Zygmunt Jan Prusiński WIERSZE ŚWIĄTECZNE W LUSTRZE BOGA

Zygmunt Jan Prusiński



POMODLIĆ SIĘ WIGILIJNIE



A w co wierzyć jak nie w Boga. -

Droga milcząca i człowiek milczący,

pochylony jak zgubiona podkowa.

Lśni mu w oczach malarstwo

żywej inspiracji - gromadzi się

czyjś talent, ktoś nuci "Barkę"...

Dzieci moje pod czyjąś osłoną,

latami nie widzę córki Amelii. -

Dała na osłodę dwóch wnuków,

też ich nie widzę jakbym oślep!

Więc gram w lesie pod sosną

ulubione pieśni i nowe kolędy. -

Zatacza się czas ruchem wklęsłym,

symbioza zahaftowana tępą igłą.

Ale zawsze możesz odpocząć

od myśli spod kolczastego krzaka.

Jest czas świąteczny - uklęknę

i Boga samotnie przeproszę.



　

WZBIJAM SIĘ JAK CZARNY PTAK



Nie musi akurat być czwartek,

żeby pisać wiersze w lesie.

Sarny przyczaiły się za świerkiem,

lękliwy to ja dzisiaj jestem.

Rozpoczynam kartki otwierać,

akurat Mirosław Bochenek

przysłał tomik wierszy "Podwórko".

Fakt jak huba na drzewie -

uszczęśliwił mnie poeta prezentem.

Na pewno między nami nić

melodii topi się w naszych gardłach.

Zjemy karpia na słodko, a pierogi

pod czerwony barszczyk -

kolędowy napiszemy ciąg dalszy.



　

W USTCE BÓG I WIATR



- Dla pierworodnego syna Marcina -

Motto: Przy stole wigilijnym

z Amelią, Marcinem, Konradem.



* * *

Nie spiesz się mój synu, tyle lat

wybiegło z drzwi jak ja w maju.

Wiedeń w sercu został pokonany,

wilki tam nie wyją do księżyca.

Nie wiesz, a masz siostrę i brata,

jesteście do siebie tak podobni.

Każde z was ma inną matkę -

tylko ja wciąż jestem samotny.

Ale po to jest Pan Bóg i Syn

Jezus Chrystus - i Norwid,

i Ujejski, i Herbert, i Bąk. -

Witam was Bracia Poeci,

niedaleka jest kurtyna nocy.



10.12.2009 - Ustka



Opublikowano: 24 grudnia 2009, 01:21

https://www.salon24.pl/u/korespondentwojenny/146086,wiersze-swiateczne-w-lustrze-boga