Spektakl

Życie nauczyło mnie, że prawdziwe oblicze człowieka poznaje się dopiero po wielu latach.
Podobnie prawdziwy cel działań politycznych zrozumiały jest dopiero w kontekście historycznym.

Czy obecne przepychanki wokół Rządu Beaty Szydło są tym - czym się wydają, a więc połączonymi działaniami "totalnej opozycji", skoordynowanymi z wewnątrz-pisowską opozycją, czy jeszcze czymś zaplanowanym dużo wcześniej?

Przypomniał mi się dziś aktor Jerzy Radziwiłowicz.
Czterdzieści lat temu uznawaliśmy go za przejaw zdrowej części PRL-owskich artystów.
Ale gdy stanął w obronie poststalinowskich porządków w polskim życiu publicznym, a przede wszystkim - w polskim sądownictwie, to JEDNOZNACZNIE udowodnił, że całe jego życie było pracą agenturalną. I dopiero na koniec zrzucił maskę.
Proszę się nie łudzić. Nawet dzisiaj nie robi się kariery bez przyzwolenia "służb". A co dopiero mówić o latach komunistycznych.
Czy Radziwiłowicz spłacił w ten sposób swój dług, czy też jest bardziej zaangażowany w te struktury?
Czy wewnątrz-pisowska opozycja jest agenturą, czy też gra - od dawna zaplanowany spektakl.
Pamiętajmy przecież, że wiceprezesem PiS był Ludwik Dorn, a pisowskim Premierem Kazimierz Marcinkiewicz. W Rządzie PiS było wiele wrogich Polsce kreatur - jak choćby Radosław Sikorski.
Niewykluczone więc, że za kilka lat obecnych aktywistów PiS zobaczymy z innej strony sceny politycznej.

Nauczka PRZEGRANEGO Rządu Jarosława Kaczyńskiego jest oczywista.
Z Lepperem należało rozmawiać jak mężczyzna z mężczyzną. I koniecznie dogadać się!
W LPR należało znaleźć innych partnerów - niż Giertych!

Zamiast tego Kaczyński rozmawiał z koalicjantami za pośrednictwem wrogich mu mediów.
Dokładnie to samo robi dziś względem Andrzeja Dudy!
Czy Jarosław Kaczyński jest niereformowalny, czy nieudolnie dobiera współpracowników, czy też jest to gdzie indziej reżyserowany spektakl?