Patriotyzm

Lucyna Jakubiak - Poręba

Patriotyzm

Gdy wymawiam to słowo
Pragnę mówić szeptem
Bo od nadętych haseł
Jeszcze drży powietrze

Bo w tym słowie
jest nakaz rzetelnej pamięci
Dla Tej, co nie zginęła
Tyle burz przetrwała
Gdzieś w piastowej legendzie
Grunwaldzkiej potędze
W szumie skrzydeł husarii
Po powstańczy granat

Bo w tym słowie
jest wiara
że Ci, co ginęli
Lub pługiem odwracali
Czarno – złotą ziemię
Ci, co z księgą i piórem
Tutaj i za morzem
To wciąż z jednego szczepu
Niepokorne plemię!

Bo w tym słowie jest troska
Co dalej? Dlaczego?
I czemu po śmietnikach
Krążą ludzkie cienie?
Matko Boska
Wileńska, Kozielska, Studzienna
Nie daj nam polskiej rany
Zasypać zwątpieniem!

Bo w tym słowie jest miłość
Do strudzonej matki
I do brzozy za drogą
Jaskółki nad rzeką
I do tych, co w cierpieniu
I tych, co z rozwagą
I tych, co jak relikwii
Tej pamięci strzegą

A z kwiatów najpiękniejszych:
Miłości i glorii
Zadumy nad mazurkiem mistrza Fryderyka
Z szacunku dla przeszłości,
Pokłonu historii
Wciąż pobrzmiewa ta polska
Dręcząca muzyka,
Że nie zaśniesz!

I tak płynie
ta polska ballada
Z pytaniem: Gdzie jesteśmy?
Na jakim zakręcie?
Lecz móc pytać
Pamiętać, wierzyć
I nie spodleć
No, to honor
I gorzkie szczęście!

Gdy tak szepczę słowami modlitwy
Matko Łaski...i Domie Złoty
Z wiarą, dumą i łzą bezwiedną
To właściwie
Mój Patriotyzm!