Odgadywanie motywów Williama Styrona (zm. 2006) przez jego córkę Aleksandrę jest przez nią opisane w jej książce pod tytułem “Reading My Father.” Recenzja tej książki została opublikowana 23 kwietnia, 2011 przez William’a Groom’a. W ramkach, na środku tekstu tej recenzji są słowa Aleksandry Styron dotyczące świąt Bożego Narodzenia: “Nigdy żaden człowiek nie nienawidził tych świąt tak jak on (Styron).” Po śmierci Styron’a Aleksandra znalazła list ojca, z którego wynikało, że wiele z jego literackich hiperboli uważał on za cyniczny dowcip.
Takim dowcipem stanowiącym podstawę do scenariusza filmu “Wybór Zofii” było wprowadzenie wątku polskiego antysemityzmu w osobie ojca Zofii, wojującego antysemity, profesora Zawistowskiego. Postać ta była wzorowana w zwulgaryzowany sposób na profesorze Uniwesytetu Krakowskiego, Feliksie Konecznym, w książce Styrona.
Książka „Wybór Zofii” stała się podstawą scenariusza w 1982 roku. Trzeba pamiętać, że Feliks Koneczny jest jednym z kilku najwybitniejszych historiozofów na światową skalę.
W książce Styrona, wcześniej przed Hitlerem i Himmlerem, profesor Zawistowski jest pokazany jako prekursor “Endloesung’u” lata całe przed wojną. Jednocześnie trzeba pamiętać, że w czasie wojny, po zwycięstwie w 1940 roku, na rozkaz Hitlera, Adolf Eichmann napisał czteroletni plan deportacji Żydów z Europy na wyspę Madagaskar za pomocą floty francuskiej i brytyjskiej, oczywiście w przekonaniu, że Niemcy wygrają “Bitwę o Anglię.” Szczegóły tego planu są na Internecie.
Faktem jest że Hitler kazał ogłosić plan ludobójstwa Żydów na odprawie w Wansee, pod koniec stycznia 1942 roku, po przegranej bitwie pod Moskwę w obawie, że na wypadek jego klęski, Niemieccy jako kraj będzie ofiarą “Żydów Wschodnich” komunistów i talmudystów, przed którymi ostrzegali Żydzi niemieccy, którzy chcieli uchodzić za Niemców i asymilować się w Niemczech.
Ciekawe jest, że żona Williama Styrona, Rose Styron, miała doktorat z Hebrajskiego Uniwersytetu w Jerozolimie i pochodziła z rodziny Żydów niemieckich i miała wpływ na poglądy męża. Styron w jego książce o Zofii Zawistowskiej pisze, że Zofia miała dokonać wyboru którego z jej dwóch synków pozostawić na śmierć z ręki Niemców a którego uratować.
William Styron został w 1968 roku laureatem nagrody “Pulitzer Price for Fiction” za książkę “The Confessions of Nat Turner,” (“Spowiedź Nat’a Turner’a”). Nat Turner był przywódcą buntu niewolników w Wirginii w 1831 roku w którym to buncie poniosło śmierć 56 białych i około 60 murzynów. Został on skazany na śmierć i stracony.
Osoba Turnera przypomina współczesnego mu przywódcę rzezi galicyjskiej z lutego i marca 1846 roku, Jakuba Szelę, który mimo jego zbrodni w nie był postawiony przed sądem ponieważ działał on z polecenia władz austriackich. Rzeź galicyjska rozpoczęła się 19 lutego 1846 roku. Przywódca morderców Jakub Szela został internowany, a następnie przesiedlony na Bukowinę przez rząd austriacki. Szela został wynagrodzony za jego zbrodnie przez rząd austriacki przydziałem gospodarstwa na Bukowinie, gdzie dożył 74 roku życia.
Austriacy podburzyli chłopów do mordów właścicieli majątków podejrzanych o działalność niepodległościową. Głównym inspiratorem mordów był urzędnik austriacki, starosta tarnowski Joseph Breinl von Wallerstern, który za głowę zabitego szlachcica płacił dwa razy większą nagrodę niż za żywego człowieka doprowadzonego do starostwa w Tarnowie.
Ludzie Szeli doprowadzali schwytanych do drzwi starostwa i tam mordowali ich nożami tak, że krew ofiar spływała ściekiem przed budynkiem starostwa w którym starosta tarnowski Joseph Breinl von Wallerstern płacił mordercom. W imię hasła “divde et impera” Austryjacy w perfidny sposób doprowadzili do konfliktu Haliczan przeciwko Polakom nazywając Małopolskę Galicją. Zdezorientowali Polacy w Krakowie do dziś nazywają siebie “Galileuszami” i nie wiedzą że w USA i w Kanadzie przybysze z Ukrainy uważają Kraków za część Galicji czyli według nich Ukrainy.
“The Confessions of Nat Turner,” (“Spowiedź Nat’a Turner’a”) Styrona odbiega dalece od prawdy historycznej. Podobnie jak jego następna książka pod tytułem „Wybór Zofii.” Pamiętam jak Styron po opublikowaniu “Wyboru Zofii” przypuszczał, że zasłużył sobie tą książką na obrazę i gniew Polaków. Nie stało się tak. Obok zasłużonych przez niego słów krytyki ze strony Polaków znaleźli się pisarze w Tygodniku Powszechnym piszący o tym jak William Styron “pochylił się nad Polską ” i pochlebnie pisali o tej oszczerczej książce, która przyczynia się do tworzenia fałszywego obrazu Polski w Drugiej wojnie Światowej.
Książka Styrona jest perfidną karykaturą bohaterskiej roli Polski w wykolejeniu planów Hitlera stworzenia na następne 1,000 lat “czysto niemieckiego” obszaru od Renu do Dniepru i zdominowanie terenów Rosji jako “Afryki niemieckiej” i Rosjan jako “niemieckich murzynów.”
“Plan Wschodni” Hitlera zawierał eksterminacjê 51 milionów Słowian na zachód od Dniepru. W 1945 roku Niemcy mieli dosyć gazu trującego żeby tej zbrodni dokonać.
Styron dla zarobku na książkach fałszował historię Drugiej Wojny Światowej i rolę Polaków w tej wojnie. Obraz Williama Styrona jako podłego człowieka dopełnia jego córka Aleksandra Styron kiedy notuje w jej wspomnieniach o nim: ”Nigdy żaden człowiek nie nienawidził świąt Bożego Narodzenia” tak jak William Styron. Odgadywanie motywów Williama Styrona przez jego córkę jest omówione w artykule Winstona Grooma opublikowanym w gazecie The Wall Street Journal w weekend 23 i 24go kwietnia 2011.
www.pogonowski.com
|
