Chciałbym poznać datę, jeśli to możliwe, kiedy rozszyfrowaliście całą sekwencję DNA tego wirusa, czy też opieraliście się wyłącznie na sekwencji dostarczonej przez rząd chiński?
Czy podczas prób na ludziach umierali u was ludzie, a jeśli tak, to na jaką chorobę umierali?

"patriotyzm" po 1989 roku

komentarz zbędny

Tego nie pokażą w żadnym medium głównego ścieku

Śmiertelny atak! Iran wystrzeliwuje przerażające rakiety - Israel Emergency

Dr Roger Hodkinson, - Pandemia to oszustwo

Dr Roger Hodkinson - lekarz patolog (wirusolog), Cambridge University, były przewodniczący sekcji patologii stowarzyszenia lekarzy, były wykładowca na wydziale medycznym, wykładowca akademicki, egzaminator w Royal Colledge physicians w Północnej Karolinie, Prezes firmy biotechnologicznej sprzedającej testy na COVID19.
Pandemia to oszustwo.
Maseczki nieskuteczne.
Lockdown nie ma naukowego uzasadnienia.
Pozytywny wynik PCR nie potwierdza infekcji klinicznej.
Polityka udaje medycynę.

Paszporty szczepionkowe to koń trojański (napisy PL)

"Górale to męczą konie"

Powiedziałam prezesowi (Kaczyńskiemu), że górale bardzo na nich liczą, to są ich wyborcy, a prezes odpowiedział mi na to: "Górale to męczą konie". Byłam w szoku, że przy tak ważnym temacie gospodarczym mówi takie rzeczy - relacjonuje posłanka.

Warto posłuchać

Chociaż scyzoryk się w kieszeni otwiera - to musimy zapamiętać takie zdarzenia i przypomnieć przed Trybunałem do spraw zbrodni kowidowych

"Babcia Kasia"

Kim naprawdę jest Katarzyna Augustynek

Planet Lockdown

Planet Lockdown to film dokumentalny o sytuacji, w jakiej znalazł się świat. Twórcy filmu rozmawiali z niektórymi z najzdolniejszych i najodważniejszych umysłów na świecie, w tym z epidemiologami, naukowcami, lekarzami, prawnikami, aktywistami, mężem stanu...

Ludobójstwo COVID- konferencja w Wiedniu 23 październik 2020

Znieść wolności obywatelskich,
Zniszczyć gospodarki,
Zamknąć małe i średnie przedsiębiorstwa,
Oddzielić, izolować i terroryzować członków rodziny,
Zubożyć ludzi, w tym zniszczyć miejsca pracy,
Usunąć dzieci z ich rodzin,
Internować dysydentów do obozach koncentracyjnych,
Udzielać immunitetu urzędnikom rządowym do popełnienia przestępstw: zabójstwo, gwałtu i tortur (Wielka Brytania),
Wykorzystać policję, wojsko i najemników do kontroli populacji,
Zmusić populacje do szczepień niemedyczną szczepionką zawierającą mechanizmy kontroli populacji bez ich świadomej zgody

Kryptoreklama-czy prawdziwe lekarstwo na cukrzycę?

"W naszym kraju nie skupiamy się na leczeniu diabetyków, ale na zarabianiu pieniędzy przez duże koncerny farmaceutyczne."

więcej ->

Niezależne Obchody 25 -tej Rocznicy Strajków na Dolnym Śląsku

Zbliża się 25 rocznica strajków solidarnościowych we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Strajkujący wówczas ludzie pracy nie mają dziś racjonalnego powodu do radości i dumy. Ich wielkie zwycięstwo było krótkotrwałe i szybko zamieniło się w największą klęskę w dziejach powojennej Polski. Ludzie pracy stracili wszystko, co zdobywali w walce i trudzie w Polsce Przedwrześniowej i w okresie PRL, a przede wszystkim wszelką nadzieję na poprawę swojej sytuacji w najbliższej perspektywie. W Gdańsku w sierpniu, pod przewodem i z licznym udziałem tych, którzy walnie przyczynili się do klęski społeczeństwa i ludzi pracy, a zwłaszcza robotników - z Lechem Wałęsą i Aleksandrem Kwaśniewskim, odbędą się pompatyczne urzędowe uroczystości jubileuszowe poświęcone „Solidarności”. Faktyczni twórcy buntów sierpniowych, strajkujący wówczas robotnicy, nie będą uczestniczyli w tych propagandowych obchodach, bo albo nie zostaną zaproszeni przez organizatorów na nie, albo by uniknąć kompromitacji, sami odmówią w nich udziału. Będzie to święto radości ale tylko dla tych, którzy wyzuli społeczeństwo z wywalczonych przez nie zdobyczy i od 25 lat uczestniczą w podziale władzy w kraju oraz rozkradaniu majątku ogólnonarodowego wypracowanego przez kilka pokoleń Polaków.

