Kultura dnia codziennego

Kiedy współcześni neoendecy obrażali Sanację - pisząc kłamstwa na jej temat - to w imię prawdy broniłem piłsudczyków - choć nic mnie z nimi nie łączyło, a Rodzina była wroga wobec tej struktury politycznej.

Kiedy - z powodu frustracji - obrażano Żydów - zrzucając na nich odpowiedzialność za całe zło tego świata - to wzywałem do precyzyjnego wskazania złoczyńców i pilnowania się - by nie obrazić uczciwych ludzi. A robiłem to mimo faktu, że moja Rodzina została oszukana przez Żydów, a potem cierpiała w latach stalinowskiego bezprawia.

Kiedy pisano kalumnie na temat endeków i Narodowych Sił Zbrojnych to w imię prawdy - wykazywałem oszczerstwa zawarte w fałszywych publikacjach.
Chociaż nieraz byłem obrażany przez sfrustrowanych endeków.

Kiedy poskomuna z SLD obrażała polski patriotyzm to z szacunku dla patriotów, którzy poświęcili swoje życie dla Polski grzmiałem na tą zdegenerowaną formację, mimo iż daleko mi do typowego patrioty.

Gdy neobolszewickie bojówki obrażają Kościół i symbole religijne to bronę prawa ludzi do wiary - choć sam wiele razy zarzuciłem hierarchom zdradę społeczeństwa.

A gdy przekracza się granice moralności to mimo daleko zaawansowanej - artystycznej swobody myślenia, jako jedyny artysta na świecie stawiam bardzo wyraźną granicę pomiędzy kulturą a patologią.
Zdając sobie doskonale sprawę z niszczącej siły demoralizacji.

Na tym wszystkim polega różnica między kulturą polską, a dziedzictwem innych narodów.


Foto: "Przeciwstawność" - obraz z 1978 roku