|
Było dwóch agresorów w 1939 r.
|
|
PIS oraz posłowie z innych ugrupowań wystąpili oficjalnie do Sejmu z wnioskiem by Rząd Polski domagał się od władz RFN naprawienia szkód i krzywd wyrządzonych Polsce i Polakom wynikłych z agresji 1 września 1939 r, przez hitlerowskie Niemcy, 6 lat okupacji, zniszczenie kraju., w tym Warszawy w sierpniu 1944 w czasie Powstania Warszawskiego oraz przyczynienie się do 35 lat sowieckiej niewoli. Trudno kwestionować prawa Polski do odszkodowań od prawnych następców III Rzeszy, którym jest obecny Rząd RFN. Szkody wyrządzone Polsce w czasie II wojny światowej były ogromne i trud ich naprawy ponosił naród polski. Nie należy jednak zapominać, że hitlerowskie Niemcy napadli na Polskę wspólnie ze Związkiem Radzieckim, który ponosi taką samą winę i odpowiedzialność. Nie można domagać się naprawy szkód i krzywd tylko od jednego agresora - Niemców, tym bardziej, że RFN przekazała już Polsce w różnej formie wiele milionów marek rekompensaty. Wszystkie powojenne rządy odpowiedzialnością za skutki wojny obciążały tylko Niemców zapominając u udziale w agresji także Rosji Sowieckiej ( o umowie w Rapallo i wspólnym okupowaniu ziem Polski).
Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu w Polsce 12 marca 1990 zwrócił się za pośrednictwem premiera Rządu III RP pana Tadeusza Mazowieckiego z Petycją, pod którą zebrał około 10 tys. podpisów, wśród Polaków w kraju i za granicą, domagającą się naprawienia krzywd i szkód wyrządzonych Polsce także przez Związek Radziecki. Pan Premier Mazowiecki, zgodnie z jego polityką „ grubej kreski” nawet nie odpowiedział na petycję.
Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu ponownie występuje z Petycją o odszkodowanie od prawnych następców Związku Radzieckiego.
PETYCJA
DO SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ -
Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu w Polsce, zgodnie ze swoimi statutowymi celami i powinnościami obywatelskimi upomina się w imieniu swoich członków, sympatyków i innych pokrzywdzonych przez stalinizm, zwłaszcza tych, którzy sami już nie mogą ubiegać się o zadośćuczynienie, o naprawienie wyrządzonych im krzywd, zrekompensowanie strat i ukaranie winne zadanych im cierpień.
Uważamy, że najwyższa już pora by te nabrzmiałe, bolesne krzywdy, tłumione i przemilczane przez lata, wreszcie naprawić. Wymaga tego zarówno zwykła ludzka sprawiedliwość, jak i względy społeczno wychowawcze.
Młode pokolenia Polaków powinny nabrać przekonania, że warto i trzeba poświęcać się dla innych, dla kraju, dla Ojczyzny, bo choć nieraz z opó?nieniem, to jednak cierpienia i ofiary poniesione dla ogółu są zawsze dostrzegane, doceniane i nagradzane, a zło wyrządzone społeczeństwu przykładnie ukarane i napiętnowane. Tylko wtedy będzie można wymagać i oczekiwać tak bardzo dziś potrzebnego zaangażowania i ofiarności wszystkich obywateli, a zwłaszcza młodszych pokoleń.
Bez zaangażowanie i aktywności obywatelskiej nie da się naprawić Rzeczypospolitej.
Dlatego postanowiliśmy się zwrócić do Sejmu o podjęcie aktów prawnych, które zapewniałyby naprawienie w taki sposób i w takim zakresie, w jakim jest to dziś jeszcze możliwe, krzywd wyrządzonych obywatelom polskim przez stalinizm w całym okresie powojennym w Polsce oraz ukaranie winnych tych krzywd, niezależnie od tego, gdzie się obecnie winowajcy ci znajdują, jakie zajmują stanowiska, i kto ich ochrania.
Domagamy się też by Sejm RP wystąpił do Rządu by podjął działania zmierzające do przyznania odszkodowań za krzywdy i szkody wyrządzone Polakom przez Państwo Radzieckie.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej na wschodnie ziemie Polski 17 września 1939 roku Polacy potraktowani zostali przez władze radzieckie - wrogo. Sowieci zachowywali się na tych terenach jak okupanci: grabili, rabowali, pozbawiali ludność polską mienia, domów, mieszkań, warsztatów pracy, ziemi, wysiedlali, wywozili w głąb państwa radzieckiego, więzili, szykanowali, zmuszali do ciężkiej niewolniczej pracy mordowali lub skazywali na powolną śmierć z wycieńczenia, chorób i głodu.
Obecne państwo radzieckie, mimo zachodzących w nim zmian jest kontynuatorem państwa Lenina i Stalina, dlatego powinno wziąć na siebie uregulowanie zaległych długów zaciągniętych wobec Polaków. Tym bardziej, że ZSRR, także po zakończeniu wojny nadal pośrednio działał na szkodę narodu polskiego, narzucił Polsce ustrój, obcy rząd, podporządkował kraj swoim imperialnym interesom.
Najpierw jednak trzeba spowodować naprawienie krzywd wyrządzonych w Polsce w okresie powojennym przez władze formalnie polskie.
Zdajemy sobie w pełni sprawę z trudności ekonomiczno-gospodarczych kraju, ale mimo to widzimy możliwości naprawienia doznanych przez ofiary stalinizmu krzywd; także w zakresie rekompensaty materialnej.
Można uzyskać np. środki finansowe na rekompensaty przez konfiskatę majątków ludzi, którzy weszli w ich posiadanie przez nadużywanie stanowisk, powiązania z kolejnymi ekipami władzy lub przez zwykłą kradzież.