Jednakże zryw sierpniowy ludzi pracy zasługuje na najwyższe uznanie, na pamięć i wdzięczność wszystkich Polaków. Dlatego należy organizować niezależne od licencjonowanych przez Lecha Wałęsę i Aleksandra Kwaśniewskiego, komitety obchodów rocznicy strajków sierpniowych dla wyrażenia hołdu i uznania ludziom tamtych wydarzeń.
We Wrocławiu takie alternatywne uroczystości uczestnicy sierpniowych strajków planują zorganizować 26 sierpnia, w dniu rozpoczęcia 25 lat temu strajku solidarnościowego z robotnikami Wybrzeża.
Osoby zainteresowane, pragnące przyłączyć się i uczestniczyć w tych alternatywnych uroczystościach, osobiście lub korespondencyjnie mogą kontaktować się z ówczesnymi współorganizatorami strajku i członkami ówczesnego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego we Wrocławiu w sierpniu 1980 r.
Ich adresy kontaktowe
1/ dr Leszek Skonka – tel.fax – 7809081, komórka – 0695730638, e-mail
pamiecnarodu@o2.pl
2. inż. Adam Skowroński – 3487901
Inne adresy kontaktowe podamy w najbliższym czasie

ODEZWA – APEL – ZAPROSZENIE
26 sierpnia – w 25 rocznicę przystąpienia ludzi pracy Dolnego Śląska do strajku solidarnościowego z robotnikami Wybrzeża, odbędzie się we Wrocławiu uroczyste spotkanie uczestników tamtych wydarzeń.
Uznanie słusznych żądań ludzi pracy było największym zwycięstwem społeczeństwa w PRL i zarazem początkiem największej klęski spowodowanej przez wrogie antyspołeczne, antypracownicze siły, które opanowały podstępnie kierownictwo NSZZ „Solidarność”, pchnęły Związek do awanturnictwa politycznego, doprowadziły do zniszczenia zdobyczy sierpniowych i ruiny kraju.
W Gdańsku 31 sierpnia odbędą się urzędowe uroczystości rocznicowe pod patronatem Lecha Wałęsy i Aleksandra Kwaśniewskiego, ale bez udziału tych, którzy rzeczywiście uczestniczyli w strajkach sierpniowych.
Nie chcemy mieć nic wspólnego z tymi urzędowymi uroczystościami i dlatego organizujemy niezależne spotkanie w dniu 26 sierpnia (piątek) we Wrocławiu o godz. 17,00, przed Pomnikiem Ofiar Stalinizmu na ul. Świdnickiej ( miedzy operą i fosą), na które szczególnie serdecznie zapraszamy byłych uczestników sierpniowych strajków. Prosimy o powiadomienie o organizowanym spotkaniu osoby zainteresowane i sympatyzujące naszej inicjatywie.
Za Komitet Organizacyjny
b. członkowie Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego we Wrocławiu
– Leszek Skonka, tel. 0695730638, Adam Skowroński - tel 3487901 e-mail pamiecnarodu@o2.pl

PROGRAM ALTERNATYWNYCH OBCHODÓW 25 ROCZNICY STRAJKÓW SOLIDARNOŚCIOWYCH WE WROCŁAWIU (PROJEKT)
Uroczystości powinny przebiegać bez incydentów, w spokoju, godnie, w obywatelskiej zadumie.
Rozpoczęcie uroczystości proponuje się 26 sierpnia, w piątek, o godz. 17,00 przed Pomnikiem Ofiar Stalinizmu stojącym w centrum miasta, (między operą i fosą), na którym jedna z tablic wyraża hołd ludziom pracy w słowach – „Tym, którzy odbudowali Polskę i zagospodarowali Ziemie Odzyskane – Naród”
W planie uroczystości przewiduje się przypomnienie zdarzeń sprzed 25 lat przedstawionych przez ich ówczesnych uczestników: jego rzeczywiste przyczyny i prawdziwe cele, organizacje strajku, jego początek, przebieg, sylwetki ludzi, organizatorów strajku, ich dalsze losy, a także przyczyny wypaczania celów i idei rodzącego się ruchu związkowego.
W zależności od możliwości technicznych i finansowych niektóre z tych tematów wyrażone będą w formie powielanej lub w druku.
W dniach 27 i 28 sierpnia ( sobota i niedziela) przewiduje się kontynuowane uroczystości przed Pomnikiem.
Organizatorzy przewidują w dniu 28 sierpnia bm. Mszę Świętą w intencji zmarłych działaczy sierpniowych strajków w kościele lub przed Pomnikiem Ofiar Stalinizmu.
Program uroczystości jest otwarty i możliwe są jego zmiany.

