Jakie wnioski z wyników wyborów?

W 1922 roku brat mojej ś.p. Babci przyjechał do domu na przepustkę z wojska. Wcześniej bronił Polski przed Bolszewikami.
Pierwsze kroki skierował do swojej narzeczonej - zamieszkałej przy ulicy Podzamcze - w Krakowie.
Na swoje nieszczęście - zastał ją z gachem.
Bez chwili zastanowienia wyciągnął pistolet - zastrzelił swoją narzeczoną, jej kochanka i siebie.

Mimo, że był samobójcą i do tego zabójcą - to msza żałobna odbyła się w najważniejszym kościele Krakowa- w Kościele Mariackim.
Przybyło na nią wielu Krakowian, kadra oficerska- jego koledzy.
Spod Kościoła Mariackiego ruszył kondukt żałobny na Cmentarz Rakowicki. W ostatniej drodze - liczącej ponad dwa kilometry, żegnało mojego stryjecznego dziadka* tysiące Krakowian.
Żaden z hierarchów Kościoła nie próbował oponować przez kościelnym pogrzebem bohatera walki o niepodległość- który w szale rozpaczy dopuścił się trzech zbrodni.

Mamy irracjonalne przekonanie, że kiedyś Kościół był inny niż dziś. Że nie był tak chciwy, bezduszny i oderwany od Narodu Polskiego.
Przez kilkanaście lat po 1989 roku - Kościół Katolicki autoryzował wszystkie przekręty rządzących Polską. Robił to w zamian za judaszowe srebrniki.
Wysoki wynik wyborczy tak zwanego "Ruchu Palikota" jest wyrazem frustracji i buntu pewnej części społeczeństwa - przeciwko nihilizmowi moralnemu księży i biskupów.

Mimo tego, że po kolejnej zdradzie Kościoła w 2004 roku - gdy nawet Rydzyk i jego Radio wzywali do głosowania z poddaństwem wobec Unii Europejskiej - odsunąłem się od Kościoła - to wciąż znajduję się w bardzo niewygodnej sytuacji "rozkroku" intelektualnego.
Uważam bowiem, że wierność polskiej tradycji wymaga zachowania tradycji religijnej.
Zachowanie tradycji nie musi i nie może być jednak tożsame z obłędem - z objawami choroby psychicznej. A za taki uznaję list - który otrzymałem w dniu wyborów.
Oto jego początek:

"Orędzie Pana Jezusa podyktowane Annie A. w tygodniu wyborów. (3 października 2011r)

Jezus:

Polska będzie krzyżowana, dręczona i prześladowana pod względem religijno-wyznaniowym, ekonomicznym i gospodarczym.

Pozwolę Moim prześladowcom kpić z Ojca i Kościoła dotąd, aż naród Polski upadnie na kolana przede Mną, Władcą Wszechświata(....)"
i tak dalej...

Jeżeli z Polską, z patriotyzmem będą kojarzeni TYLKO tacy ludzie to "polskość" uważana będzie za "nienormalność".
Podczas gdy polskość była przez stulecia symbolem postępu cywilizacyjnego i tolerancji religijnej - nieznanej w żadnym innym kraju europejskim.

Czekam więc na rewoltę w obrębie polskiego Kościoła Katolickiego - gdy do głosu dojdą ludzie o podobnej - do mojej - biografii. Wiem, że niektórzy z nich czytają moje teksty, więc głośno wzywam do rzeczywistej walki o Polskę.
Walka o Polskę to nie jest żadne przywrócenie orła w koronie, czy wciskanie krzyża w każde dostępne miejsce.
Walka o Polskę to walka o podmiotowość społeczną i gospodarczą jej obywateli, o świadomość prawdy o własnej historii, wzajemną uczciwość i wzajemny szacunek - to walka o PRZESTRZEGANIE PRAWA!!!
A jeżeli tego nie doczekam to po stu kilkudziesięciu latach spocznę nad szczątkami mojego stryjecznego dziadka Ferdynanda Laski, który bohatersko walcząc o Polskę nie poradził sobie ze zdradą narzeczonej.
My musimy sobie poradzić ze zdradą Kościoła.

*Nie jestem pewien, czy w hierarchii pokrewieństwa brat babci jest "stryjecznym dziadkiem", ale jest to najbliższe znane mi określenie pokrewieństwa.