Ignorancja Czy Arogancja Ludwika Stommy o Handlu Złotymi Zębami w Sachsenhausen

Ludwik Stomma zadaje pytanie w artykule „Nieczystości rzucane na szaniec” w „Polityce” z października 2011: „Szkoda, ze autor nie podaje po jakim kursie Żydzi w obozach sprzedawali strażnikom złoto i dlaczego praktyczni esesmani nie wybudowali kantorów, żeby proceder usprawnić?” Czy takie pytanie jest dowodem arogancji czy ignorancji?

Jak wiemy w czasie Drugiej Wojny Światowej Niemcy więzili osiemnaście milionów cywilów, w tym ponad pięć milionów Żydów. W perspektywie ludzkiego cierpienia można zauważyć że, masowe morderstwo 3,7 milionów jeńców sowieckich zamorzonych na śmierć dotyczy większej liczby ofiar niż na przykład liczba 3,06 miliona Żydów zamordowanych w komorach gazowych. Około 1,2 miliona Żydów było zastrzelonych przez Einsatzgrupen oraz pół miliona Żydów zginęło w obozach koncentracyjnych oraz pół miliona w gettach. Ofiary żydowskie były częścią 25 milionów cywilów nie kombatantów zabitych w czasie Drugiej Wojny Światowej.

Niemieccy Żydzi byli przydzielani do obsługi krematoriów, ponieważ znali język niemiecki oraz z powodu degradacji zadawanej im przez Nazistów. Żydzi służący w krematoriach mieli obowiązek oddawania władzom nazistowskim wszystko złoto zebrane przez nich w krematoriach takie jak złote zęby, obrączki ślubne etc. W ramach nielegalnego handlu ze strażnikami, Żydzi pracujący w krematoriach wymieniali złoto za jedzenie papierosy, narkotyki, etc.

Złote zęby zebrane przez władze niemieckie w krematoriach i skonfiskowane przez Aliantów było klasyfikowane jako „non-bullion gold” przez „Tripartite Gold Commission” według „The Holocaust Education Trust” listopad 1997 – drugie wydanie.

W Oświęcimiu przy Krematorium III było laboratorium wyposażone w piece do topienia złota (Goldgiesseri) gdzie złote zęby, etc. były przetapiane w sztaby złota. Trzeba zaznaczyć, że większość złota zrabowanego przez Nazistów pochodziła z banków podbitych państw. Jak wiadomo złoto łatwo może być przetapiane. W czasie procesów w Nuremberdze ustalono że 2go lutego 1945 przed klęską Niemiec, budynek Reichsbanku w Berlinie był zbombardowany i urzędnicy bankowi ewakuowali rezerwy złota włącznie z dziełami sztuki i gotówką do kopalni soli w Merkers w Turyngii, 200 mil na południowy wschód od Berlina. Tam 4go kwietnia, 1945 wojsko amerykańskie rezerwy te znalazło i oceniło na 238 490 000 dolarów co stanowiło 91% wszystkiego złota skonfiskowanego przez Niemców.

W dniach od 14 do 15 kwietnia 1945 zawartość przedmiotów wartościowych w kopalni soli w Merkers przeniesiono do budynku Reischsbank’u w Frankfurcie zdobytym przez Amerykanów 26 marca, 1945. Łup znaleziony w Merkers był zawarty w ponad 200 walizkach oznaczonych SS. Był on skonfiskowany ofiarom obozów koncentracyjnych.

Pamiętam jak z końcem 1942 roku byłem wezwany na komendę obozu żeby podpisać formularz zawiadamiający mnie o konfiskacie mego kożucha, w którym mnie aresztowali Niemcy w Przełęczy Dukielskiej w zimie 1939-1940. Konfiskata mego korzucha byla w ramach akcji dostarczania cieplej odzierz wojskom niemieckim walzacych w zimie 1941-1942 w letnich mundurach dzieki glupocie Hitlera wybranego prezydentem Niemiec wiekszoscia 88% glosujacych wowczas Niemcow.