JUBILEUSZOWE REFLEKSJE OBYWATELSKIE
Zaproszenie do obywatelskiej refleksji.
25 lat, to czas pojawienia się w życiu społecznym nowego pokolenia.
Ćwierć wieku temu w wyniku buntu społecznego, zwłaszcza ludzi pracy, a głównie robotników, rządzące przez 35 lat w Polsce władze narzucone przez Związek Radziecki w 1945 roku zgodziły się na kolejne, ale tym razem największe w okresie powojennym, ustępstwa na rzecz społeczeństwa – uznały żądania strajkujących wyrażone w formie wysuniętych w Szczecinie i Gdańsku pracowniczych postulatów. Od przełomowych wydarzeń w pa?dzierniku 1956 roku, była to już otwarta i pewna droga do dalszego stopniowego rozszerzania zakresu wolności, niepodległości, demokracji, swobód obywatelskich. Ludzie pracy nie chcieli oddać żadnych zdobyczy wywalczonych w II RP i PRL, a tylko poszerzenia ich zakresu. Dlatego w Sierpniu szczerze i z pełnym przekonaniem protestowali pod hasłem – „Socjalizm – tak, wypaczenia – nie. Więcej socjalizmu, mniej wypaczeń”.
Niestety. Centralne kierownictwo „ Solidarności” opanowane przez wrogie, antyspołeczne, awanturnicze siły polityczne, w tym przez KOR. SB, Kościół i inne grupy gangsterskie, spowodowały jednostronne zerwanie umów sierpniowych zawartych między delegacjami rządu, a międzyzakładowymi komitetami strajkowymi w Szczecinie i Gdańsku, kierując ruch związkowy do walki o władzę w państwie i usuwając jednocześnie wszystkich oponentów z powstającego ruchu pracowniczego.
OCENA PRZESZŁOŚCI „SOLIDARNOŚCI
Minione 25 lat skłania do szukania uczciwej odpowiedzi na następujące pytania:
1. Jakie są konkretne korzyści społeczne, ekonomiczne, polityczne, gospodarcze osiągnięte z inicjatywy i pod szyldem „Solidarności”? Jakie są konkretne straty społeczne, ekonomiczne, polityczne, gospodarcze w minionym 25-leciu ?
2. Czy poniesione straty rekompensują osiągnięte korzyści?
Chodzi konkretnie o przemyślaną, uczciwą odpowied?; przykładowo, jak transformacja ustrojowa, reaktywowany kapitalizm ma się do 5 milionów bezrobotnych, udogodnienia paszportowe i otwarcie granic na Zachów, z setkami tysięcy przedwcześnie umierającymi obywatelami, cierpiącymi nędzę, okradzionymi lud?mi pracy, głodującymi dziećmi, samobójstwami z przyczyn ekonomicznych, tułaczką u obcych za chlebem itd.
Powinno być uczciwe zestawienie korzyści i strat, jakie doznał naród w wyniku przemian na przestrzeni minionego ćwierćwiecza.
Ukazujące się, z przerwami wydawnictwo Komitetu Pamięci Ofiar Stalinizmu „Pamięć Narodu” inicjuje i zachęca do obywatelskiej refleksji oraz oczekuje uczciwych wypowiedzi, które ma zamiar publicznie wykorzystać.

