|
Kilka uwag na temat Piłsudskiego
|
|

Bieda podpowiada ludziom bardzo różne - czasem wręcz szalone pomysły.
W dziewiętnastowiecznym społeczeństwie polskim dobrze znany był mit Konrada Wallenroda - patrioty i bohatera a zarazem zdrajcy wobec wrogów.
Kto nie zna tego poematu, niechaj da sobie spokój z dyskusjami politycznymi opuści ten Portal.
Mimo popularności całej poezji romantycznej - w tym "Konrada Wallenroda", nie było w Polsce człowieka gotowego do takich poświęceń.
Ale też przysięgę składaną wrogom nie traktowano jako wiążącej.
Tragiczne skutki Powstania Styczniowego i pozytywistyczna Praca u Podstaw sprawiły, że większość Polaków zapomniała o marzeniach niepodległościowych.
Konformizm i służalczość wobec zaborców stały się dominująca postawą.
W takich okolicznościach postawa Józefa Piłsudskiego - który bezkompromisowo dążył do odzyskania niepodległości była niemile widziana. Był on dinozaurem sprawy niepodległości.
Różnił się jednak od swoich poprzedników - odrzucając niepotrzebne gesty honoru.
Gdy inni - jak barany szli na katorgę Syberii on dwukrotnie uciekł z konwoju. Raz nawet udając wariata.
Cel pozwala uświęcić takie środki działania.
Piłsudski nie z zdradził żadnego uczciwego Polaka. Ale zaborcom obiecywał różnie rzeczy bez chęci ich dotrzymania.
Czy był tajnym agentem któregokolwiek z mocarstw?
Jest to całkiem możliwe - biorąc pod uwagę pokutujący mit Wallenroda.
Miał doskonałą intuicję, że dojdzie w końcu do konfliktu między Austrią a Rosją.
Już kilkanaście lat przed pierwszą wojną światową zaczął tworzyć zalążek armii polskiej.
Chciał je sfinansować z zbiórki społecznej i sprzedaży dzieł sztuki - podarowanych przez artystów krakowskich.
Ale ponieważ to nie wypaliło, zdobył pieniądze napadając na banki i konwoje pieniędzy - na terenie zaboru rosyjskiego.
Pierwsza kadrowa przystąpiła do działań wojennych jako samodzielna jednostka podporządkowana tylko rozkazom dowódcy.
Była jedyną polską samodzielną jednostką wojskową.
Poza elementem propagandowym - nie dokonała większych czynów. Ale nie o zwycięstwa wtedy chodziło.
Ważniejsze było pobudzenie uśpionego ducha patriotyzmu.
W momencie przejęcia dowodzenia nad Armią Austriacką przez Prusy - zażądano od Piłsudskiego złożenia przysięgi na wierność Królowi Niemiec.
Czy zadecydował honor, czy też chłodna kalkulacja politycznych zysków i strat - to trudno dziś ocenić. Ale Piłsudski odmówił złożenia przysięgo i został internowany w Magdeburgu.
Niedługo pó?niej Niemcy podpisały zawieszenie broni z bolszewickim rządem Rosji.
Na froncie wschodnim pozostało ok 1,5 miliona żołnierzy.
Byli oni również bardzo niebezpieczni dla mieszkańców kresów wschodnich.
Istniało wielkie niebezpieczeństwo, ze wracający przez ziemie Polski maruderzy dokonają wielu zniszczeń i gwałtów.
W tym momencie - jak na zawołanie pojawiła się propozycja rewolucyjnego rządu niemieckiego by Polacy pomogli w ewakuacji armii.
Zaproponowano - siedzącemu jeszcze w więzieniu Piłsudskiemu - by pokierował tą akcją.
Inteligencja Piłsudskiego spowodowała że postawił Niemcom warunek - że całe uzbrojenie Armii Niemieckiej pozostaje w Polsce.
Na starcie mieliśmy uzbrojenie dla półtora miliona żołnierzy - dla obrony Polski.
Czekała nas walka z Ukrainą, Rosją, Litwinami, Niemcami a nawet Czechami.
Nie poszliśmy - tak jak wcześniej - z kosami.
Nie wdając się w szczegóły Bitwy Warszawskiej zauważę tylko, że trzeba cierpieć na wyjątkową paranoję by twierdzić że w jej trakcie Piłsudski poszedł gdzieś chrzcić dziecko. Tak jak to zmyśla Pająk.
Po ugruntowani państwowości polskiej Piłsudski odsunął się od władzy.
Oddał ją tym - których uważał za inteligentniejszych.
Ale wtedy głowy podniosła moralna hołota. Dawni sprzedawczycy i kolaboranci z zaborcami.
W Polsce zaczął się chaos polityczny - podobny do współczesnego.
Masowa spekulacja osłabiała fundamenty państwa.
Wprowadzony Plan Grabskiego wprowadził wyjątkowo restrykcyjne dla rozwoju gospodarczego narzędzia walki z inflacją.
Decyzja o zamachu wynikała z błędnych przesłanek i prowokacji dokonanych w otoczeniu Piłsudskiego.
Po przejęciu władzy Piłsudski pozbywa się opozycji.
