Wiesław Sokołowski ODEZWA DO MEGO SMUTKU

1. Trzeba demoralizować, by osiągnąć
właściwe cele

2. Trzeba głodzić, by osiągnąć
właściwy sens

3. Trzeba degenerować, napuszczać,
judzić, by osiągnąć właściwe przyspieszenie

4. Trzeba wprowadzić w błąd, oszukiwać,
okradać, spychać i unicestwiać, by osiągnąć
właściwą uległość

5. Trzeba wreszcie wymazać pamięć i to wszystko
co nie służy naszym przepięknym orędziom

6. Naszym przepięknym, przebogatym, przesłodkim czynom

7. Obiecano nam przecież rzecz niezwykłą, że każdego
kto będzie chronił siebie w sobie nazwiemy – straceńcem

8. Obiecano nam przecież rzecz wspaniałą, że każdego
kto będzie przeciw nam nazwiemy – pomyleńcem

9. Obiecano przecież rzecz niepojętą, że każdego idącego
ścieżką własną, autonomiczną, suwerenną nazwiemy
zbędnością, bylejakością, powidłem

10. I dlatego stoimy wyprostowani na marmurowych schodach –

11. I dlatego nasze dzieła są wystawione w witrynach prawd
obowiązkowych i nieprzemijających

12. I dlatego nasza dobroć, delikatność i uległość znaczą bliskie
i dalekie horyzonty

13. Bo tylko nam Bóg pozwala czynić cuda

14. Bo tylko my jesteśmy jego cząstką, jego podniebieniem
i wypróżnieniem

15. Zaczynem nowych niezgłębionym światów

16. I zaczynem nowych oznakowanych nami – niegodziwości