Scenariusz, który się w głowie nie mieści

 
Judzenie to rodzaj zachowania, które poprzez podstęp  i omotanie atakowanego słownie człowieka, ma doprowadzić do takiego jego zachowania - które zostało zaplanowane - przez atakującego.


Judzenie - to podstawa współczesnej polityki światowej - odkąd władzę nad światem zdobyli judzący.

Założona przez fanatyków żydowskich w 1987 roku Światowa Organizacja Syjonistyczna - na wiele lat wyprzedziła w swej ideologii fanatyzm nazistowski.
Zanim Niemcy wymyślili ideę Trzeciej Rzeszy - to Syjoniści mieli już plan stworzenia Wielkiego Izraela - po wypędzeniu Arabów z Palestyny.
Jednak większość europejskich Żydów nie miała ochoty uczestniczyć w tym planie.
Dlatego Syjoniści podejmowali różne działania - by Ich do tego zmusić.

Nie ulega wątpliwości, że to żydowscy komuniści zmusili dowództwo niemieckie do bezwarunkowej kapitulacji w listopadzie 1918 roku.
W Niemczech trwała wtedy rewolucja - podobna do rewolucji bolszewickiej w Rosji.
W lipcu 1918 roku dotarła na Zachód informacja o wymordowaniu rodziny Carskiej w Rosji.
To samo mogło się przydarzyć w Niemczech...
I dlatego dowództwo niemieckie poddało się - wobec Zachodu, by spacyfikować bunty w Berlinie i innych miastach.
Przywołanie udziału żydowskich komunistów w rewolucji niemieckiej 1918 roku - stało się mantrą powtarzaną w celu uzasadnienia późniejszej eksterminacji Żydów.
Tymczasem w hitlerowskim NSDAP brylowało wielu Żydów- jak choćby Minister propagandy Josef Goebbels.
A choćby i sam Hitler doskonale wiedział, że miał żydowskie korzenie.

Tak więc mit założycielski - "nienawiści Niemców do Żydów" - stał się mantrą powtarzaną przez dziesięciolecia.
Przemilcza się przy tym fakt, że bankierzy i przemysłowcy żydowscy wsparli Hitlera finansowo - w jego drodze do zdobycia władzy!
Celem była taka polityka nazistów, by zmusili jak największą liczbę niemieckich Żydów - do emigracji do Palestyny.
Rzecz w tym, że w przeciwieństwie do milionów Żydów w Europie wschodniej - niemieccy Żydzi byli dość dobrze wykształceni i odrzucali ortodoksję żydowską, która bardzo ostro sprzeciwiała się idei stworzenia Państwa żydowskiego, albowiem wedle Ich wierzeń - takie państwo miało powstać dopiero - po przyjściu Mesjasza.


Na samym początku sprawowania władzy w 1933 roku - na polecenie Syjonistów - naziści wykonali kilka pierwszych gestów niechęci i nieudanego bojkotu przeciwko firmom żydowskim.
Wtedy doszło do podpisania przygotowywanej od lat umowy między Niemcami, a Syjonistami - na mocy której Państwo niemieckie miało pomóc w wysłaniu pierwszych 60 tysięcy niemieckich Żydów - do Palestyny.

Wikipedia podaje:

"Porozumienie Haavara ( hebr .: הֶסְכֵּם הַעֲבָרָה ‎tłum .: heskem haavara w tłumaczeniu : „umowa o przeniesieniu”) było porozumieniem między nazistowskimi Niemcami a syjonistycznymi niemieckimi Żydami podpisanym 25 sierpnia 1933 r.
Porozumienie zostało sfinalizowane po trzech miesiącach rozmów prowadzonych przez Federację Syjonistyczną Niemiec , Bank Anglo-Palestine (na polecenie Agencji Żydowskiej ) i władze gospodarcze nazistowskich Niemiec.
Był to główny czynnik umożliwiający migrację około 60 000 niemieckich Żydów do Palestyny ​​w latach 1933–1939. [1]
Porozumienie umożliwiło Żydom uciekającym przed prześladowaniami pod rządami nowego reżimu nazistowskiego przeniesienie części ich majątku do Brytyjskiej Mandatowej Palestyny . [2]
Emigranci sprzedali swoje aktywa w Niemczech, aby zapłacić za podstawowe towary (wyprodukowane w Niemczech), które miały zostać wysłane do Obowiązkowej Palestyny. [3] [4]
Porozumienie było kontrowersyjne i było krytykowane przez wielu żydowskich przywódców zarówno w ruchu syjonistycznym (np. przywódca rewizjonistycznych syjonistów Ze'ev Żabotyński ), jak i poza nim, a także przez członków zarówno partii nazistowskiej , jak i niemiecka opinia publiczna. [4]
Dla niemieckich Żydów porozumienie umożliwiło opuszczenie coraz bardziej wrogiego środowiska w Niemczech; dla Yishuv , społeczności żydowskiej w Palestynie, oferował dostęp zarówno do pracy imigrantów, jak i wsparcia ekonomicznego;
Niemcom ułatwiło to emigrację niemieckich Żydów, łamiąc jednocześnie antyhitlerowski bojkot z 1933 roku , który cieszył się masowym poparciem wśród Żydów europejskich i amerykańskich i był uważany przez państwo niemieckie za potencjalne zagrożenie dla niemieckiej gospodarki. [4] [5]"


Pomimo syjonistycznej demagogii możemy pomiędzy wierszami tego tekstu odczytać zamiar i skutek działania Syjonistów.
Proszę zapamiętać, że flaga Izraela to symbol Syjonistów!

To nie jest ani symbol judaizmu, ani symbol Żydostwa.
Flaga Izraela to symbol Syjonistów, a więc symbol żydowskich nazistów!