|
"Powstań Polsko zrzuć kajdany..."
|
|
Przyglądając się sytuacji Polski w latach poprzedzających Konstytucję, wydaje się, że dzisiejsze czasy są w jakiejś mierze podobne do tamtych. Dziś również obserwujemy, podobnie jak wtedy, brak realizmu geopolitycznego, jeśli idzie o patrzenie elit na politykę zagraniczną.
Tępe naśladownictwo obcych wzorów, jak powiedział poeta Słowacki: "Polsko, pawiem narodów byłaś i papugą, a teraz jesteś niewolnicą cudzą". To naśladownictwo obcych wzorów jest tak silne, że nawet nie bierze się pod uwagę ewentualnych negatywnych konsekwencji swoich działań. Obyśmy się nie obudzili zbyt pó?no, jak nasi praojcowie zdradzeni przez Prusy, Rosję, Austrię.
Pod wieloma innymi względami także dzisiejsza rzeczywistość przypomina czasy saskie: upadek patriotyzmu, zanik polskiej klasy średniej, polskiego stanu posiadania, wyprzedaż majątku, słabość armii, bezkrytyczny optymizm "a jakoś tam będzie".
Na całym obszarze Polski trwają zażarte walki o władzę, o pieniądze przez wzajemne podkopywanie się, ogólną agresję wszystkich przeciw wszystkim, oszustwa na szeroką skalę, wyzysk, korupcja, złodziejstwo, niebywałe samolubstwo, rozboje, zbrodnie.
Dziś jakby zabrakło nam wspólnej idei Polski. Wszystko rozbite, brak nam wspólnego celu. Iluż to mówi: Polskę trzeba wyśmiać za to, że istnieje.
Trzeba upokorzyć, by była zawsze na klęczkach. Polskę trzeba okraść, by była jak szkielet, albo ją sprzedać za złamany szeląg. Polskę trzeba zdradzić, i wszyscy ją zdradzają. Trzeba ją porzucić jak strzęp na wietrze i zabrać jej wiarę, niech się nie pozbiera. Na koniec wymazać jak wyrzut sumienia.
Na ten zrujnowany dom polski uderzyła nowa fala, burząca wszystko, co napotkała. W rezultacie mamy nieustający kryzys materialny i duchowy, z którym żadne władze nie chcą sobie radzić. Życie w Polsce tu i ówdzie coraz bardziej dziczeje. Atakują nas kolonizatorzy gospodarczy i ideologiczni.
Jątrzą mniejszości narodowe, napuszczając na Naród nasz, a nasze władze nie tylko nas nie bronią, ale nawet często przyznają im rację. Narkotyki krążą swobodnie po miastach i szkołach, rosną miliony nędzarzy, żebraków, desperatów. Coraz większe jest bezrobocie, drapieżność biurokracji, zwłaszcza wobec ludności wiejskiej, niebywałe przekręty. Zamyka się niezbędne szkoły, szpitale, uniemożliwia się kształcenie biednym, panuje szalona korupcja niemal na każdym szczeblu, w każdej dziedzinie życia. Wielu funkcjonariuszy nie kieruje się ani prawem, ani moralnością, ani nawet prostą przyzwoitością, tylko grabią wszystko, co popadnie. Rząd albo jest bezradny, albo szantażowany przez kolonizatorów gospodarczych, albo nie zna sytuacji do głębi, nie zważa na dzieło zniszczenia i nie dba o dobre imię Polski na arenie świata. Jeden z ministrów, pytany o to, w jaki sposób odeprze zarzuty o wyprzedaży polskiego majątku narodowego w obce ręce, odpowiedział, że polskiego kapitału jest za mało, a pieniądz nie zna ojczyzny.
To są ludzie pieniądza, którzy nie znają Ojczyzny.
Dla nich ojczyzna to portfel z pieniędzmi. W sferach kierowniczych w Polsce przyjmuje się ideologię - nawet niestety katolicy czasem to czynią - która w całości ignoruje grzech, winę, zło moralne, zwłaszcza w życiu społecznym, gospodarczym, politycznym i publicznym.
Choćby przywódcy sprzedali Polskę, nie poczuwają się do żadnej winy moralnej, bo to sprawa polityków, nie ma w życiu politycznym takiego pojęcia jak grzech.
Podobnie też nienawiść, deptanie innych, okrutne oszustwa, złodziejstwa, niedotrzymywanie umów zbiorowych, samolubstwo, korupcja, niszczenie kraju - to nie grzech - mówią.
A nawet napady, zwyrodnienia moralne, prostytucja, zabicie człowieka - to nie grzechy, tylko inne zachowanie się wolnego człowieka.
Czyny niemoralne i grzeszne nie istnieją. Jakie straszne konsekwencje niesie taka błędna teza.
Jeśli nie ma winy duchowej, jeśli nie ma obrazy Pana Boga, to największych zbrodniarzy nie powinno się karać więzieniem. Tym bardziej nie zaciąga winy dziecko, młodzieniec, student, któremu nie chce się uczyć i nie chce się robić, więc będzie napadał, ograbiał, rabował.
