Wiesław Sokołowski ODEZWA DO PIECA KAFLOWEGO

1. tu tajność, tam tajność

2. rozmawiają tylko przy drzwiach zamkniętych

3. wyrokują tylko przy drzwiach zamkniętych

4. każde słowo jest zaszyfrowane

5. każda trumna zalakowana

6. bo jesteśmy w swej tajności niezgłębieni

7. bo jesteśmy w swej tajności utajnieni –

8. i wiemy wszystko

9. i zajmujemy wszystko

10. i dostajemy wszystko

11. po co komu prawda, skoro my staliśmy się prawdą

12. po co komu sprawiedliwość, skoro my staliśmy się sprawiedliwością

13. po co twórcy

14. po co poeci

15. przecież my staliśmy się i twórczością i poezją

16. … i pamięcią – bez pamięci …

17. … i przyszłością – bez przeszłości …



PS.
Odezwa do pieca kaflowego powstała wraz z jego budową. Piec kaflowy jest wrośnięty w naszą kulturę od wieków. Budowa jego i pisanie odezwy do owego pieca tworzy rzeczywistą przestrzeń stając się sacrum przetrwania.
Oczywiście można przyjść w nocy i rozbić piec kaflowy – ale póki co stoi i grzeje plecy poety.