Państwo może, i powinno część swojego majątku, także nieruchomości (ziemi, przedsiębiorstw), oddać na fundusz odszkodowań dla ofiar stalinizmu.
Należałoby zwrócić byłym właścicielom zagrabione majątki lub oddać im podobnej wartości obiekty.
Osobom, które poniosły straty w wyniku pozbawienia ich pracy, możliwości wykonywania zawodu, należą się także odszkodowanie materialne i rekompensata moralna.
Należałoby wszystkim pozbawionym pracy i wykonywania zawodu zapewnić powrót do tych samych lub podobnych instytucji i na te same lub wyższe stanowiska.
Należy zaliczyć okres pozbawienia wolności lub przymusowego pozostawiana bez pracy do stażu zatrudnienia, z tym, że okres przebywania w więzieniu lub okres śledztwa liczyć podwójnie.
Natomiast ludziom będącym już na emeryturze, których w przeszłości pozbawiono prawa do pracy i awansu zawodowego, naukowego, z przyczyn politycznych np. oficerów WP, nauczycieli, pracowników nauki itp., należy awansować i tak wysoko jakby to nastąpiło, gdyby nie byli dyskryminowani.
Uzasadnione jest zaliczenie do grupy inwalidzkiej osób, które nabyły stałych schorzeń lub kalectwa w czasie pozbawienia ich wolności, w okresie śledztwa lub po wyjściu z więzienia, jeśli było to związane z przebywaniem w więzieniu, obozie, na zsyłce lub w okresie śledztwa.
Należy im wypłacać specjalny dodatek do renty lub emerytury do 50% aktualnych średnich krajowych zarobków ofiarom represji.
Wielu, bowiem ludzi tej grupy obywateli pobiera bardzo niskie świadczenia emerytalne gdyż na skutek swojej przeszłości politycznej byli dyskryminowani zawodowo, zajmowali niskie stanowiska, nie mogli podnosić swoich kwalifikacji fachowych, pomijano ich w awansach, nagrodach, często też pozbawiano pracy.
Toteż niektórzy z nich żyją w nędzy.
Konieczne jest publiczne wyrażenie uznania i współczucia ludziom skrzywdzonym przez stalinizm.
Konieczne jest także podjęcie bezwzględnych działań zmierzających do ustalenia winnych zbrodni, przestępstw, nadużyć władzy.
Wymaga tego przede wszystkim szacunek dla ofiar stalinizmu.
Ustaleń winnych nie dokonają jednak żadne instytucje państwowe, a tym bardziej Komisja Badań Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Instytucje te miały kilkadziesiąt lat czasu by sprawy te podjąć, lecz nie uczyniły tego.
Toteż nie można mieć do nich zaufania.
Uważamy, że działalności tego rodzaju powinny przewodzić ciała społeczne i ludzie godni szacunku.
Główny Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu w Polsce wyraża gotowość uczestniczenia we wszystkich działaniach zmierzających do naprawienia krzywd ofiarom stalinizmu.
Główny Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu występuje z inicjatywą powołania –
1. Głównej Komisji ds. Odszkodowań dla Ofiar Stalinizmu w Polsce.
2. Komisji do Badania Zbrodni i Przestępstw Stalinowskich w Polsce.
3. Utworzenie Funduszu Odszkodowań dla Ofiar Stalinizmu.
Siedzibą tych instytucji mógłby być Wrocław.
Wrocław dnia 12 marca 1990 roku Komitet Pamięci Ofiar Stalinizmu w Polsce
( dr Leszek Skonka)
|
|
9 wrzesień 2004
|
|
|
|
|
|
Kongres Polski Suwerennej - Komunikat z dnia 6 listopada 2004
listopad 17, 2004
|
Dzień Nauczyciela
październik 14, 2004
Piotr Mączyński
|
31 proc. krajowych biznesmenów uważa, że korupcja się zmniejszyła
listopad 28, 2002
PAP
|
Polityka Wschodnia RP
marzec 31, 2006
Adam Wielomski
|
Rozwój gospodarczy najlepszym srodkiem na powstrzymanie wojen. Konferencji w Moskwie poswiecona infrastrukturze
maj 14, 2007
INSTYTUT SCHILLERA
|
Rosja jako " przyjaciel" Polski
sierpień 20, 2008
Jacobsdamm Warszawa.
|
Krytyczna Rola Polski w 1939 roku
wrzesień 1, 2004
|
Bidulek
wrzesień 30, 2004
|
Czy oni wiedzieli o przekręcie?
listopad 19, 2002
http://www.superexpress.pl
|
Nowy Porządek Strategiczny na Rynku Paliwa
listopad 24, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Kinderposły
lipiec 24, 2008
Marek Jastrząb
|
Prosze o zgloszenie tego do Trybunalu Konstytucyjnego za dyskryminacje obywateli polskich w stosunku do nierezydentów
styczeń 3, 2008
ewa
|
Czy Irakijczycy zjednoczą się przeciwko USA?
styczeń 19, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Nowe socjalistyczne wiatry?
czerwiec 11, 2008
Komentator
|
Wczoraj Moskwa dziś Bruksela
kwiecień 17, 2003
PAP
|
Przynieście nam głowy zdrajców
wrzesień 12, 2004
|
"Reformy"
marzec 3, 2004
Ala
|
Rzeczpospolita konfidencka
kwiecień 11, 2007
Witold Kowalczyk
|
USA-Izrael
wrzesień 12, 2007
Paul Findley
|
Waćpan wstydu oszczęd?
lipiec 31, 2007
Bogusław
|
więcej -> |
|
