Jaki system gospodarczy panował w Drugiej Rzeczypospolitej?

Mam wielkie problemy - gdy przychodzi mi zdefiniować system polityczny Drugiej Rzeczypospolitej.
Po Reformach Grabskiego Państwo przejęło funkcję kreacyjną w gospodarce.
Głębszej analizy wymaga określenie punktu początkowego takiej polityki.
W Polsce bezdyskusyjnym początkiem tej strategii była budowa Portu w Gdyni w 1920 roku, dzięki czemu obroniliśmy polską gospodarkę przed niemiecką blokadą.

W ZSRR wprowadzono system terroru dla stworzenia armii niewolników-robotników, których zadaniem była budowa strategicznych działów sowieckiej gospodarki. Dzięki niewolniczej pracy skazanych przeprowadzili wielkie inwestycje państwowe.
Pomysł na wielkie inwestycje państwowe powtórzył po Sowietach Prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, by wyprowadzić ten kraj z głębokiego kryzysu ekonomicznego z 1928 roku. I jak wiemy poskutkowało.

Wracając jednak do Drugiej Rzeczypospolitej wyszczególnić należy, że obok siebie funkcjonowała gospodarka kapitalistyczna i państwowa.
Kolejne Rządy - co najmniej nie utrudniały rozwoju spółdzielczości. I tu zauważyć należy, że istniała silna konkurencja pomiędzy polską spółdzielczością - tworzoną przez PPS, a żydowską - inicjowaną przez BUND.

Doświadczenie dowodzi, że firmy państwowe lepiej sobie radziły niż prywatne.
Dzięki temu - w ciągu dwudziestu lat - prawie nadrobiliśmy zapóźnienie gospodarcze wobec Europy - wynikające ze 120 lat restrykcji zaborców wobec gospodarki w Polsce.

Pozwolę sobie w tym momencie na pewien wymowny przykład.
XIX wiek pozostawił nam nazwiska wielu wybitnych Polaków, którzy zrobili karierę w świecie - bo w Polsce nie mieli możliwości - z powodu polityki Zaborców.
W okresie PRL-u podawano wiele nazwisk Polaków, którzy zrobili karierę - bądź wielkie odkrycia za granicą.
Podobnie jest i dzisiaj.
Tylko w czasach istnienia Drugiej Rzeczypospolitej nie znajdujemy takich postaci, bo mimo ogromnego kryzysu ekonomicznego - znajdowali oni w swojej ojczyźnie możliwość pracy twórczej. Nie potrzebowali emigrować i spełniali swoje ambicje dla dobra Polski.
 
Podkreślić należy, że podobny do polskiego - system gospodarczy funkcjonował w większości krajów europejskich.
Po wojnie kontynuowały go: Niemcy, Francja, Norwegia, Szwecja, Finlandia, Włochy, Austria i częściowo Jugosławia.

Dodam jeszcze, że pracownicy państwowi byli bardzo dobrze opłacani w II RP - w stosunku prywatnych pracowników.
Ale za to wynagrodzenie wymagano solidnej pracy.
Z tego powodu aksjomatem było, że do kursów pociągów można było ustawiać zegarek.
Kolejarze bowiem byli bardzo dobrze opłacani.
Polski złoty stał się również walutą rezerwową dla mniejszych państw.

Komu więc przeszkadzała konkurencja gospodarki państwowej z gospodarką prywatną?
O to należałoby spytać Korwina Mikke.
Kto mu dał pieniądze - by przez lata opowiadał kłamstwa na temat rzekomej szkodliwości gospodarki państwowej.
Odpowiedź jest prosta. To Eskimosom przeszkadzała gospodarka państwowa, bo była silną konkurencją.

Co by się stało - gdyby Rządy państw Świata znacjonalizowały banki narodowe?
 
Konkurencyjność przedsiębiorstw państwowych rozwiązać można bardzo prosto - przez konkurencyjność w obsadzie menadżerskiej.
A nie tak - jak jest dziś, że stanowiska w firmach państwowych są łupem politycznym rządzącej partii.
Sprywatyzowanie przedsiębiorstw spowodowało przeniesienie korupcji z poziomu zarządzania na łapówki przedsiębiorców dla polityków.

Cokolwiek byśmy nie powiedzieli złego o II RP, to etyka klasy rzadzącej o wiele przewyższała współczesne barachło rządzące Polską.