25 LAT KLĘSKI CZY ZWYCIĘSTWA „SOLIDARNOŚCI”?
W społeczeństwie polskim istnieją skrajne oceny minionego ćwierćwiecza. Jedni, głównie odpowiedzialni za wszystko, co się zdarzyło w tym okresie w kraju oraz bardzo wąska część społeczeństwa, która zyskała na wprowadzonych przemianach, wyraża zadowolenie i chwali stan obecny. Inni, stanowiący przytłaczającą cześć, którzy oczekiwali polepszenia swojej sytuacji i pozytywnych zmian, a jest im znacznie gorzej, niż było w PRL, są niezadowoleni, zawiedzeni, odczuwają klęskę. Rozsądek i uczciwość nakazują, by obiektywnie i sprawiedliwie ocenić przeszłość i ukazać, co faktycznie społeczeństwo straciło na tzw. transformacji i powrocie do kapitalizmu?
Żeby jednak uczynić to uczciwie i rzetelnie trzeba przyjąć niekwestionowane punkty odniesienia, a nie posługiwać się ogólnikami, hasłami typu wolność, niepodległość, swobody religijne, honor, Bóg, ojczyzna, naród … Te niekwestionowane imponderabilia bowiem nie przystają do takich podstawowych, praktycznych, życiowych wartości, jak sprawiedliwość społeczna, równość praw obywatelskich, zabezpieczenie materialne, socjalne, zdrowotne …
Przy każdym jubileuszu i innych uroczystych lub ważnych okazjach w przeszłości, władze PRL chlubiły się swoimi faktycznymi lub wyimaginowanymi sukcesami, porównywały własne osiągnięcia ze stanem sprzed lat poprzednich, a także z poziomem II RP albo innych krajów o niższym stopniem rozwoju. W końcowej fazie rządów Gierka dumnie, choć nie zawsze zasadnie, wskazywano, że PRL znalazła się w czołówce krajów najbardziej rozwiniętych przemysłowo i mieści w pierwszej ich dziesiątce. Zapewne, było w tym wiele przesady i megalomanii, ale faktem jest, że PRL miała niewątpliwe osiągnięcia społeczne, gospodarcze, socjalne, oświatowe, naukowe, kulturalne, zdrowotne … np. w górnictwie, hutnictwie, w przemyśle chemicznym, lekkim, stoczniowym, maszynowym, energetycznym, Ale były to niezaprzeczalne osiągnięcia społeczeństwa, a nie partii: odbudowa kraju, zagospodarowanie Ziem Zachodnich i Północnych, industrializacja gospodarki, urbanizacja, elektryfikacja wsi i mechanizacja rolnictwa, bezpłatne oświata na wszystkich szczeblach nauczania, dostępne finansowo żłobki, przedszkola, wczasy, sanatoria, służba zdrowia, symboliczne ceny lekarstw i ich bezpłatność dla emerytów, rencistów, tanie budownictwo, dostępne finansowo czynsze, niskopłatne świadczenia takie, jak gaz, światło, ogrzewanie; zakładowe budownictwo mieszkaniowe, rozbudowana służba zdrowia na wsi ( izby porodowe), opieka lekarska i stomatologiczna w szkołach, w zakładach pracy, tania komunikacja miejska, kolejowa, autobusowa, lotnicza. Ludzie zarabiali mało, ale starczało im na skromne utrzymanie i regulowanie świadczeń. Większość ich wypracowanych zarobków wpływających dziś do kieszeni rodzimych lub zagranicznych kapitalistów i złodziei, zabierało państwo na tworzenie zbiorowej konsumpcji i inwestycji. Nie było tzw. rażących kominów płacowych. Różnice w zarobkach wynosiły najwyżej kilkakrotność najniższych zarobków, a nie, jak obecnie kilkanaściekrotnie, kilkadziesiątkrotnie, kilkusetkrotnie, a nawet kilka tysięcykrotnie. Nie było milionów bezrobotnych, bezdomnych, głodnych, niedożywionych dzieci, żebraków, nędzarzy grzebiących w śmietnikach i wysypiskach śmieci …Nie było też tysięcy przedwczesnych zgonów z powodu braku pomocy medycznej, setek samobójstw z przyczyn ekonomicznych. Nie było również tak katastrofalnego spadku urodzin hamowanego względami ekonomicznymi.
Wymiana tych pozytywów nie jest próbą apologii PRL. Były bowiem potworne wady powodujące cykliczne wstrząsy społeczne ( 1956, 1968, 1970, 1976), które wreszcie doprowadziły do największych protestów w dziejach Polski XX wieku, do strajków sierpniowych w 1980. Największym hamulcem rozwoju społecznego i gospodarczego był system nomenklatury partyjnej, który eliminował z aktywnego życia obywateli bezpartyjnych lub nieakceptowanych przez partię. Ale były niewątpliwe i nie kwestionowane osiągnięcia w tym systemie. Oczywiście można krytykować i wskazać wiele w nich wad i niedoskonałości np. że mieszkania były brzydkie, małe, niewygodne, ale było gdzie mieszkać i do dzisiaj służą milionom obywateli, na uczelniach nie było dość miejsc, panował tłok na kolejach, powtarzały się ciągłe kłopoty z zaopatrzeniem w żywność; samochody, co prawda były tanie, dostępne finansowo, ale reglamentowano ich sprzedaż itd. I to jest prawda. Jednak w tym przypadku nie zajmujemy się oceną PRL, jej wadami, ale III Rzeczpospolitą. Chcemy porównać zapowied? deklarowanych pozytywnych przemian przez „Solidarność”, z ich rzeczywistą realizacją, faktycznymi rezultatami.

