Polecam szczególnie prace Wiktora Poliszczuka, który całe swe życie poświęcił obnażeniu kłamstw i przeinaczeń jakie narosły wokół najnowszej historii Ukrainy oraz nacjonalizmu ukraińskiego.
W swych naukowych publikacjach, jako Ukrainiec, wielokrotnie zwracał uwagę na bezmyślne powtarzanie przez polskich historyków zakłamanej narracji ukraińskich nacjonalistów i współczesnych historyków ukraińskich, którzy wszelkimi sposobami próbują wybielić lub sfałszować prawdę o mordach OUN-UPA na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.
Wiktor Poliszczuk zawsze zbrodnie OUN UPA nazywał ludobójstwem, twierdził także, iż decyzja o przeprowadzeniu Akcji "Wisła" była słuszna pokazując analogiczne działania innych państw takich jak USA i Kanada w czasie II Wojny Światowej.
Dorobek naukowy Wiktora Poliszczuka jest w Polsce albo nieznany albo krytykowany bądź ignorowany (szczególnie przez środowiska związane z Michnikiem i Gazetą
Wyborczą) z powodów politycznych, nakazujących przemilczanie zbrodni OUN i UPA.
Na szczególną uwagę zasługuje ostatnie, uzupełnione przez Autora, wydanie książki "Gorzka prawda: cień Bandery nad zbrodnią ludobójstwa"
http://ksiegarnia.antyk.org.pl/x_C_I__P_23015745-23010001__PZTA_2.html
Pozostałe dzieła Wiktora Policzuka
http://ksiegarnia.antyk.org.pl/x_C_Za.html?P2=Poliszczuk&P1=23010006&szukaj.x=20&szukaj.y=7
Wiktor Poliszczuk pochodził z mieszanej rodziny polsko-ukraińskiej, sam określał się jako "prawosławny Ukrainiec". Posiadał obywatelstwo polskie i kanadyjskie.
Ojciec Bartłomiej, matka Aniela (Nina) z Witkowskich. Po agresji ZSRR na Polskę, jego ojciec - do 1934 wójt gminy Dubno został aresztowany przez NKWD, a w kwietniu 1940 rozstrzelany bez sądu. 13 kwietnia 1940 Wiktor wraz z matką i siostrami został wywieziony do Kazachstanu, gdzie przebywał do listopada 1944.
Potem rodzina przesiedliła się do obwodu dniepropetrowskiego USRR. W 1946 Poliszczukowie przybyli do Polski.
Po ukończeniu w 1950 Liceum Pedagogicznego w Legnicy pracował jako nauczyciel języka rosyjskiego w Gimnazjum Kamieniarskim w Jaworze. Po ukończeniu studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego i uzyskaniu tytułu magistra otrzymał nakaz pracy w prokuraturze powiatowej w Jaworze, gdzie doszedł do rangi podprokuratora. Następnie pracował jako radca prawny i adwokat; z Polski wraz z rodziną wyemigrował do Kanady w 1981 roku.
Na emigracji rozpoczął pracę jako korektor techniczny w wydawanym w Toronto tygodniku diaspory ukraińskiej Новий Шлях (ukr.) (pol. Nowa Droga), związanym z emigracyjnym OUN-M. Jak stwierdził, wówczas zainteresował się i rozpoczął badania nad nacjonalizmem ukraińskim, którego ofiarą padła siostra jego matki (zamordowana za publiczne używanie języka polskiego). Tak opisał motywy podjęcia badań nad zagadnieniem nacjonalizmu ukraińskiego:
"W Kanadzie już po pierwszych miesiącach mego pobytu zetknąłem się z wręcz zoologicznym nacjonalizmem ukraińskim, z nienawiścią do wszystkiego, co polskie i co rosyjskie. Ja, wychowany w duchu patriotyzmu ukraińskiego, ukształtowany na klasyce polskiej, ukraińskiej, rosyjskiej, zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej, nie mogłem się pogodzić z takim spojrzeniem na świat i na ludzi, dlatego też, jak i w związku ze świadomością tego, czego dopuścili się banderowcy na Wołyniu wobec ludności polskiej, podjąłem decyzję o poszukiwaniu materiałów stanowiących bazę moich badań nad nacjonalizmem ukraińskim. Temat ten pochłonął mnie całkowicie, pracowałem nad nim bezustannie."
W latach 90. XX wieku rozpoczął własnym nakładem publikacje w tym zakresie.
Autor ponad dwustu opracowań, książek naukowych i publicystycznych, artykułów naukowych, polemik, recenzji, publikacji prasowych w języku angielskim, ukraińskim i polskim opublikowanych w periodykach w Kanadzie i USA, w tym 5 obszernych tomów wyboru dokumentów pod wspólnym tytułem Integralny nacjonalizm ukraiński jako odmiana faszyzmu.
Pracę doktorską (Ideologia nacjonalizmu ukraińskiego według Dmytra Doncowa) obronił w 1994 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, promotorem był prof. Bernard Janusz Albin. Pracę habilitacyjną (Dowody zbrodni OUN i UPA) w roku 2002 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego. Jego ostatnią pracą było tłumaczenie na język polski książki Dmytro Doncowa Nacjonalizm.
W 1998 odznaczony przez Kongres Polonii Kanadyjskiej Złotą Odznaką Zasługi za działalność na rzecz Polonii.
Serdecznie zapraszam do zapoznania się z dorobkiem Wiktora Poliszczuka.
