Fundacja Rockefellera i GBN rozpoczęły proces tworzenia scenariuszy od ujawnienia szeregu sił napędowych, które miałyby wpływ na przyszłość technologii i rozwój międzynarodowy. Siły te zostały wygenerowane zarówno poprzez badania wtórne, jak i szczegółowe wywiady z pracownikami Fundacji, stypendystami Fundacji i ekspertami zewnętrznymi.
Tak zaczyna się publikacja z 2010 roku - w której ze szczegółami opisano obecną wojnę kowidową przeciwko ludzkości.
Jest mi ogromnie trudno przetłumaczyć ten tekst - bo napisany został najpewniej przez jakiegoś Azjatę (Hindusa?), który bardzo słabo zna język angielski.
Znaczna część tekstu pisana jest w czasie przyszłym-dokonanym tak - jakby byli pewni, że ten scenariusz zostanie zrealizowany.
Może ktoś lepiej przetłumaczy ode mnie.
W zasadzie najlepiej to przedstawić tak - jak Harry Vox w wywiadzie z 2014 roku
http://zaprasza.net/a.php?article_id=35886
Ze swoim tłumaczeniem męczę się po to - by nie mieli Państwo wątpliwości, że Harry Vox mówił o rzeczywistym dokumencie i nic tam nie było zmyślone.
Scenariusz
Narracje
Świat ściślejszej odgórnej kontroli rządowej i nie tylko autorytarne przywództwo, z ograniczoną innowacją i rosnącą odmową obywatela.
W 2012 roku pandemia, na jaką świat oczekiwał od lat w końcu uderzyła.
W przeciwieństwie do 2009 roku gdy rozprzestrzenił się H1N1, ten nowy szczep grypy - pochodzący od dzikich gęsi - jest niezwykle zjadliwy i śmiertelny.
Nawet najbardziej przygotowane na pandemię narody zostały szybko przytłoczone, gdy wirus rozprzestrzenił się na całym świecie, zarażając prawie 20 procent światowej populacji i zabijając 8 milionów - w większości zdrowych młodych ludzi - w zaledwie siedem miesięcy,
Pandemia miała też śmiertelny wpływ na gospodarki międzynarodowe.
Upadła mobilność ludzi i towarów. Zatrzymanie wielu branży doprowadziło do ich wyniszczenia. W szczególności turystykę.
Zerwane zostały globalne łańcuchy dostaw.
Nawet lokalnie - normalnie tętniące życiem sklepy i biurowce będą puste wiele miesięcy, pozbawione pracowników i klientów.
Jednak pandemia ogarnęła całą planetę, a nieproporcjonalne wysokie liczby zmarłych w Afryce, Azji Południowo-Wschodniej i Ameryce Środkowej, gdzie wirus rozprzestrzeniał się błyskawicznie.
Ale nawet w krajach rozwiniętych powstrzymywanie (epidemii) było wielkim wyzwaniem.
Początkowa polityka Stanów Zjednoczonych zakładająca „zniechęcenie” obywateli do latania okazała się śmiertelna w swojej pobłażliwości, przyspieszając rozprzestrzenianie się wirusa nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale przez granice.
Jednak kilka krajów to zrobiło radzą sobie lepiej - zwłaszcza Chiny.
Chińskie - szybkie nałożenie i egzekwowanie przez Rząd obowiązkowej kwarantanny - również dla wszystkich obywateli jako jego natychmiastowe i prawie hermetyczne zamknięcie wszystkich granic, uratowało miliony istnień.
Zatrzymano rozprzestrzenianie się wirusa znacznie wcześniej niż w innych krajach umożliwiając szybszą poprawę w pandemii.
Nie tylko chiński Rząd podjął ekstremalne środki, aby chronić swoich obywateli od ryzyka i zarażenia.
Podczas pandemii przywódcy krajowi na całym świecie narzucili hermetyczne zasady i ograniczenia, od obowiązkowego noszenia twarzy maski do kontroli temperatury ciała przy wejściach do przestrzeni wspólnych, takich jak stacje kolejowe i supermarkety.
Nawet po ustąpieniu pandemii, ta bardziej autorytarna kontrola i nadzór obywateli i ich działania pozostały, a nawet zostały wzmożone.
Aby zatrzymać rozprzestrzenianie się coraz bardziej globalnych problemów - od pandemii i międzynarodowego terroryzmu do kryzysu ekologicznego i rosnącego ubóstwa - liderzy na całym świecie wzmocnili posiadaną władzę.
