Klaudiusz Wesołek pierwszym więźniem politycznym

Klaudiusz Wesołek dwa dni temu trafił do aresztu w Sopocie rozpoczął w nim głodówkę. Za kratami ma spędzić dwa tygodnie, gdyż wcześniej nie poddał się wymierzonej przez Sąd Rejonowy w Sopocie karze robót społecznych za zakłócanie sesji rady miasta.

Klaudiusz Wesołek w 2009 roku wziął udział w happeningu w Urzędzie Miasta w Sopocie. Członkowie „Akcji Alternatywna Naszość” weszli na toczącą się w magistracie debatę dotyczącą sprawy odwołania z urzędu oskarżanego o korupcję prezydenta miasta, Jacka Karnowskiego i przebrani za piratów nawoływali do odwołania prezydenta.

Policja i prokuratura oskarżyła ich później o „zakłócanie sesji rady miasta krzykiem, śpiewem oraz wymuszaniem uległego zachowania na przewodniczącym rady miasta”. Problem w tym, że - według obrońców Wesołka - był on jako bloger tylko obserwatorem akcji.

– Klaudiusz Wesołek nie brał czynnego udziału w happeningu, a jedynie, jako niezależny dziennikarz nagrywał całe wydarzenie – mówi Poseł Zbigniew Kozak z PiS, który staje w obronie Wesołka.

Sprawa skończyła się skazującym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sopocie. – Klaudiusz Wesołek dostał wyrok nakazowy w grudniu 209 roku. Został skazany na miesiąc ograniczenia wolności. Skazany powinien był stawić się do kuratora, który to nadzoruje wykonanie kary, a w tym przypadku kieruje do wykonania prac społecznych – tłumaczy sędzia Tomasz Adamski, rzecznik Sądu Okręgowego w Gdańsku.

Klaudiusz Wesołek nie pojawił się jednak u kuratora, bo jak stwierdził „sprzątanie pod urzędem miasta w Sopocie byłoby niehonorowe”. – Czuł się szykanowany. Dlatego poszedł siedzieć, bo ma wyraziste poglądy polityczne. Okazuje się, że w Polsce nie ma wolności słowa – mówi poseł Kozak. – Wesołek jest więźniem politycznym – dodaje.

Dwa dni temu Klaudiusz Wesołek w asyście policji został przewieziony do aresztu w Sopocie. Tam spędzi piętnaście dni, na wolność wyjdzie 5 maja. – Klaudiusz nie mógł zaakceptować takiego stanu rzeczy, dlatego postanowił rozpocząć głodówkę – mówi poseł Kozak, który jako jedyny miał możliwość zobaczenia się z osadzonym.