Mętna woda PiS

Kilka tygodni temu zdecydowałem się napisać tekst zatytułowany "List do prostaka"., w którym wyjawię patrologie w pisowskim Ministerstwie Kultury i dziedzictwa Narodowego.
Polegają one głównie na KONTYNUACJI platformowej a więc neostalinowskiej walki z polską kulturą.

Pod powierzchownością tego garniturowego yntelygenta kryje się prostak, który działa na szkodę polskiej kultury.
Nieprzypadkowo, wśród wielu głosów krytycznych - wobec Glińskiego - ze strony członków PiS, pojawił jeden głos poparcia - ze strony wcześniejszego, pisowskiego Ministra Kultury i Sztuki, który zamienił jego nazwę, by realizować lewe interesy. O Ujazdowskim pisałem sześć lat temu krytyczne uwagi, ale za nic je miał "namaszczyciel" tej Partii, który jest rzeczywistym decydentem personalnym.
To on wybrał Glińskiego na stanowisko Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Dzisiaj Gliński odcina się od własnych działań i niedługo zapewne stwierdzi, że lewy konkurs na stanowisko Dyrektora TVP nie jest jego autorstwa.
Takie prymitywne metody obrony używała Gronkiewicz Walc - w sprawie podległych jej urzędników. I nikt nie przyjął jej tłumaczeń.
Dlaczego mielibyśmy inną miarą oceniać pisowskiego ministra?