Niedługo zniknę na dłużej

Żona nieraz wypowiadała o moich działaniach takie przemyślenie:
"kiedy planuję coś robić - to najczęściej wychodzi z tego coś innego. Ale jest to wiele wartościowsze od pierwotnego zamierzenia."


 Równo dwadzieścia lat temu zająłem się poznaniem historii Krakowskiego Kazimierza - na którym spędziłem dzieciństwo.
Jak większość Polaków - znałem wcześniej tylko żydowskie mity o tej dzielnicy, która powstała jako odrębne miasto.
Badając historię Kazimierza - musiałem również poznać działalność Żydów w Krakowie - bo tam na początku się osiedlili, a na Kazimierz przybyli 150 lat później.
Po zagłębieniu się w "działalność gospodarczą" Żydów doznałem w pewnym momencie szoku.
Powiedziałem sobie "rany boskie, oni dokładnie to samo robią dzisiaj z Polską".
Ale wnioski były w tamtym czasie szokujące i z z wrodzonej odpowiedzialności - sprawdzałem je jeszcze trzy lata -zanim pierwszy raz ujawniłem.
Tak naprawdę - dopiero po sześciu latach poważnie opisałem zjawisko okradania goi.
I wtedy bardzo wyraźnie podkreśliłem, że nie życzę sobie - by moje wnioski posłużyły do nawrotu antysemityzmu.

Dzisiaj już cały świat wie, że bankierzy to finansowi gangsterzy, Ale 20 lat temu ludzkość utrzymywana była w błogiej niewiedzy.
Tak więc, zająłem się studiami nad historią Żydów, a odkryłem tajemnicę panowania nad światem.

Z powodu liberalnej polityki niszczenia polskiej kultury i wprowadzania w nią wszelkich patologii - zająłem się 7 lat temu diagnozą kultury, by ustalić fundamenty tego elementu cywilizacji.
Z wrodzoną sobie uczciwością odrzuciłem wszystkie teorie i dogmaty, by "własnymi słowami", a raczej z własnego doświadczenia artystycznego i historycznego - przedstawić: czym jest kultura i sztuka.
Pisałem o tym wielokrotnie, że projekt ten odrzucał po wielokroć Rząd PO, ale i pisowski Minister Kultury woli wydać pieniądze na mniejszej klasy patologie - niż na diagnozę kultury.
Robi tak zapewne ze strachu, że jawna stanie się jego niekompetencja.

Systematyzując posiadaną wiedzę z teorii kultury i na nowo odwiedzając wielkiej klasy zabytki sztuki - trafiłem w pewnym momencie na rzecz - wydawałoby się oczywistą - poznałem istotę Stwórcy.
Wielu poetów o tym pisało - celnie wskazując, że sztuka jest odbiciem Boga.
Ale nikt nie nazwał tego "Boga", bądź istoty Stwórcy - wystarczająco precyzyjnie.
Wydaje mi się, że właśnie Go poznałem, ale z przyrodzoną ostrożnością - po raz enty szukam potwierdzenia mojej diagnozy.
Dlatego niedługo wybiorę się na kolejny objazd najważniejszych zabytków kultury europejskiej.
Jeżeli nic nie stanie na przeszkodzie - to wyłączę się z dyskusji na minimum miesiąc.
Aż kiedyś nabiorę przekonania, że nie ma już sensu dalej sprawdzać. Trzeba przekazać to - co odkryłem.