Krakowiak

Koncert z okazji 55 lat Działalności Artystycznej Zespołu Pieśni i Tańca Uniwersytetu Jagiellońskiego "Słowianki"
22 XI 2014r. Aula Auditorium Maximum UJ

Jeden z nestorów polskiego tańca ludowego powiedział niedawno, że "dzięki tradycji i kulturze - jaką uprawiają narody, te narody mogły powstać tak - jak Kraje Bałkańskie - po ponad 500 lat niewoli tureckiej. Polska po 120. latach, bo był Naród - zachował się Naród. poprzez tradycję, poprzez kulturę, poprzez piękno".

Z naszej historii pamiętamy okresy szczególnego tępienia polskiej kultury w latach Zaborów, w czasie okupacji niemieckiej i nieodległych latach stalinowskich - gdy usiłowano stworzyć "socjalistyczną" hybrydę kulturową - tępiąc jednocześnie cały czas rzeczywistą kulturę Narodu Polskiego.

Po 1989 roku powrócono do stalinowskich metod deprecjacji kultury polskiej, ale dokonywano tego w modernistycznym wystroju globalistycznej nagonki na fundamentalne przejawy kultury.
Szczególnie haniebne działania wobec kultury polskiej - miały miejsce w okresie rządów Donalda Tuska - z ministerialnym przewodnictwem nad kulturą - w osobie Bogdana Zdrojewskiego.

Kultura ludowa jest niczym fundament stanowiący o stabilności budowli.
Zawężając się tylko do muzyki podam że: bez włoskich pieśni ludowych - nie byłoby mowy o muzyce klasycznej tego Narodu.
Podobnie jest z klasyczną muzyką niemiecką, francuską, austriacką, rosyjską i muzyką każdego narodu - nie wyłączając kultury polskiej.
Bez motywów amerykańskiego gospel, folku, muzyki murzyńskiego południa - trudno sobie wyobrazić współczesną - światową muzykę popularną.
Mało kto wie, że zespół The Beatles rozpoczynał swoją karierę od śpiewania szkockiej i walijskiej muzyki ludowej.

Przez lata usiłowano nam wmówić, że kultura ludowa jest anachronizmem, który odejdzie wraz ze śmiercią wiekowych już wykonawców i przez lata wciskano nam obraz starych ludzi rzępolących niezbyt umiejętnie pieśni ludowe.
Tymczasem w samym swojej istocie - kultura ludowa - jest przejawem witalizmu i pogody ducha.
Doskonale zrozumieli to niektórzy wykonawcy muzyki popularnej - czerpiąc z bogactwa ludowej tradycji.
Kultura ludowa nie jest też żadnym mistycznym ideałem. Bywała czasem ckliwa, kiczowata - przez naśladownictwo zwyczajów dworskich. Ale - niczym kompost uległa fermentacji pozwalającej użyźnić narodową glebę kultury.

Nie zamierzam nikogo namawiać do nauki polskich tańców ludowych.
Młodym ludziom chcę pokazać: popatrzcie proszę - to są nasze korzenie. Może nie są najwspanialsze na świecie, ale są nasze.
Mało który naród zachował je do dnia dzisiejszego. A zawdzięczamy to tytanicznej pracy Oskara Kolberga, który zapisał i wydał wiele z polskich tańców ludowych XIX wieku.

Ponieważ batalia obliczona na zniszczenie polskich tradycji kulturowych została przeze mnie obnażona i ujawniona - będą mieli Państwo do czynienia z nowymi technikami deprecjacji kultury Narodu Polskiego.
Widzę to w samym zarodku i poświęcę wiele artykułów ujawnieniu tych haniebnych działań.

Dziś przedstawiam jedną z interpretacji "Krakowiaka" - zatańczonego przez młodych ludzi z Zespołu Pieśni i Tańca Uniwersytetu Jagiellońskiego - "Słowianki".
Krakowiak to taniec ludowy z okolic Krakowa. Przy czym określenie "okolice" wynosi promień prawie 80 kilometrów na północ i wschód miasta.
Zaliczany jest do polskich tańców narodowych.
Nazwa tańca pochodzi z XVII wieku i odnosiła się do grupy tańców posiadających własne, lokalne nazwy: mijany, dreptany, ścigany, skalmierzak, przebiegany i innych.

Utwory muzyczne nawiązujące do Krakowiaka stworzyli między innymi:
Fryderyk Chopin – Rondo a' la Krakowiak
Maurycy Moszkowski – Krakowiak na fortepian
Ignacy Paderewski – Krakowiak fantastyczny
Karol Szymanowski – Krakowiak na fortepian
Ludomir Różycki – w balecie Pan Twardowski