tu-154 podjęli próbę zejścia na bezpieczną wysokość - dla sprawdzenia widoczności.
Ale zamiast bezpiecznej wysokości - zderzyli się z ziemią.
Jakim cudem doszło do takich zafałszowań pomiarów wysokościomierzy, że piloci nie zdawali sobie sprawy - na jakiej są wysokości?


Można przyjąć bardziej skrajną - nieprawdopodobną -teorię, że piloci podjęli ryzyko lądowania po omacku.
Lecz w takiej sytuacji musieli bardzo precyzyjnie kierować się według radiolatarni i wskazań rosyjskich kontrolerów lotów.
Jakim cudem zderzyli się z ziemią - znacznie na prawo - od właściwego kursu?

W pierwszych dniach po katastrofie, krytykowałem samą próbę lądowania w tamtych warunkach pogodowych. I krytykować będę zawsze.
Ale niezbędne jest by uczciwie ocenić wszystkie wydarzenia z tamtego dnia. Czemu służą również powyższe uwagi.