Upadek rządów prawa

W rozmowie na wyłączność dla Rubicon, Walter van Rossum omawia upadek systemu sądownictwa z Aleksandrem  Christem, prawnikiem i autorem bestsellera Spiegla „Państwo Korona” oraz politolog Ulrike Guérot.

 
Fajnie, że większość z nich całkiem dobrze przetrwała pandemię, przynajmniej wirusowo.
Nie można powiedzieć tego samego o naszym dobrym, starym państwie konstytucyjnym.
Po kilku zmianach w ustawie o ochronie przed infekcjami niektórym ministrom, ale także starostom powiatowym, udało się na krótko zawiesić prawa podstawowe, w zależności od tego, jaki scenariusz zagrożenia Instytut Roberta Kocha mógłby i powinien wówczas zrealizować.
Osoby, które nie chciały się na to zgodzić bez komentarza, nie były odwiedzane przez policję, ale przez silnie uzbrojone oddziały specjalne, które przeszukiwały mieszkania i lokale użytkowe.
Komputery zostały skonfiskowane, a życie zawodowe zrujnowane — dość często z powodu prostych wykroczeń administracyjnych.
 
Być może wszyscy byliśmy naiwni, ale myśleliśmy, że ta zasada prawa nas odpowiednio chroni.
Nie możesz już tego dzisiaj powiedzieć.
Nie chodzi tylko o pokazanie porażki rządów prawa, ale o to, - jak to możliwe, że funkcjonujący od jakiegoś czasu system prawny dał się nagiąć władzy, przed którą powinien był nas chronić.
 
Cytaty z książki

„Tak zwany kryzys koronowy, przez który wciąż przechodzimy i który będzie z nami przez bardzo, bardzo długi czas, wyszedł na jaw zupełnie jasno, że w populacji takiej jak Niemcy najwyraźniej nie ma już żadnej zgody co do tego - co jest dobre, a co złe. To kompletna katastrofa”.

 
„Sądownictwo pełniło funkcję w narzuconej mu grze politycznej, a więc samo przyczyniło się do tego, że prawo może być dalej upolitycznione, - w tym sensie, że dobre prawo to tylko takie, które wspiera rację stanu.
Jednak w obecnej sytuacji wolność prawie, że została utracona, a my, obywatele, - ludzie w tym systemie prawnym, znajdujemy się niemal w usprawiedliwionym stanie wyjątkowym, kiedy nie chcemy już dłużej akceptować niesprawiedliwości”.
 
 
„Wszystko wydaje mi się zbyt małe, zbyt mało dramatyczne, aby nawet zacząć wyrażać obecny stan naszej społeczności, naszej polityki, naszej populacji, naszego systemu prawnego, naszego systemu edukacji, poczucia obywatelstwa i poczucia sprawiedliwości.
Mówiąc wprost, ten kraj, jego kultura i cywilizacja są prawdopodobnie na drodze do całkowitego zniszczenia”.
 
 
„Nie ma osobistego poczucia proporcji, żadnego sumienia, żadnego indywidualnego poczucia sprawiedliwości wydaje się być obecne wśród większości Niemców w tej chwili, aby zaprotestować przeciwko temu, - co pozbawiona skrupułów kasta polityków - popełniła w sposób przypominający pucz w imię ' higieny” pod względem łamania praw człowieka od początku 2020 r.”
 
 
„Prawa podstawowe są zawieszone na czas nieokreślony bez uzasadnienia.
Prawa i wolności są ograniczane każdego dnia.
Prawa człowieka są deptane.
W Niemczech.
W Europie.
Na całym świecie.
Szczególnie w tym kraju, w Niemczech.
W kraju, który powinien najwięcej nauczyć się z historii”.
 
 
„Kryzys Corona dał nam jasny obraz stanu naszej obecnej społeczności prawniczej.
Rozpływamy się jako wspólnota wartości i w agonii jako wspólnota prawna, ponieważ władze i zabytki kultury zostały ograbione z ich orientacji, lub skorumpowane przez ideologie.
Pod względem cywilizacyjnym radzenie sobie z Coroną to katastrofa”.
 
„Dzięki przepisom dotyczącym stanu zagrożenia epidemicznego o zasięgu krajowym Bundestag wraz z Bundesratem stworzył kompleksowe prawo do wydania dekretu nadzwyczajnego, które jest niezgodne z Ustawą Zasadniczą.
Upoważnienie do wydawania rozporządzeń nie wyklucza poważnych ingerencji w prawa podstawowe — z czasem okazało się, że ustawodawca był skłonny pójść jeszcze dalej”.
 
 
„Wraz z całkowicie nieudanym początkiem pierwszego roku pandemii ustawodawca federalny obrał kierunek, który został następnie przyjęty przez legislatury stanowe i podległe władze.
Na poziomie krajów związkowych wydano przepisy, w których od tej pory przestrzeganie konstytucyjnych ograniczeń było przestrzegane bardzo przypadkowo — po prostu dlatego, że rząd federalny wskazał drogę.
Dlaczego należy skrupulatnie przestrzegać konstytucji, skoro rząd federalny pokazał, że jest to również możliwe bez ścisłego przestrzegania Ustawy Zasadniczej?”
 
 
„Obawiam się, że niepowodzenie legislacyjne było tak naprawdę testem tego,jak daleko można się posunąć bez konsekwencji i jak daleko opinia publiczna jest gotowa posunąć się w imię obaw przed pandemią i zarażeniem.
Jak się okazało, zaskakująco daleko.
Nigdy bym nie pomyślał, że ​​ludzie tak szybko poddadzą się nonsensom, a w wielu przypadkach bez narzekania.
Strach był oczywiście wielki, a nawet nadmierny i pogrążył ludzi w masowej histerii, której, jak się wydawało, trudno było przeciwstawić argumentami”.
 
„Nawet jeśli sądownictwo zrezygnuje z roli organu kontrolnego na rzecz racji stanu, w końcu nie będzie nic poza totalitarnym, niesprawiedliwym państwem”.
 
 
„Jak opiszemy kiedyś, co w tym czasie zrobili dzieciom w szkołach nauczyciele, dyrektorzy, a nawet rodzice?
Czy użyjemy do tego określenia agonia, czy nazwiemy to torturą?”

 
 
Źródło:
www.rubikon.news/artikel/der-untergang-des-rechtsstaates