Dochodzimy do absurdu. Nasiliło się bardzo znane od XIX wieku nienawistne i chore drapanie czarcimi pazurami po twarzy Matki-Polski, jakoby Polska jedynie odarta z godności, szlachetności, piękna i normalności miała być prawdziwa i rzeczywista.
Polscy politycy i władcy jakby żyli na księżycu, z obcego nadania, oderwani od Narodu. U podstaw tego zjawiska leży straszliwy upadek moralny w życiu publicznym.
Zabrakło nam wielu polityków i mężów stanu prawdziwie z Bożej łaski. Jeśli zaś można znale?ć nowych, wielkich polityków, to znowu nie mają większego poparcia ani stanowisk, ani dostępu do mediów, bo nie mają pieniędzy, mediów, władzy, nie mają zaplecza i zostają sami. Państwo jest tak słabe, że każdy z zewnątrz przychodzi, bierze, co mu się podoba. Jest tak słabe, jak przed rozbiorami. Kto chciał, Rosja, Austria, Prusacy przychodzili, brali i nikt palcem nie kiwnął.
A życie, jak mówił Ojciec Święty w Elblągu, potrzebuje mocy i wartości Dekalogu, czyli Dziesięciu Przykazań, potwierdzonych przez Chrystusa w kontekście Ośmiu Błogosławieństw. One są dla dobra człowieka, rodziny, społeczeństwa i Narodu. Nadają życiu pełny blask.
Łamanie ich jest popadnięciem w niewolę grzechu. "Niech wyraziste będzie poczucie grzechu - woła Ojciec Święty - przez posiadanie wrażliwego sumienia, które nie ulega wypaczeniom i znieczuleniom."
Drogi Polaków do wolności były różne, ale cel mieli wspólny. Do
niepodległości prowadziła ich praca organiczna u podstaw i czyn zbrojny, Kościół katolicki i jego kapłani, wielka literatura i wychowanie patriotyczne w domach rodzinnych. I dlatego potrafili z takim poświęceniem budować własne państwo. Szczególnie lekcja 11 listopada 1918 roku jest i dziś dla nas aktualna.
Znów przed nami walka o zachowanie naszej wolności, suwerenności i niepodległości.
Ze względu na położenie geopolityczne nad Polską w różnych okresach historii wisiało niebezpieczeństwo wymazania z mapy. Było to nieustanne cierpienie polskiego Narodu.
Ojciec Święty pięknie to wypowiedział na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1983 roku: "Jestem synem Narodu, który przetrwał najstraszniejsze doświadczenia dziejów, który wielokrotnie sąsiedzi skazywali na śmierć. A on pozostał przy życiu i pozostał sobą.
Bo Polska jest darem, danym każdemu Polakowi, który pomnażają następne pokolenia.
Każde pokolenie musi znale?ć swoją własną drogę do ubogacenia tej spuścizny, którą otrzymuje od swoich przodków. Polska będzie taka, jacy będą Polacy". "Jestem przekonany - mówił Ojciec Święty - że Polacy to Naród o ogromnym potencjale talentów ducha, intelektu i woli, który stać na wiele i który w rodzinie krajów europejskich może odegrać doniosłą rolę. I tego właśnie z całego serca życzę mojej Ojczy?nie."
Czy nasz honor i godność pozwolą, aby Polska stała się żerem politycznych
rekinów albo tanim towarem na targowisku Europy?
Ku pamieci
|
|
12 maj 2003
|
|
przesłała Elżbieta
|
|
|
|
"Misja"
kwiecień 18, 2003
|
List Otwarty
do Prezydenta George W. Busha
sierpień 17, 2004
Przesłał Marek Rowicki
|
EBOR gotów wziąć udział w prywatyzacji G-8
wrzesień 17, 2002
PAP
|
"Krwiożerczy Kapitalizm?"
październik 13, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Biała Dama jak hydraulik
marzec 18, 2006
|
Restalinizacja
wrzesień 13, 2005
przesłała Elzbieta
|
Asesor to nie sędzia
wrzesień 11, 2007
Z. Raczkowski
|
Zmieniać aby nie zmienić
kwiecień 18, 2005
Kazimierz Murasiewicz
|
Dobry i zły policjant
czerwiec 2, 2008
Artur Łoboda
|
"PCHŁA I RABIN" - Adam Mickiewicz
październik 29, 2008
Adam Mickiewicz
|
Czy Izrael szpieguje USA?
czerwiec 11, 2007
przysłał ICP
|
LPR: w Unii Polska więcej straci niż zyska
grudzień 13, 2002
PAP
|
Instytutowi Polskiemu w Paryżu grozi likwidacja !
marzec 17, 2008
Grzegorz G.Worwa
|
Talmudyczna wersja „świata”
luty 27, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Świadectwo Polaków Anno Domini 2005 dla potomnych
sierpień 24, 2005
|
Ministerialni a esemesowi ćwocy
styczeń 16, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Marnowanie szansy
październik 17, 2003
Artur Łoboda
|
Polonia Pięciu Kontynentów
maj 13, 2005
zaprasza.net
|
Żydowska skrucha?
kwiecień 28, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Brak glutów na Euro 2012?
grudzień 16, 2007
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
więcej -> |
|
