"Fenomen Tymińskiego"

Pseudonaukowcy i presstytutki reżymowych mediów - często używają określenia "fenomen Tymińskiego" - dla zdyskredytowania kolejnych osób - usiłujących przerwać partiokratyczny model władzy.

Najmłodszej młodzieży wyjaśnię, że Stanisław Tymiński zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 1990 r.
Przedstawiany był jako „kandydat znikąd”, a nowa władza Trzeciej RP - przeprowadziła przeciwko niemu działania operacyjne.

Między innymi UOP i Krzysztof Kozłowski (ówczesny minister spraw wewnętrznych w rządzie Mazowieckiego) oskarżyli go o to, że ma związek z Libią (krajem wiązanym wówczas z terroryzmem) oraz z Kolumbią (gdzie silne były wpływy handlarzy narkotyków).
Już wtedy reżymowa Telewizja Polska podała, że stosuje on przemoc wobec żony, a Gazeta Wyborcza opublikowała opinię psychologa Andrzeja Samsona, że Tymiński jest chory psychicznie.
Dodać należy, że Andrzej Samson został później prawomocnie skazany - za pedofilię i przez kilka lat gnił w więzieniu.
Takie to "autorytety" atakowały Tymińskiego, który przedstawiał się jako "jedyny człowiek spoza układu” .
Dziś wiemy, że to mogła być prawda. A na pewno "w układzie" funkcjonowali jego konkurencji.
Szósty zmysł Społeczeństwa Polskiego spowodował, że pokonał Tadeusza Mazowieckiego i Włodzimierza Cimoszewicza i w drugiej turze Wyborów - wystąpił przeciwko Lechowi Wałęsie (pseudonim Bolek).

Na początku ostatniej kampanii wyborczej - łżemedia próbowały ośmieszyć Kukiza - określając go - jako współczesne wcielenie Tymińskiego.

Byłem w Toronto - wiele słyszałem tam o Tymińskim i nie mam na jego temat żadnego zdania. Ani pozytywnego, ani negatywnego.
Jednak oddane na niego głosy 3,6. milionów Polaków - były przejawem instynktu samozachowawczego, bo wszyscy główni konkurenci zapowiadali zniszczenie Polski.