POSIERPNIOWE OSIˇGNIECIA SPOŁECZEŃSTWA POLSKIEGO
Jakie zasługi mają ci, którzy od sierpnia 1980 roku wpływali na losy kraju? Jakie osiągnięcia ma III RP pod szyldem „Solidarności”: bo te wszystkie przemiany od pierwszych godzin zakończenia strajku 1980, odbywały się pod szyldem „Solidarności” i takich jej filarów jak: Tadeusz Mazowiecki, Jacek Kuroń, Adam Michnik, Bronisław Geremek, Lech Wałęsa, Jan Lityński, Władysław Frasyniuk, Alicja Grześkowiak, Jan Józef Lipski, Antoni Zambrowski, Michał Boni, Aleksander i Eugeniusz Smolarowie, Olga Krzyżanowska, Halina Mikołajska, Mieczysław Wachowski, Bogdan Borusewicz … i kilkuset podobnych działaczy. Właśnie oni powinni przekonać społeczeństwo, co dobrego zrobili dla kraju, dla społeczeństwa, dla ludzi pracy, dla robotników w minionym ćwierćwieczu? Ale oni milczą albo posługują się ogólnikami, hasłami, sloganami, kłamstwami. Chlubią się, że przywrócili kapitalizm i obalili system opiekuńczy państwa, że Polska uzyskała niepodległość, pozbyła się kurateli sowieckiej i podlega teraz kurateli Zachodu; obecnie Unii Europejskiej. Podkreślają, że teraz bez kłopotów mogą Polacy wyjeżdżać za granicę w poszukiwaniu lepszych warunków egzystencji, pracy i chleba, słowem mogą bez trudności pracować dla obcych. Na ogół już nie wspomina się istnienia wolności środków masowego przekazu, bo społeczeństwo nie ma do nich dostępu, gdyż są albo w rękach zagranicznych właścicieli albo w dyspozycji krajowych oligarchów lub wpływowych grup politycznych.
Prosimy więc potencjalnych Szanownych Interlokutorów o podzielenie się publicznie refleksją na pytanie:
1. Jakie w ciągu minionych 25 lat społeczeństwo odniosło korzyści z wprowadzonych przez obóz „Solidarności” przemian, a co straciło?
2. Czy „Solidarność” zrealizowała postulaty, jakie postawiła rządowi PRL do realizacji w sierpniu 1980 roku?

8 sierpień 2005

Dr Leszek Skonka

Dodaj komentarz

Czy skończy się prywata w sądach?
sierpień 26, 2006
Zdzisław Raczkowski

Emigracja lekarzy czy propaganda?
lipiec 25, 2005
Adam Sandauer

Puszka Pandory otwarta
kwiecień 15, 2003
IAR

AMERYKANIZM
listopad 14, 2007
przesłała Gośka

Ale ciemnota i cenzura w Polsce!
styczeń 30, 2003
antyCENZOR

Andrzej Olechowski złożył rezygnację z kierowania Radą Programową Partii
czerwiec 23, 2004

Dwa tematy - SOBCZAK i SZPAK
grudzień 17, 2002
http://angora.pl/

Typy kobiet - wersja dla informatyków

Z gównem pod podeszwą
wrzesień 1, 2008
PAP

Od Teharanu zależy zawieszenie broni w Libanie?
sierpień 12, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski

List z Windsor
kwiecień 12, 2008
przeslala Elzbieta Gawlas

Gdzie są anterroryści
sierpień 10, 2007
Bogusław

Specjalne stosunki
maj 22, 2006
z Prawica.Net przysłał Marek Olżyński

Białoruskie metody w bełchatowskiej policji
maj 19, 2006
Marek Olżyński

Czy NOP to neonaziści?
marzec 6, 2007
PAP

Żal kumpla z Magdalenki
maj 1, 2008
Bogusław

List otwarty do Polskiego Społeczeństwa
maj 4, 2003
Elżbieta Gawlas

Ostra gra o kontrolę Azji Centralnej
grudzień 27, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski

Cynizm, arogancja, chamstwo
luty 4, 2003
Adam Zielińsk&Co.

POLSKA - UNIA 17
listopad 24, 2002
Prof. Jerzy Nowak

więcej ->

Kontakt

Niezależne Obchody 25 -tej Rocznicy Strajków na Dolnym Śląsku

Fundacja Promocji Kultury Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media