Aforyzmy 15 Zygmunt Jan Prusiński

AFORYZMY - autor Zygmunt Jan Prusiński

Noc malowana i ręce malowane, a o świcie pójdziemy na plażę dogasić tę radość pocałunkami, pozdrowić słońce nad morzem.

Urodziny twoje to jak piosenka, rodzą się wiersze z ziemi w sadzie, pulsuje maciejka w donicach w oknie - liczę dni by zatańczyć białe tango.

Srebrzą się słowa które piszę do ciebie, okrężne wstąpienie tam gdzie bywasz, bo też rozmawiasz myślami o mnie- otwierasz książkę pisaną nocą.

I burzy się w tobie temperament, przeskoczyć jedno ramię pacierza, głodna i dziewicza w pędzie rozrywasz pajęczyny leśne – gościnne dla insektów.

Oczy łakome na twój uśmiech, zbierać będę kolorowe iskierki - cały kunszt ruchu ciała zabrzmi.

Projekt graficzny tańcząca noc, nie wiem w którym miejscu tym bardziej w jakiej restauracji.

Opowiadam się za bezgrzesznym wzorcem który jest w tobie zakodowany.

Urodziny twoje rozpisuję wierszem – i maluję jak ma wyglądać łącząc kolory.

Bliskość ciała i konwalie opieram na zapachu wtajemniczenia.

Kwietniowe wzmacnianie potrzeba nam więcej wchłaniać siebie.

Jestem w środku nocy by cię dotykać, odbiorę dar Boga z jego ręki.

Jestem ci potrzebny to wiem, orkiestra zagra a ja zaśpiewam o miłości zakorzenionej w nas.

Ścieżki miłości pomiędzy sosenkami i róży krzewów których zapach roznosi się jak plotka.

Jeszcze śpiąca, nie pamięta snu - nawet zapomniała kochanka bez imienia który ją kochał.

Spiętrzona jak wodospad w górach snuje nowe wyznania.

Martwi się o rzeczy przyziemskie, a kosmetyki kosztują by ukryć lata.

Świat nie jest nagi - wystarczy narysować na papierze ogród ukryty w sobie.

Różne są kobiety to widać na rozkładzie życia, jedne tylko marzą o wygodach i o miłości na którą nie zasługują, a inne mażą ale graffiti – są artystkami.

Mężczyzna potrzebuje praktyczną kobietę - która nie marzy i nie maże cokolwiek by to było.

Wstępuję w świat plastikowego jestestwa, urodzaj na miłość blady.

Słońce zbyt słabe by oświecić wymalowaną twarz - idzie kobieta przebojem żeby przebić mur nieba na ziemi.

Ostatecznie flirtujemy z wiatrem ten dopiero potrafi.

O gdyby kobiety były wiatrami na ziemi znikłaby męska rasa!

Wedle gustu kwiecień w wierszach jakby uniwersalność skrzypiała falującą sosną nad brzegiem urwiska.