Otaczająca powierzchowność

Zygmunt Jan Prusiński


OTACZAJĄCA POWIERZCHOWNOŚĆ

Motto: "Będę dumna.
Będziesz spokojnie pisał...
i dużo spokoju miał"
- Penelopa Ewa Bednarz -


W ogrodzie siedzi pisarz na krześle
na stole maszyna do pisania
owoce, sok i kawa -
atrybuty klasyczne.

Jego dziewczyna z okna patrzy
więzy ciepła nie tylko w oczach
oprowadzają się wzajemnie -
pisarz pisze książkę.

Jest tyle do napisania
codziennie rodzi się aksamitność
światła z korzeni -
czujny instynkt drapieżcy.

Opowiadam o niej -
która boso zbliża się do ogrodu
rozczochra włosy z miłości
pocałuje czule.

I jest w tym iskra Boża
jak koliber kochający kwiaty
muśnięcie powierzchowne
a ważne jak horyzont.

Otwiera się macierzystość wiersza
granatowy granit i spojrzenie
bosej Ewy w ogrodzie -
przyniosła mi jabłko.


26.2.2013 - Ustka
Wtorek 9:46

Wiersz z książki "Erotyczne zwiastowanie"