Infamia wobec aktorów

W 1941 roku - przy współudziale zdrajcy Iwo Syma - Niemcy wyprodukowali haniebny film Heimkehr.


W odpowiedzi na to Dowództwo podziemnego Państwa Polskiego nałożyło na aktorów grających w filmie karę Infamii.

Na karę infamii skazani zostali byli artyści Teatru Polskiego w Warszawie:
Bogusław Samborski
Józef Kondrat
Michał Pluciński
Hanna Chodakowska

– wszyscy za czynny udział w nagrywaniu filmu niemieckiego Heimkehr o treści propagandy antypolskiej, połączonej z lżeniem narodu i Państwa Polskiego.

Na karę nagany skazani zostali byli artyści Teatru Polskiego w Warszawie:

Jerzy Pichelski
Franciszek Dominiak[a]
Józef Woskowski
Stanisław Grolicki

– wszyscy za współudział w nagrywaniu tego filmu; za łagodzącą okoliczność uznano zwolnienie się ich z kontraktu i wycofanie się z nagrywania filmu.

„Ogłoszenie wyroków Sądu Kierownictwa Walki Cywilnej, „Rzeczpospolita”, 1943, nr 3.


Watro - by współcześni aktorzy uczestniczący w wojnie kowidowej przeciwko Narodowi Polskiemu i reklamujący ZBRODNIE pisowskiego Rządu, przypomnieli sobie o tym fakcie - bo niedługo również Ich spotka podobny los! 


Niezależnie od kary "zapomnienia" - haniebni aktorzy stanęli po wojnie przed Sądem:

"Po wojnie na podstawie dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 o współpracy z okupantem oskarżono o kolaborację pięcioro polskich aktorów.

18 listopada 1948 przed Sądem Okręgowym w Warszawie stanęło czworo z nich:
Wanda Szczepańska (bileterka w kinie),
Stefan Golczewski (chuligan katujący rannego Niemca),
Juliusz Łuszczewski (polski gospodarz masakrujący niemieckich kolonistów) i
Michał Pluciński (sierżant policji)[7][8].
Bogusław Samborski (burmistrz) był sądzony zaocznie (aktor jeszcze w czasie wojny wyjechał do Austrii), a również pojawiający się na ekranie Tadeusz Żelski zmarł w 1944 roku.

W trwającym trzy dni procesie jako biegli występowali m.in. krytyk filmowy Jerzy Toeplitz i aktor Dobiesław Damięcki, ówczesny przewodniczący ZASP.
Rozprawie przewodniczył sędzia Edward Osmólski, przewodniczący Wydziału Karnego sądu, rok później usunięty z sądownictwa za odmowę sądzenia w sekcji tajnej sądu i złożenie skargi do prezydenta Bolesława Bieruta na naciski ze strony prezesa Sądu Wojewódzkiego.
 
W trakcie procesu aktorzy starali się umniejszyć rangę swoich zadań aktorskich, twierdząc że były to mało znaczące epizody.
Pluciński dodatkowo twierdził, że nie znał języka niemieckiego, co utrudniać mu miało zorientowanie się w fabule filmu.
Łuszczewski utrzymywał, że w czasie wojny nie wiedział o dyrektywach podziemnego ZASP-u, zakazujących wszelkiej artystycznej współpracy z niemieckimi instytucjami.
Szczepańska broniąc się wymieniała nazwiska innych, bardziej znanych aktorów, którzy współpracowali z okupantem.

Wszyscy sądzeni potwierdzili, że nie stosowano wobec nich żadnego przymusu i decyzję o występie w Heimkehrze podjęli dobrowolnie.

Bogusława Samborskiego sąd skazał zaocznie na karę dożywotniego więzienia.
Michał Pluciński skazany został na 5 lat,
Stefan Golczewski i Juliusz Łuszczewski na 3.
Wanda Szczepańska, która dodatkowo pomagała w produkcji filmu, organizując wyjazdy polskich aktorów i statystów do studia w Wiedniu, skazana została na 12 lat więzienia".
 
To niedługo czeka wspólników kowidowych zbrodniarzy!