Zabawnym jest dziś wyciąganiu mu tego faktu przez tak zwaną "prawicę". Piłsudski bowiem zwalcza tych - którzy pomogli mu dojść do władzy - a więc lewicę. Wzmacniając jednocześnie tendencje prawicowe w Państwie.
Trzeba też pamiętać - że na terenie Polski działała bolszewicka agentura - która wkradała się w szeregi lewicy.
Walki polityczne okresu Sanacji bardzo ?le świadczą o umiejętności Polaków do - dogadywania się.
Pod koniec swojego życia Piłsudski waży się podobno na dwa polityczne ruchy.
Najpierw w 1933 roku proponuje Francji wspólne zajęcie Niemiec - w celu odsunięcia Hitlera od władzy.
Pó?niej - w 1935 roku wysuwa taką propozycję Belgii. O ile nie ma jawnych dowodów na te ruchy to dobrze widać że Hitler czekał na śmierć Piłsudskiego z przedstawieniem polskiemu rządowi propozycji wejścia do paktu antykomiternowskiego - jeszcze w trakcie uroczystości pogrzebowych.
Po unikach i ostatecznej odmowie wstąpienia do koalicji - Niemcy decydują się zaatakować Polskę.
Świadomi wewnętrznych tarć i waśni, chcą po raz kolejny wykorzystać postać Piłsudskiego.
Cały rząd emigracyjny składał się jego przeciwników.
Wojna nie kończy lawiny pretensji.
Niemcy mają nadzieję - że podobnie jak z Napoleonem - tak teraz z Hitlerem - Polacy pójdą na Moskwę.
Licząc na wygodnictwo dawnych piłsudczyków i poddanie okupantowi - prowadzą kampanię sugerującą -jakoby kontynuowali walkę Piłsudskiego.
Przed jego grobem stawiają wartę honorową i zdjęcia publikują w gazetach.
Po wojnie - komuniści chcieli wymazać z polskiej historii tą postać.
Często więc odwoływali się do pansłowianizmu Dmowskiego.
Człowiek - który poświęcił swoje życie dla Polski dzieli dziś Polaków.
Jest obiektem haniebnych kłamstw.
Niezależnie od tego - ile błędów popełnił po zamachu stanu był jedynym - który w latach zaborów i zniechęcenia społecznego mówił o potrzebie odzyskania niepodległości.
W tym samym czasie Roman Dmowski odważył się co najwyżej - na spolegliwość wobec rosyjskiego zaborcy.
Człowiek jest taki - jacy są jego nauczyciele.
Moi nauczyciele - nawet w latach głębokiego komunizmu podkreślali zasługi Piłsudskiego - w pierwszej fazie wojny ... i trudne do przeceniania zasługi Dmowskiego w politycznym ustaleniu granic Polski.
Mija 90 lat od odrodzenia Państwa Polskiego.
Egoizm, brak zasad moralnych i nędza umysłowa powodują - ze zamiast korzystać z nauk przeszłości Polacy dalej się żrą o interpretację historii.
Oczekuję że dla pełniejszego obrazu - ktoś inny opisze zasługi Dmowskiego.
|
|
11 listopad 2008
|
|
Artur Łoboda
|
|
|
|
Upadek polskich mediów
marzec 23, 2008
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Czerwona gospodarka
czerwiec 24, 2003
przesłała Elżbieta
|
Rzeczypospolitej Polskiej 1939!
wrzesień 25, 2006
Bogdan Historia Slowian Polski
|
Niemcy nie dadzą się wciądnąć w wojnę
styczeń 19, 2003
PAP
|
Dyktatura moneteriatu
lipiec 18, 2004
Nasz Dziennik
|
Pogoda dla nafty
grudzień 5, 2005
Jan Lucjan Wyciślak
|
Panorama Historyczna "Cudu Nad Wisłą" i Wspomnienie Rodzinne
lipiec 1, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Elegancja Francja
kwiecień 29, 2007
Olaf Swolkień
|
"Polski" - z nazwy rząd - dba o obce interesy. Ostateczne pozbycie się polskich banków
kwiecień 20, 2006
Halina Kochalska
|
How Good Was the Good War?
lipiec 21, 2008
|
Czyżby nowe metody manipulacji?
grudzień 16, 2002
Artur Łoboda
|
W 70 rocznicę śmierci wielkiego Polaka-wypisy z Romana Dmowskiego
styczeń 8, 2009
Paweł Ziemiński
|
E-mail z Chicago
grudzień 3, 2008
Dariusz Kosiur
|
Według niektórych coraz bliżej, według nas już od dawna
październik 25, 2004
|
Gdzie nadzór nad społecznym mieniem?
lipiec 4, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
"Bardziej swobodnie"
kwiecień 27, 2003
zaprasza.net
|
Długi Cień Konszachtów Rosyjsko Niemieckich
maj 3, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Rosyjska dusza żąda pokrzepienia.
wrzesień 19, 2006
Jan Lucjan Wyciślak
|
Czasami udają, że nie widzą...
grudzień 27, 2002
http://www.dziennik.krakow.pl/
|
Ratowac Ukrainę
październik 16, 2003
Prof. Iwo Cyprian Pogonowski
|
więcej -> |
|