Na początku przyjęcie globalnie kontrolowanego świata zyskało szeroką akceptację i aprobatę. Obywatele dobrowolnie zrezygnował z części swojej suwerenności - zaczynając od swojej prywatności - do bardziej paternalistycznych stanów - w zamian za większe bezpieczeństwo i stabilność.
(Paternalizm - ograniczenie praw osoby/grupy społecznej dla ich rzekomego dobra.)
Obywatele stali się bardziej tolerancyjni wobec Władzy, a nawet chętniej przyjęli odgórne kierowanie i nadzór, a krajowi przywódcy mieli większą swobodę w tworzeniu reguł - które uznali za stosowne.
W krajach rozwiniętych zaostrzony nadzór przybrał różne formy: biometryczne.
Na przykład identyfikatory wszystkich obywateli i bardzo szczegółowa regulacja kluczowych branż, których stabilność uznano za istotną dla interesów narodowych.
W wielu krajach rozwiniętych, wymuszono współpracę poprzez zestaw nowych przepisów i umów.
Powoli ale systematycznie przywracano porządek i, co ważne, rozwój ekonomiczny.
Jednak w krajach rozwijających się historia była inna - i znacznie bardziej zmienna.
Władza odgórna przybierała różne programy w różnych krajach, w zależności od systemu i indywidualnych cech przywódców tych krajów.
W krajach silnych - rządzonych przez sprytnych przywódców, ogólny status ekonomiczny obywateli poprawił się i wzrosła jakość życia.
W Indiach na przykład jakość powietrza drastycznie się poprawiła po 2016, kiedy rząd zakazał szaleństwa motoryzacji.
W Ghanie wprowadzenie ambitnych programów rządowych do poprawy infrastruktury zapewniło dostępność czystej wody dla całego społeczeństwa u doprowadziło do ostrego spadku liczby chorób przenoszonych przez wodę.
Ale autorytarne kierownictwo działa gorzej - i w niektórych przypadkach tragicznie - w krajach rządzonych przez nieodpowiedzialne elity, które wykorzystały ich wzrost i siłę do realizacji własnych interesów na koszt ich obywateli.
Pojawiły się negatywy takie - jak powstanie zjadliwego nacjonalizmu - co stworzyło stworzył nowe zagrożenia: na przykład wśród kibiców na mundialu 2018, którzy nosili kuloodporne kamizelki z naszywką ich flagi narodowej.
Szerokie regulacje (prawne) dusiły innowacje, utrzymywały wysokie koszty, i ograniczył transfer technologii.
W krajach rozwijających się zwiększony został dostęp do „zatwierdzonych” technologii ale poza tym pozostał ograniczony poziom innowacji technologicznych.
W dużej mierze w rozwinięty świat, wysyłał do rozwijających się krajów zużyte narzędzia technologiczne. które inni i tak uważają za „najlepsze”.
Rządy uznały to za protekcjonalne i odmówiły dystrybucji komputerów i innych technologii z których szydzili jako „z drugiej ręki”.
Tymczasem kraje rozwijające się dysponujące większymi zasobami i lepszymi możliwości zaczęły być innowacyjne wewnętrznie, i samodzielnie zaczęły wypełnić te luki.
Tymczasem w rozwiniętym świecie mnogość odgórnych zasad i norm zahamowała działalność gospodarczą.
Rządy często narzucały innowatorom jakie kierunki badań należy realizować i ukierunkowali na te dziedziny, które przyniosą dochód (np. rozwój produktu zależny od rynku) lub finansowały pewne dziedziny, (np. badania podstawowe), omijając bardziej ryzykowne lub innowacyjne badania jako w większości niewykorzystane.
Zamożne kraje i firmy monopolistyczne z prowadzące badania z dużym budżetem nadal będą czyniły postępy, ale własność intelektualna stojąca za ich przełomowymi odkryciami pozostanie zamknięta w danym kraju - lub chroniona przez korporacje.
Rosja i Indie narzucą rygorystyczne krajowe standardy nadzoru i certyfikowanie produktów związanych z szyfrowaniem danych.
Stany Zjednoczone i UE odpowiedzą odwetowymi normami krajowymi, co zablokuje światowy rozwój i rozpowszechnianie technologii na całym świecie.
Szczególnie w kraje rozwijające się, działając w własnym interesie narodowym poszukiwać będą sojuszy które dadzą dostęp do potrzebnych zasobów, albo połączą się z innymi w celu osiągnięcia wzrostu gospodarczego.
CDN
