Traktat WHO oraz poprawki do Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych to bezpośredni atak globalistów na demokratyczne, suwerenne narody świata (chociaż już wiemy, że tak naprawdę ani one „demokratyczne”, ani „suwerenne”) w celu ustanowienia sanitarnej dyktatury WHO pod pretekstem walki z niekończącymi się pandemiami (a według nowej, zmienionej niedawno przez WHO definicji „pandemii”, pandemią może być dosłownie wszystko - może być „pandemia otyłości”, „pandemia depresji”, „pandemia kataru”, "pandemia alergii", itd.)

To tylko... / It's just...

Jak Nas wganiają w kajdany

Finansowany przez Google zespół „sprawdzający fakty” wydaje się być garstką fikcyjnych Hindusów w zubożałym miasteczku niedaleko Bangladeszu

Nastąpił globalny zamach stanu

Oszustwo covid-19 zostało wymyślone w jakimś celu; była to część planu, który zaczął się na poważnie w latach 60., kiedy grupa ludzi spotkała się i zgodziła, że świat jest przeludniony.

Nanotechnologia w szczepionkach

PIĄTA KOLUMNA - SPRAWOZDANIE Z PRAC NAD ANALIZĄ ZAWARTOŚCI I DZIAŁANIA "SZCZEPIONEK" NA COVID

whatreallyhappened.com

Warto dodać ten link do Pana strony: http://whatreallyhappened.com/

99% tez dotyczących religii, polityki i ekonomii i filozofii się pokrywa z tezami zaprasza.net. Topowa strona.

Jerzy Jaśkowski Pasteryzacja ludzi

więcej ->

Wielki i usilnie przemilczany

http://www.polskiejutro.com/art.php?p=9314

JAKI POWINIEN BYĆ NARODOWY BANKIER?
Marcin Olbmar
Rządzące Prawo i Sprawiedliwość wymienia kolejnych kandydatów na następcę Balcerowicza. Odchodzący Prezes Narodowego Banku Polskiego zapisał czarną kartę w historii gospodarczej III RP, dlatego dla kontrastu warto przypomnieć sylwetkę kogoś zupełnie innego, przedwojennego polityka, którego polska gospodarka do dzisiaj hołubi. Co sprawiło, że Władysław Grabski jest tak dobrze wspominany przez ekonomistów i polityków tak lewicy jak i prawicy?

Już lada chwila mamy poznać następcę szefa Narodowego Banku Polskiego Leszka Balcerowicza, którego kadencja upływa w styczniu 2007 roku Dotychczasowy narodowy bankier był raczej międzynarodowym finansistą, rzecznikiem światowego kapitału niż narodowych interesów. Bożyszcz świata pieniądza, rozmaitych akademickich teoretyków, gazetowych autorytetów i liberalnych polityków, dla większości Polaków Balcerowicz stał się jednak symbolem III RP - najbardziej znienawidzonym przedstawicielem obcego kapitału. Jego zupełnym przeciwieństwem był Władysław Grabski, polityk który zdystansował się od zagranicznych ekspertów i postawił na siły polskie. Poza polityką pieniężną rozumiał także potrzeby innych sektorów gospodarki, pogromił biurokrację i chociaż porzucił socjalizm, pamiętał, że naród to nie tylko wąska grupka tych, którzy mają kapitał.

