W zakresie harmonogramu i faz przejścia ze starego systemu do cyberdemokracji bezpośredniej, proces ten zostaje zaprojektowany jako czteroetapowa, precyzyjnie kontrolowana transformacja ustrojowa, która minimalizuje ryzyko paraliżu państwa i gwarantuje pełną ciągłość operacyjną struktur publicznych.
Pierwsza faza , określana jako faza inicjacji technologicznej i audytu zerowego, trwa dwanaście miesięcy i obejmuje równoległe tworzenie publicznej, rozproszonej infrastruktury serwerowej w bezpiecznych lokalizacjach oraz wdrażanie powszechnej tożsamości kryptograficznej dla wszystkich obywateli, przy czym w tym okresie tradycyjny parlament i rząd funkcjonują normalnie, ale każda ich decyzja, ustawa czy przepływ finansowy są już mapowane w otwartym rejestrze bloków w celu kalibracji systemów telemetrycznych.
Druga faza , czyli faza asymetrii decyzyjnej i wdrożenia pilotażowego, obejmuje kolejne dwanaście miesięcy, podczas których powoływana jest pierwsza, losowana kadencja Doradców Narodowych oraz uruchamiana jest oficjalna aplikacja deliberacyjna, a obywatele zaczynają brać udział w referendach cyfrowych o charakterze opiniodawczym i wetującym wobec ustaw tradycyjnego Sejmu i Senatu, co pozwala społeczeństwu na naukę procedur deliberacji, a armii cyfrowej na testowanie odporności sieci na ataki zewnętrzne i próby manipulacji algorytmicznej.
Trzecia faza , stanowiąca właściwy przełom konstytucyjny, rozpoczyna się w dwudziestym czwartym miesiącu transformacji i polega na całkowitym, prawnym wygaszeniu mandatów Sejmu, Senatu oraz rządu politycznego, po czym pełnię władzy ustawodawczej przejmuje ogół społeczeństwa poprzez referenda cyfrowe, władzę wykonawczą obejmują zweryfikowani Menedżerowie Narodowi, a urząd obejmuje nowo wybrany Prezydent-Audytor, który koordynuje natychmiastowe uruchomienie automatycznego poboru podatku algorytmicznego i wygaszanie tradycyjnej administracji skarbowej.
Czwarta faza , czyli faza stabilizacji i pełnej autonomii systemowej, zamyka proces w trzydziestym szóstym miesiącu i polega na ostatecznym uruchomieniu algorytmicznego Sądu Cyfrowego w pierwszej instancji, pełnym przejęciu telemetrycznego nadzoru nad zasobami krytycznymi kraju oraz wdrożeniu bezpieczników ochrony praw mniejszości, co ostatecznie zamyka proces transformacji i konsoliduje nową strukturę ustrojową jako w pełni sprawny, samoregulujący się i wolny od klasy politycznej organizm państwowy.
Każde przejście między poszczególnymi fazami harmonogramu nie następuje automatycznie na podstawie upływu czasu, lecz wymaga formalnego zatwierdzenia kryptograficznego przez biuro audytowe oraz potwierdzenia w ogólnokrajowym referendum cyfrowym, że wskaźniki gotowości technologicznej i edukacyjnej społeczeństwa osiągnęły wymagane parametry bezpieczeństwa.
|
