Znienawidzony przez platformowców film

Trzy lata temu - wszystkie polskojęzyczne media mętnego nurtu - podjęły nagonkę na film w reżyserii Renzo Martinellego - pod polskim tytułem "Bitwa pod Wiedniem" .
Reżysera i producenta filmu odsądzono od czci i wiary - zarzucając im wszelkie możliwe fobie.

Dzisiaj - w dobie tak zwanego "państwa ISIS" - film ten wydaje się być proroczy.
Jednak obraz ten - podobnie jak każde zjawisko społeczne - niósł ze sobą wiele konsekwencji.
W wywiadach prasowych - autor twierdził, że przez realizację filmu chciał złożyć hołd Polakom, którzy obronili Europę Zachodnią - przed turecką nawałą.
I te właśnie słowa były przyczyną zawziętych obelg - rzucanych pod adresem reżysera.

Przypomnę w tym miejscu Państwu, że rok 2012 był szczytowym okresem niszczenia polskiej kultury przez platformowego ministra - Zdrojewskiego.
Po całkowitym zablokowaniu możliwości kontaktu z widzem - dla polskich artystów - do teatrów, filmu, muzeów i w całą - tak zwaną "przestrzeń publiczną" - Zdrojewski wprowadzał najgorszy rynsztok.
Cel tych działań był oczywisty - to dalsze zniewalanie Narodu Polskiego i pozbawienie wszelkiej nadziei na zmianę.
A przecież jedynym ratunkiem i szansą naprawy Państwa - jest wspomnienie chwalebnych czynów naszych przodków. Odsiecz wiedeńska do takich należy, bo uratowaliśmy całą Europę Zachodnią - sami nie będąc zagrożeni i nic na swoim altruizmie nie zyskując.

Najazd turecki wynikał z dwóch podstawowych przesłanek: ekonomicznej i ideologiczno - religijnej.
Sułtan chciał przejąć pełną kontrolę nad handlem w basenie Morza Śródziemnego i dlatego zamierzał stłamsić potęgę gospodarczą Wenecji, księstw włoskich, oraz Francji.
Z drugiej strony - chciał zająć Watykan, by Bazylikę Świętego Piotra - przemienić na meczet - podobnie jak dwieście lat wcześniej zamienili bizantyjską Świątynię Mądrości Bożej - na najsławniejszy w świecie meczet.

W ich planach podboju - Polska była nie po drodze.
Moglibyśmy odebrać Austriakom Śląsk i Czechy - dzieląc się padliną. Ale polska kultura podporządkowana jest wartości honoru - więc poszliśmy walczyć za Cesarstwo habsburskie, które podziękowało nam 80 lat później - udziałem w rozbiorach Polski.

Odsiecz wiedeńska to jedna z najważniejszych bitew - decydujących o losach świata.
Wraz z "Bitwą Warszawską" - stanowi powód do dumy i chwały polskiego oręża.
I dlatego film Renzo Martinellego spotkał się z taką masą obelg, oraz pomówień.
Zadziwiające jest, że realizowany w tym samym czasie - turecki serial "Wspaniałe stulecie" - spotkał się z bardzo przychylnymi ocenami - tak zwanych krytyków kultury.

Platformowo-lewacka poprawność polityczna, każe uznać za uzasadnione moralnie, podboje tureckie w Europie, ale obrona wiary - jest przez nich zaliczana do kategorii szowinizmu.
Zresztą, szowinizmem nazywają oni każda polską tradycję narodową.

Po mojej ostrej batalii medialnej i zawiadomieniach do Prokuratury - polskojęzyczne Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - zelżało w antypolskiej polityce rynsztoku kulturowego.
Ostatnim wyraźnym akordem była sprawa prowokacji - pod nazwą "Golgota piknik".
Ale Małgorzata Omilanowska nie odeszła od haniebnej polityki Zdrojewskiego.
Czyni to samo wolniej i w sposób bardziej zakamuflowany, by nie wzniecać społecznego buntu i dać Ewie Kopacz czas na umocnienie pozycji, a i nie drażnić społeczeństwa przed wyborami.
W zakresie obrony polskiej kultury - mamy jeszcze wiele do zrobienia.