Samodzielność
„Doświadczony działacz społeczny z najcięższych czasów przedwojennych, dobry gospodarz na folwarku, ekonomista i historyk Grabski czerpał energię z wiary w Polskę, w jej zasoby materialne i moralne” - tak pisał o Grabskim Władysław Konopczyński w „Historii politycznej Polski 1914-1939”. Nie szukał on natchnienia w zagranicznych opiniach i obcych ekspertach. Z tymi ostatnimi miał nieciekawe doświadczenia, które nauczyły go ostrożności wobec zachodnich ekspertów i niechęci do propozycji opieki finansowej obcych potęg.
O zagranicznych ekspertach napisał sam Władysław Grabski w książce „Dwa lata pracy u podstaw państwowości naszej”: „Co powinno było nastąpić w myśl rad misji angielskiej? Przede wszystkim powinniśmy byli do wyższych urzędów naszych zaprosić szereg angielskich urzędników ekspertów, dobrze płatnych z naszej kasy. Byliby to ci Anglicy, którzy właśnie wtedy wycofali się z Egiptu”. Poprzedni minister skarbu Władysław Kucharski zaprosił w pa?dzierniku 1923 roku misję ekspertów finansowych z Wielkiej Brytanii, pod kierownictwem Hiltona Younga. Anglicy sugerowali redukcję wydatków na wojsko i poluzowanie sojuszu polsko-francuskiego. Dzięki takim zabiegom budżet państwa miał być zrównoważony i waluta ustabilizowana. Pó?niej Polska miała uzyskać pożyczkę od Wielkiej Brytanii na… budżet wojskowy. Nic dziwnego zatem, że w cytowanej książce Grabski zatytułował jeden z rozdziałów: „Sidła opieki zagranicznej”. Rozumiał potrzebę współpracy międzynarodowej, ale realizm nakazywał mu szukać rozwiązania kryzysu gospodarczego w Polsce w głównej mierze przy użyciu własnych sił.

Oszczędność
Nieodłączną cechą każdego ekonomisty musi być oszczędność. Klasyczny problem to niedobór środków finansowych, więc albo należy zwiększyć dochody, albo ciąć koszty. Ulubionym narzędziem polityki gospodarczej ostatnich lat były cięcia wydatków na warstwy najuboższe i zwiększanie wydatków na biurokrację. Odwrotną taktykę przyjął Grabski, który dochodów szukał w kieszeni najlepiej uposażonych, przez wzrost podatków majątkowych.
Co więcej, udało mu się dokonać cięć w administracji, co wywołało istną frustrację piłsudczyków - przyklejonych do państwowego żłobu.
Do najważniejszych decyzji Grabskiego należała likwidacja dotacji na rzecz PKP. Inwestycjom w tym dziale gospodarki służyć miała tzw. pożyczka kolejowa, początkowo traktowana jako pożyczka wewnętrzna. W latach 1924-1925 Grabski zredukował liczbę urzędników państwowych o 45.614 osób. W PKP, w lasach państwowych i zakładach graficznych podlegających rządowi redukcje objęły dalsze 15.883 osoby. Razem zlikwidowano 61.497 etatów. Poważnie zmniejszono liczbę służbowych pojazdów, ustanowiono także normy zużycia opału i energii elektrycznej w urzędach państwowych.

Szerokie horyzonty
Władysław Grabski był człowiekiem o szerokich horyzontach. Był ministrem rolnictwa, został uhonorowany pó?niej jako rektor SGGW, ale najbardziej znany był z reform pieniężnych jako minister skarbu. Dwukrotnie był premierem rządu. Nie zawężał swojej działalności tylko do pilnowania kursu walutowego i stóp procentowych, co widzieliśmy w polityce pieniężnej ostatnich lat. To on był prekursorem rozwoju m.in. polityki morskiej - 4 lipca 1924 roku zapoczątkował budowę portu handlowego w Gdyni, a rok pó?niej rozpoczął budowę magistrali węglowej Śląsk - Gdynia. Umiał nie tylko szukać oszczędności, ale także właściwego kierunku wydatków, zgodnych z interesami gospodarczymi i politycznymi Polski.

