Dlaczego Gomułka trafił do więzienia?

W latach komunizmu po mikroskopowych tropach rozpoznawaliśmy kierunki działań partyjnej wierchuszki.
Większość z dawnych przemyśleń odeszła w zapomnienie. Ale nie jest to dobre, bo historia najlepszą nauczycielką życia.
Jeżeli chcemy zrozumieć przyczyny dzisiejszych dziwacznych zachowań polityków to jak na dłoni znajdziemy ich powody na przykładzie historii komunizmu.

Kiedy stalinizm opanował Europę środkową wydawać się mogło, że na tym zakończy się terror, bo przeciwników politycznych wymordowano.
Jednak i wśród komunistów istniały różne koncepcje - co do przyszłości tego ruchu.
Wielu z nich miało nadzieję na ograniczoną suwerenność w obrębie systemu, a na to nie chciał się zgodzić Stalin i tępił wszelkie przejawy samodzielnego myślenia.

Z końcem roku 1949 rozpoczęły się wewnętrzne walki w obrębie partii komunistycznych w Europie, które zakończyły się uwięzieniem wielu przywódców komunistycznych i przykładową egzekucją nielicznych. Jak choćby sekretarza generalnego KC KPCz Rudolfa Slánský'ego (Salzmana), którego oskarżono o szpiegostwo na rzecz Izraela.
I Nasz Gomułka trafił wtedy do więzienia.
Ale warto znać przyczyny tych działań.

W roku 1977 jechałam pociągiem do Belgradu i długo rozmawiałem z młodym Serbem o wszystkich życiowych sprawach.
W którymś momencie zapytał mnie: dlaczego pozwoliliśmy by w Polsce rządzili Rosjanie?
Odpowiedziałem mu na to pytaniem: ile liczyła Armia Jugosławii w 1945 roku, a ilu było w Jugosłwii Ruskich?
Po czym podałem statystykę z Polski.
Wtedy wszystko zrozumiał.

Zawzięty komunista Josip Broz (Tito) jak najbardziej planował podporządkować się Stalinowi. Ale zapewne liczył na jakąkolwiek formę szacunku ze strony tego drugiego.
Ponieważ Stalin myślał, że w każdej chwili zlikwiduje Tito tak samo - jak to zrobił z komunistami europejskimi w latach wielkiej czystki - to odnosił się do chorwacko-serbskiego przywódcy jak do parobka.
Pierwszym punktem zapalnym była koncepcja Stalina by połączyć Jugosławię z Bułgarią w jedno państwo. Oczywiście Tito odmówił.
Później wyszły problemy z narzuconym przez Moskwę anachronicznym programem odbudowy Jugosławii, która była zniszczona podobnie do Polski.
Co prawda Tito (podobnie jak wszyscy przywódcy państw komunistycznych) odrzucił Plan Marshalla - czego później bardzo żałował, ale w odbudowie Kraju chciał się oprzeć na technologii zachodniej - zamiast na sowieckiej. Żądał też w ramach komunizmu swobody podejmowania decyzji.

Kto był w Jugosławii ten rozumie: dlaczego Niemcy nie mogli zlikwidować partyzantki komunistycznej. Górzysty kraj był jeszcze większą przeszkodą dla wojsk sowieckich. Dlatego kilkakrotnie Stalin próbował zabić Josipa Broz, ale nie odważył się na agresję militarną.
Wsparty przez własny Naród Tito oparł się Stalinowi i przez kolejne lata rządził w aureoli bohatera.

W okresie pierwszego starcia Josipa Broz Tito ze Stalinem - co miało miejsce w 1949 roku - wielu komunistycznych przywódców delikatnie wspierało jugosłowiańskiego przywódcę.
Ale Władysław Gomułka zrobił wręcz pokazówkę i z honorami gościł wtedy Tito w Polsce.
To wywołało wściekłość Stalina, który rozkazał ukarać Gomułkę - czym w pierwszej kolejności zajął się Bolesław Bierut.
O ile Gomułka po raz drugi uniknął śmierci z rąk Stalina - bo został tylko skazany na karę więzienia - to Bierut kilka lat później zakończył życie w Moskwie.
Za pierwszym razem śmierć ominęła Gomułkę, bo z powodu siedzenia w sanacyjnym więzieniu nie mógł stawić się w Moskwie - gdzie w czasie wielkiej czystki eliminowano komunistów europejskich.

Na początku lat pięćdziesiątych w wielu krajach komunistycznych aresztowano i skazano najwyższych przywódców partyjnych. I gdy zastanowimy się nad przyczyną tej czystki to trop biegnie do sprawy ich poparcia dla Josipa Broz Tito.


Rozgrywki wewnętrzne w obrębie partii komunistycznej zawsze odbijały się na społeczeństwie, bo by przyćmić medialny wydźwięk aresztowania byłego Pierwszego sekretarza, równocześnie aresztowano i skazano w fikcyjnych procesach tysiące Polaków.
To jest prawdziwa "tradycja" nadzwyczajnej kasty.