Anioł doliny

Zygmunt Jan Prusiński


ANIOŁ DOLINY


Jestem jakby na posterunku
szykuję się dojść do tej doliny
ogrzewam tę zbawczość że ją ujrzę
podobno chwali się swoim biustem.

Niedawno syn Konrad mnie powiadomił
że zmarła sąsiadka Wanda – była alkoholiczką
już jest na cmentarzu pochowana.

Dziś tak po cichu się czyni – poszedłbym
dla jej męża Janusza wysłuchać modlitwy
nawet nie przyszedł powiadomić.

Ludziska w przypadku tej osłony
zakładają się kto dalej pogna
do gościnnej mgły żeby nikt
nie tarmosił myśli wstęgą ciszy.

Pozbierać się do kupy trudno
więc zostawiam tych co znam
i idę do doliny ogłosić testament
moich rozproszonych wierszy

i tu i tam i wszędzie
niech karmią się i dobrzy i źli
na pokuszenie i odpuszczenie...


25.05.2020 - Ustka
Poniedziałek 16:17

Wiersz z książki "Anioł doliny"