Remedium na przyszłość
Niestety, nie wszystkie plany udało się Grabskiemu wprowadzić w życie. Nie udało mu się zwiększyć dnia roboczego w kopalniach i hutach górnośląskich do 10 godzin dziennie. Na przeszkodzie stanęły interesy klasowe, reprezentowane przez związki zawodowe. Tymczasem wydajność firm na niemieckiej wówczas części Śląska była wyższa, dzięki dłuższemu dniu roboczemu. To pokazuje, jak ważne jest, żeby interes narodowy wygrywał w polityce z interesem klasowym.
Także próby porozumienia się z mniejszością żydowską stanowiły nadmierny ukłon wobec tych środowisk, które nie poczuwały się do odpowiedzialności za Polskę. Dość nadmienić, że Klub Żydowski w Sejmie od samego początku sprzeciwiał się reformom Grabskiego, głosząc tezę, że inflacja wzbogaciła wieś i to ona powinna ponosić główny ciężar reform. W 1924 roku i Grabski uległ złudzeniu koncyliacji i próbował negocjować z Żydami pomoc dla polskich starań o pożyczkę w USA. Jak pisze jednak Konopczyński: „jego własny klub dopatrzył się w tych zabiegach zbytniej ustępliwości, ponieważ, mówiono, każdy obywatel bez targu powinien lojalnie traktować własne państwo”.
Rok pó?niej Władysław Grabski stracił tekę premiera, zakończył swoją błyskotliwą karierę polityczną i do końca życia poświęcił się już tylko pracy naukowej. Teraz przy wyborze nowego bankiera kraju pozostaje wspomnienie o legendarnym gospodarzu polskich finansów.

Kalendarium:
1874 - Władysław Grabski urodził się w Borowie k. Łowicza
1914 - Założyciel Centralnego Komitetu Obywatelskiego Królestwa Polskiego, który niósł pomoc humanitarną Polakom w Rosji
1918- Minister Rolnictwa w gabinecie Józefa Świerzyńskiego
1919 - Prezesa Głównego Urzędu Likwidacyjnego i trzeci polski delegat na kongres pokojowy w Paryżu (obok Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego)
1919 - 1920 - Minister Skarbu w gabinecie Leopolda Skulskiego
1919 - 1920 - poseł Związku Ludowo-Narodowego
1920 - Premier rządu II RP, pó?niej Minister Skarbu w rządzie Wincentego Witosa
1923- 1925 - Minister Skarbu i Premier rządu II RP
1926 - Rektor SGGW
1938 - Władysław Grabski zmarł w Warszawie.

7 grudzień 2006

luzak

Dodaj komentarz

"Samorządność" konferencyjna
wrzesień 28, 2003
Mirosław Zabierowski

Zakaz stosowania odsetek - czy to jest słuszne?
grudzień 25, 2006
hakim

Jak Permanentną Będzie Okupacja Iraku Przez USA?
październik 22, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski

Spadek produkcji polskiej stali największy na świecie
lipiec 1, 2002
PAP

Apel o wiernosc Polsce
marzec 7, 2008
przesłała Elżbieta Gawlas

Miedziaki z Polskiej Miedzi
wrzesień 11, 2002
MARIUSZ URBANEK

Krętacze. Bratkowski z NBP o wypowiedzi Leppera
luty 5, 2003
Piotr Mączynski

Quasi-religijność przekazu telewizyjnego
kwiecień 7, 2003
Ewa Borowik-Dąbrowska

Sesja na 750-lecie
czerwiec 6, 2007

Zyski nie dla Polski
lipiec 29, 2003
Artur Kowalski

"kamienie przez Boga rzucone na szaniec..."
sierpień 2, 2004
zaprasza.net

Co robić? (II)
marzec 31, 2003
Andrzej Kumor

Nowy Sekretarz ONZ- figurant amerykańskiej machiny terroru
styczeń 5, 2007
PNLP

Osiągnięto globalne porozumienie handlowe w Genewie
sierpień 2, 2004

Samorozwiązanie Parlamentu?
maj 5, 2005
opolskoma

Ukrzyżowanie na zamówienie...
marzec 28, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia

Innowacje Holocaust Industry: Wypłacajcie odszkodowania dla... dzieci "ofiar Holokaustu"
maj 9, 2007
bibula.com

Sąd aresztował szefa łódzkiej Izby Skarbowej
sierpień 29, 2002
PAP

Film o nas
luty 14, 2008
Marek Jastrząb

Najlepsi mecenasi kultury nagrodzeni
wrzesień 16, 2002
PAP

więcej ->

Kontakt

Wielki i usilnie przemilczany

Fundacja Promocji Kultury Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media