Aforyzmy 5 Zygmunt Jan Prusiński

AFORYZMY - autor Zygmunt Jan Prusiński

Na szklistym stole rosy leżą bajki.

Są źródła czasu, nawet gdybyś miał czas nie zliczyłbyś tych nut które płyną.

Rzeki prowadzą bieg stanu wyrzeczenia, a kierunek jest wciąż ten sam, z południa do samej północy.

W legendzie znaczeń każdego z nas osobna nie kujemy w kamieniu czarnej chmury.

Nie burzymy gwiazd choć są chwilowo puste w dolinach zielonych westchnień, na miarę kory i piasku.

Malinowa Zatoka nigdy nie śpi, niech wchłania morskie szepty.

Przytul mnie na jasnej ścieżce gdzie róż przywitanie i sosnowy zaśpiew na wzgórzu.

Niedaleko ode mnie jest Malinowa Zatoka, zaprowadzę cię o świcie - bo tam wschody słońca wróżą.

Zasadzimy drzewko miłości, ty znajdziesz dla niego miejsce i nazwiesz go po swojemu.

Jeśli jesteśmy tak opodatkowani, to proponuję brać podatek od ilości stosunków małżeńskich w danych miesiącach - zastrzegam, to mój autorski wniosek.

Kiedyś napisałem żeby brali podatki albo za to że małżeństwo śpi razem, albo za to że śpi osobno.

Świat stał się jednym obozem, karmią nas niskimi treściami - chodzi o poziom intelektualny.

Narzucają nam swoją wolę więc nie jesteśmy wolni - codzienna porcja idiotyzmów, czy istnieje w życiu honor?

Szedł tędy Zbigniew Herbert, zerwał kilka ciekawych stron do wiersza.

Mistrz liczył kamienie po drodze, jednak nigdzie o tym nie napisał.

Rozebrane dziewczyny ubierają halkę mgły, tańczą w głębi obrazu madisona; nie jest łatwo nauczyć się starego tańca.

Widzę, trawa rośnie a poezja odpoczywa.

Rzeka wyschła z braku liryki, pusto w sadzie smutnych jabłoni.

Kochasz ten kraj (romantycznie), wiem że wrażliwym ludziom jest ciężko skruszyć ziarno prawdy – intymność uczuć na ostrym zakręcie; sucha wierzba płacząca czyta ci wiersze.

Na pewno jesteś człowiekiem Jerzy, malujesz grafitowe obrazki marzeń ręką dziecka niewinnego z nocy układanej.