Jak nas NASI ZROBILI W KONIA

Witam serdecznie Wszystkich Zainteresowanych, bo poruszona i jednocząca się z poglądami Pana Artura Łobody /Artysta odrzucany przez władze Krakowa/, pragnę tą drogą opowiedzieć trochę o sobie, a trochę o teatrze, który założyłam rok temu, czyli w pazdzierniku 2011.

Mam 61 lat, wykształcenie pomaturalne - pracownik socjalny z tego dobrego rzutu, który naprawdę humanistycznie podchodził do podopiecznych, a dokształcałam się całe życie, czego efektem jest to, że jestem autorką niekonwencjonalnej autoterapii przez sztukę, pełną dobrych myśli. Wkwietniu 2011 r, w Studenckim Kole Naukowym Pedagodów przy Instytucie Nauk o Wychowaniu w Krakowie, pod kierownictwem Pana Dr Antoniego Rumińskiego wygłosiłam ten wykład. Udało mi się przez półtorej godziny utrzymać 120-widownię- słuchaczy w napięciu, bo mówiŁam swobodnie, robiłam dygresje, pokazałam przeszło 20 obrazów, które namalowałam /wprawdzie tylko ksero-kolor, a jednak.../. Pozwoliłam sobie na żart i opowiedziałam jak to w pod koniec lat 70-tych oskarżono mnie o sabotaż w Teatrze Groteska, gdzie kradło się środki inscenizacji, a ja musiałam za to zapłacić z własnej kieszeni i jak to pod koniec lat 80-tych zostałam pierwszym Generałem Wojsk Syjamskich na teren Małopolski, pierwszą kobietą na takim stanowisku. Słuchacze zafascynowani bili mi brawo. Nikt się nie nudził, Wszyscy mnie zaakceptowali, tylko parę dni po wykładzie dostałam telefon od Stowarzyszenia Otwórzcie Drzwi, że na wykładzie byłam naćpana i itd., a w końcu wywalono mnie stamtąd, bo to stowarzyszenie powinno się nazywać "Nie zamykajcie drzwi" po to aby wszyscy mogli wylecieć.

W latach 80-tych, kiedy to rodziła się "solidarność" ciąża uchroniła mnie przed wejściem w te struktury, a już wtedy wiedziałam, że nawet inwestowanie w fabrykę zapałek, tereny zostaną przejęte, cichutko, niepostrzeżenie, a zarabiać będziemy grosze. Wyszło na moje i dzisiaj, dzięki Jerzemu Fedorowiczowi /senior,senator-phi/ i Jackowi Stramie /ksywa" likwidator/ mam emeryturę pożałowania godną,a panowie ci mają się sświetnie, bo nepotyzm w Teatrze Ludowym kwitnie niepomiernie i namiętnie, co ładnych parę lat temu zaowocowało wywaleniem mnie na bruk jeszcze przed emeryturą, a jestem specjalistką w zakresie teatralnych i historycznych nakryć głowy. Sic!

Dzisiaj odżyłam, dzięki własnej energii i doświadczeniu w zakresie teatru. Pan Tadeusz Smolicki namówił mnie na założenie autorskiego teatru, co uczyniłam i mam w zespole Wspaniałych Ludzi. Przyświeca nam idea LEPIEJ BYĆ NIŻ MIEĆ.

Nie mamy własnej sceny, występujemy gościnnie, a 28-go września na najbardziej gościnnej scenie SCENA ATA, dajemy spektakl "TRZY W JEDNYM - upadek?"; na pazdziernik przygotowujemy dramat psychologiczny "Rozmowy wzdłuż stołu - PROZACni do boju...".

Reasumując pozwalam sobie na stwierdzenie, że dzisiaj w naszym kraju mamy to, czemu wielu Polaków uległo, czyli dali się omamić NASZYM SOJUSZNIKOM za srebrniki, i tylko nieliczni mają dziś kasę i święty spokój.

7 lat temu prosiłam krakowski Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego o jakiś grosz na książkę, która dzisiaj jest na rynku, a także udało mi się napisać jeszcze dwie dalsze, które zaliczane są do dobrej literatury. I kto mi wtedy nie pomógł, no kto?
Pozdrawiam Wszystkich serdecznie
z poważaniem Ewa Englert-Sanakiewicz