Precz z antybolszewikami

Popularność określenia "faszysta" wynika z faktu zaangażowania Stalina w wojnę domową w Hiszpanii.
Ponieważ pierwszym krajem, który wsparł generała Franco i tym samym walczył z rosyjskimi najemnikami - były faszystowskie Włochy - to wszystkich pozostałych zauszników Franco nazywano "faszystami".
Było to głownie wynikiem pierwotnego zdominowania pomocy dla Franco przez Mussoliniego. Hitlerowskie Niemcy były wtedy jeszcze uważane za raczkującego naśladowcę "wielkich Włoch".

Ponieważ rosyjscy propagandziści byli mimo wszystko ograniczeni intelektualnie, albo raczej nawiązywali do ograniczonych intelektualnie rosyjskich prostaków - to sprowadzali swoją agitkę do najprostszych schematów.
(Inteligencję rosyjską wymordowali zgodnie z doktryną leninizmu.)
W niedługim czasie propaganda sowiecka wprowadziła do komunistycznej nowomowy słowo "faszysta" - jako określenie każdego - kto nie służy Stalinowi,
I tak - "faszystowskim" był "sanacyjny Rząd drugiej RP".
Jeszcze ja pamiętam z młodości kroniki filmowe i propagandowe filmy "dokumentalne", w których narrator z wielkim jadem nazywał Rząd RP - jako "faszystowskich pachołków"... i tu zależnie od potrzeby "pachołków Hitlera", albo "pachołków imperializmu".

Po 1989 roku słowo "faszysta" nabrało nowego życia. Aby ściągnąć z Niemców odpowiedzialność za zbrodnie w II wojnie światowej - zaczęto używać słowa "faszysta" - na bliżej nieokreślony naród Europy środkowej.
Bo przecież "hitlerowiec" jeszcze może się kojarzyć z twórcą Trzeciej Rzeszy. Ale "faszystami" byli już politycy sanacyjni. Albowiem propaganda stalinowska skutecznie grasowała w środowiskach lewicowych pseudointelektualistów Zachodu.
Zresztą WSZYSCY uznani autorzy i artyści zachodni - byli co najmniej użytecznymi głupcami. Znaczna ich część świadomie współpracowała z wywiadem bolszewickim i pełniła rolę "agentów wpływu".
Nie inaczej było w PRL. W życiorysach znanych "opozycjonistów" i artystów znajdziemy kwity na współpracę z tamtym systemem.

Jeżeli więc w styczniu 2016 roku ktoś organizuje manifestacje przeciwko "polskim faszystom", to jest to bezsprzecznie pogrobowiec stalinowskich bandytów. Albo wywodzi się z takiej rodziny, albo został przez takich "wychowany", czyli skrzywiony moralnie.

Kiedy więc spotykamy się w Polsce z hasłami typu "precz z faszyzmem", to interpretować to powinniśmy jako "precz z antybolszewizmem".

Po obronieniu w 1920 roku Warszawy i Europy przed zalewem bolszewizmu, polskojęzyczni komuniści - żydowskiego pochodzenia - wylali ogrom pomyj na polskich patriotów. A już trzy lata później z Moskwy popłynęło na cały świat wezwanie o zahamowanie polskiego nacjonalizmu, którzy - rzekomo zagrażał pokojowi w Europie.
Wyglądało to dokładnie tak samo - jak dzisiejsze wezwania z Brukseli.