Amerykanski pułkownik Berenstein opisuje łup przetopiony z zębów złotych i osobistych złotych przedmiotów takich jak obrączki i okulary wartości około 14,500,000 dolarów oraz 1,625 sztabek przetopionych ze złota nie-ustalonego pochodzenia które stanowiły 18% złota znalezionego w kopalni soli w Merkers. Alianci zadecydowali żeby łup złota był proporcjonalnie zwrócony obrabowanym państwom na konto ich strat. Około 64% zrabowanego złota zwrócono.

W obliczu wyżej wymienionych faktów dziwna jest reakcja Ludwika Stommy w Polityce z października 2011 w formie sarkastycznego dowcipu napisanego w obronie małżeństwa Grosów autorów książki „Złote Żniwa” w odpowiedzi na mój artykuł zatytułowany : „Holocaust Profiteering By Literary Hoax,” w którym to artykule wspomniałem rolę złota w operacji krematoriów w obozie koncentracyjnym. Najwyraźniej mimo jego wiedzy antropologicznej, Stomma nie zna takich książek jak profesora Norman’a Finkelstein’a „The Holocaust Industry: Reflections On The Exploitation of Jewish Suffering.”



Dowiedziałem się wielu szczegółów o nielegalnych obozowych transakcjach złotem z krematorium od mego znajomego Żyda, Paula Kaufmana, któremu jego znajomi z obsługi krematorium dawali jedzenie. Paul był ofiarą doświadczeń medycznych, które nabawiły go paraliżu stopy oraz obowiązku chodzenia na regularne sprawdziany lekarskie w okresie kiedy Żydów ewakuowano z Sachsenchausen na wschód.



Fakt, że w Sachsenhausen więźniowie nie mieli numerów tatuowanych na rękach pozwolił mi zaoferować Paulowi opaski z numerem zmarłego Polaka żeby za ich pomocą pozbył się gwiazdy Dawida i próbował przeżyć jako Polak. Niestety Paul nie umiał mówić po polsku i bał się tortur na wypadek wykrycia zmiany numeru przez niego na numer Polaka więźnia politycznego.



Mafia kryminalistów niemieckich w Sachsenhausen dokonała morderstwa Polaka Leonarda Krasnodębskiego przez powieszenie do na haku od lampy na izbie chorych w 1943 roku ponieważ naraził się tym zawodowym zbrodniarzom. Krasnodębski przbył wraz ze mną do Sachsenhausen 10g0 sierpnia 1940 roku z więzienia w Tarnowie w transporcie 500 Polaków.



Nieprzyjemną wiadomością dla Stommy musi być zakaz publicznych wypowiedzi wydany w listopadzie 2011, ks. Adamowi Bonieckiemu przez prowincjała zakonu Marianów ks. Pawła Naumowicza. Ks. Waldemar Chrostowski komentowal w wywiadzie dla "Naszego Dziennika": odnosząc się do sytuacji, w której zwierzchnicy ks. Adama Bonieckiego zakazali mu wystąpień publicznych:"ta decyzja była spodziewana i w pewnym sensie oczekiwana." Sam pamietam haniebne artykuly publikowane przez „Tygodnik poeszechny takie jak profesora Szaroty w ktorym falszowal historie piszac jak rozbestwiony tlum obcial glowe 12 letniej Zydowce i gral ta glowa w pilke nozna. s, p. Profesor Strzembosz publicznie eksponowal to klamstwo wymyslone przez J. T. Grossa i opublikowane przez ks. Bonieckiego

Wracając do procesu zbierania przez Niemców łupów wojennych w formie złota spowodował on na marginesie handel złotymi zębami w obozie. Zauważyłem że opisy łupów w formie „Nazi Gold” wierały kategorię „Nazi Non Bulion Gold” m. in. dotyczącej złotych zębów zbieranych przez Żydów zatrudnionych w obsłudze krermatoriów.


www.pogonowski.com