Bliźniaki

Od ponad roku mam okazję obserwować rozwój jednojajowych bliźniaków, które pokochałem jak własne dzieci.
Zauważam rzecz nieprawdopodobną, która być może pozwoli zrozumieć postępowanie Jarosława Kaczyńskiego.
Otóż jeden z bliźniaków był od początku bardziej aktywny i dominował nad swoim bratem.
Zabierał mu wszystkie zabawki i zmuszał do uległości.
Drugi był bardzo wrażliwy o dziewczęcej wręcz delikatności.
Z tego powodu matka przezwała pierwszego "mrówa" a drugiego "tuli tuli" - od słowa tulenie.

Minęło kilka miesięcy i bliźniaki zamieniły się swoimi rolami. Ten delikatny stał się bardzo ekspansywny i zaczął dominować nad swoim bratem.
A ten - pierwotnie dominujący - stał się powolny swojemu bratu.
Przypuszczam, że w ich życiu jeszcze kilkakrotnie nastąpi zamiana ról miedzy nimi.
Ich Matka obruszyła się na mnie - gdy powiedziałem, że przypominają mi Kaczyńskich z filmu "O dwóch takich co ukradli księżyc".
Ale nie potrafię dzisiaj sobie dopowiedzieć: co taki bliźniak zrobi - gdy zabraknie zamiennika - bratniej duszy.
Zrozumiałem jednak, że tragedia Jarosława Kaczyńskiego była dużo większa - niż tragedie ludzi tracących swoich braci.
Czy jednak po utracie brata - nie zabrakło Jarosławowi połowy rozumu?
Bo moje Budrysy zachowują się tak - jakby miały wspólny umysł.

Niedawno skorzystały z faktu, że matka wyszła do kuchni i dorwały się do zalogowanego smartfona, by przeglądać jego odsłony i na koniec zacząć wpisywać numer telefonu do połączenia.
Patrzyli na mnie szelmowsko: czy widzę i akceptuję - co robią?

To jest zupełnie nowe pokolenie, o którym nam się nie śniło.
Piętnastomiesięczne dzieci dobrze radzą sobie ze smartonem i mają pretensję do starszych, że zabierają im zabawkę.