Czym się bardziej starzeję to mniej mówię

Zygmunt Jan Prusiński


CZYM SIĘ BARDZIEJ STARZEJĘ TO MNIEJ MÓWIĘ


Niedawno miałem imieniny (siedemdziesiąte pierwsze)
dokładnie – choć się pomyliłem – dodałem o jeden rok więcej.

Nie o to chodzi a to ważne z mojej osobistej encyklopedii
że kobieta jest mi potrzebna od zaraz takie mam potrzeby
proszę mi wierzyć iż przeżywam pozytywne zmiany
sam się dziwiąc a skąd mogłem wiedzieć że będę lepszy
niż dwadzieścia lat temu – konfiguracja podobna do wulkanu.

Obchodzę się słusznie do tych czynności jeśli następują
rzadka to okazja zbliżenia się choć inni oglądają się
za Ukrainkami – to widzę i słyszę od tych szczęśliwców
i wracam do mojego dawnego aforyzmu dlaczego Polki
unikają tych spotkań – czyżby chłodniejsze ostały?

Wracam do minionej epoki bo były zupełnie amorficzne
potrzeba idealizmu przy śpiewającym księżycu –
przyznaj czytelniku z mego pokolenia że było zupełnie
lepiej niż w tych obecnych czasach – dlaczego tak się dzieje!

Przykład jest taki że mój syn Konrad ma 24 lata i nie ma
dziewczyny – spotkany znajomy podobnie powiedział
że jego syn ma 30 lat i nie ma kobiety – opieram się
na faktach bo u mnie w mieście nie ma klubów
nie ma lokali z dancingami – w ogóle brak na to miejsca
jakby ludzie stali się żywymi duchami i nikt o tym nie mówi.

Skaleczona cywilizacja milczy a ludzie tańczą we śnie…


9.05.2020 – Ustka
Sobota 16:17

Wiersz z książki „Szudroczyć”