Ta beznadzieja... w rezerwacie

Zygmunt Jan Prusiński


TA BEZNADZIEJA... W REZERWACIE

Motto: W mgielnej obsadzie w roli głównej na scenie,
przy pustej widowni tylko krzesła są wolne...

Moją krainą jest rezerwat - nie dla zwierząt,
tam ludzie mieszkają a żyją jako milczący szczep.

Nie umiem nazwać - bo to nie Indianie,
wiem że w środku Europy schlebiają sobie
posłuszeństwem białych murzynów...

Mój szczep bez nazwy nie umie walczyć,
skradają się tylko myślami - a urzędy
zdzierają z nich ostatnie grosze ze skarpety.

Jeśli tak ma wyglądać to życie -
to lepiej umierać i wrócić do Ojca Stwórcy.