Kraków też był kiedyś "ukraiński"

Religia chrześcijańska ma ogromny wpływ na kształtowanie się regionalnych nacjonalizmów.
Zresztą tak jest z każdą religią.

Do symbolicznego roku 1054 Chrześcijaństwo działało jako całość - choć posiadało dwa ośrodki władzy.
Jednym z nich był Konstantynopol, a drugim Rzym.

W 862 roku naszej ery cesarz bizantyjski Michał III Metystes wysłał dwóch braci zakonników znających języki słowiańskie do Moraw, by tamtejszemu władcy - Rościsławowi pomóc wprowadzić religię chrześcijańską.
I po tym roku przyjmuje się panowanie Chrześcijaństwa wschodniego w Czechach.
A ponieważ Małopolska wchodziła wtedy w skład Wielkiego Księstwa Morawskiego - to również Kraków był pod panowaniem chrześcijaństwa wschodniego.

(Czterdzieści lat temu na Wawelu zajmowałem się maleńką bazyliką z około 11 wieku, która miała wszelkie cechy budownictwa wschodniego.)

Około wieku później chrześcijaństwo wschodnie dotarło na dzisiejsze wschodnie tereny Polski z tą różnicą, że poprzez drugiego z braci zakonników - Cyryla, podczas gdy Kraków wyznawał Chrześcijaństwo wprowadzone przez Metodego.
Wielkim - cywilizacyjnym skokiem dla tych regionów było wprowadzenie pisma w językach narodowych.
Ale w zależności od tego - który z braci miał wpływ na dany rejon - mówimy o cyrylicy i głagolicy.

Gdyby więc przyjąć pokrętną argumentację pseudohistoryków ukraińskich - przypisujących wszystkie tereny na których kiedyś wyznawano Chrześcijaństwo w obrządku wschodnim - do "państwa ukraińskiego" - to Kraków również można by tak zaliczyć.
Tyle tylko, że jest to pokrętna interpretacja prowadząca do konfliktów międzynarodowych.
A jak pokazują ostatnie dni - im na konflikcie z Polską bardzo zależy.
Co udowadniają kolejne posunięcia Zełeńskiego.