|
Niegodna śmierć
|
|
Dzisiaj rano minęło 6 lat od śmiertelnego wypadku w moim rodzinnym mieście.
12 marca 2001 doszło do tragicznego wypadku w (niemal) centrum Gdyni. Policyjny radiowóz nie zatrzymał się przed znakiem stop i został staranowany przez prawidłowo jadący samochód ciężarowy. W wyniku wypadku kierowca radiowozu został ciężko ranny. Przybyły lekarz stwierdził jednak zgon i karetka pogotowia odjechała.
Straż pożarna zabezpieczała teren. Zgromadził się tłum gapiów, w tym także niżej podpisany. Rozbite dwa pojazdy oraz leżący martwy kierowca w sposób makabryczny przypominały, że każde życie ma swój początek, ale też i ma swój koniec - memento mori.
Jedna chwila zapomnienia, przeoczenie, błąd i nagły koniec zwany przez ludzi śmiercią... Nawet największy zbrodniarz w wyrozumiałym państwie ma lepiej - nie spotka go za ohydną zbrodnię taka kara, jaka spotkała owego biednego roztargnionego kierowcę z Gdyni za swą pomyłkę. Bóg jest mniej litościwy, niż Państwo...
Jednak to Państwo odpowiada za nieludzkie przepisy, które każą zostawić na ulicy zwłoki jeszcze przed chwilą żywego Człowieka. Przecież kilka minut wcześniej to ciało posiadało (jak twierdzi większość obywateli naszego kraju) duszę. W świetle współczesnej medycyny - kto może ocenić, czy człowiek jeszcze żyje, czy już nie żyje? Gdyby dawał oznaki życia, karetka wzięłaby Go i wiozła na sygnale do szpitala. Gdyby zmarł w drodze, to co - przestaje być człowiekiem (prawnie, etycznie, teologicznie)? Można Go wyrzucić na trawnik? Zatem od pewnie jednej minuty życia-śmierci oraz od lekarza zależy, czy karetka we?mie Człowieka w sposób godny, czy zostawi Go na ulicy, w plastykowym przykrótkim worku, z wystającymi butami?! Przecież można sobie wyobrazić psa, który mógłby plastyk pomylić z oponą. A ludzie, jak to ludzie - w obliczu śmierci zachowują się różnie. A to ktoś ze straży pomachał z uśmiechem znajomemu przejeżdżającemu autobusem, a to wielu podatników z kolejki przed pobliskim urzędem skarbowym wyrwało się na parę minut, aby popatrzeć co się wydarzyło i wrócić do swych obywatelskich obowiązków (przekazanie PIT-a).
Dla mnie było to w dwójnasób mocne przeżycie. Nadjechałem autobusem parę minut po wypadku i pomyślałem, że setki ludzi wiedzą o tragedii, zaś rodzina ofiary jeszcze smacznie śpi. I tego samego dnia kupowałem swój pierwszy samochód, zatem rozbite samochody widziałem w kontekście oglądanego dzień wcześniej wymarzonego auta.
Takich wypadków jest zapewne w Polsce kilkaset rocznie. Czy u progu nowego Tysiąclecia, w państwie demokratycznym i katolickim przystoi takie zachowanie? Zachowanie w stosunku do kogoś z nas, do kogoś, kto nagle zostawił rodzinę i opuścił ten padół? Jest to upokarzające, żenujące i skandaliczne! Takie są przepisy, ale przepisy ustalają obywatele tego kraju. Nie są nam narzucone przez okupanta ani zaborcę. Co na to przepisy UE?
Czym różni się opisany obraz z roku 2001 od dokumentalnych filmów ukazujących żydowskie getta lub blokadę Leningradu, gdzie trupy leżały na ulicach i placach oraz współtowarzyszy niedoli, którzy w końcu nadjeżdżali furmanką lub taczką i zbierali to, co nieco wcześniej naukowcy nazwaliby homo sapiens?
Skoro pytamy obywateli, czy po wypadku można im wyjąć narządy celem ratowania beznadziejnie chorego współplemieńca, to może także zapytajmy - czy uważacie zakończenie swego życia wśród gapiów, w plastyku i w oczekiwaniu na przepisowy pojazd z załogą walczącą tyle o życie umierającego, co i o dane statystyczne swej firmy, za godne i właściwe we współczesnym świecie?
PS Ówczesnego marca wydarzyła się jeszcze jedna tragedia. Dwie dziewczynki zabite w Wejherowie przy przystanku autobusowym (do niedawna miejsce takie było oazą bezpieczeństwa wśród piratów drogowych) przez brawurowo jadącego młodzieńca. Jechał zbyt szybko i rozmawiał ze swoja dziewczyną. Przez niego dwie małe istotki nigdy nie zaznają uczucia, które przyczyniło się do Ich końca. Tragedia trzech rodzin - wszak i ów chłopak ma złamane życie. Koszmarny widok - jeszcze ciepłe dwa małe ciałka w plastykowych zimnych całunach.
|
|
12 marzec 2007
|
|
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
|
|
|
Odszkodowania za zniszczenia należą się wyłącznie Polsce za tysiącletnią obronę wolności Europy.
sierpień 26, 2006
Jerzy Skoryna
|
MS: Krótka historia prywatyzacji banków
kwiecień 6, 2006
wedle Interia.pl
|
Prywatyzacja pacyfikacji Iraku i nadużycia
wrzesień 16, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
"Solidarność" - Krystalizacja ruchu społecznego po wielkiej rewolcie
czerwiec 2, 2002
Andrzej Friszke
|
Obca dominacja za pomocą rozniecania wojen domowych?
styczeń 9, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
O NADZIEI, czyli PORAŻKI MOGˇ BYĆ NASZYMI SUKCESAMI
lipiec 25, 2008
Marek Jastrząb
|
Papieski dialog z Żydami
kwiecień 21, 2005
|
To co najważniejsze
grudzień 23, 2005
Artur Łoboda
|
Judasz z Warszawy
kwiecień 19, 2004
Artur Łoboda
|
Dyktatura Korporacji Zamiast Demokracji w USA
sierpień 10, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Demokracja made in Poland
sierpień 31, 2007
Colas Bregnon
|
Szaron i "Mocarstwo Izrael"
styczeń 6, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Zmora Zagłady Nuklearnej
luty 22, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Dzisiaj w dobie wyborczej kampanii prezydenckiej U.S. należy zastanowić się i odpowiedzieć 2008 i co dalej.
maj 11, 2008
Gregory Akko
|
Francja przoduje w budowie elektrowni nuklearnych
marzec 29, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
"Epoka Terroru" w Drugiej Kadencji Bush'a?
listopad 8, 2004
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Trzej obywatele PRL czy Liber Chamorum.
maj 26, 2007
Jan Lucjan Wyciślak
|
Młodzieży-ratujcie się II
lipiec 27, 2008
mik
|
Idą, idą na wojnę polityczne matoły i słono płacą
marzec 18, 2007
przysłał ICP
|
Kleik dla Polski
lipiec 24, 2002
Anna Fisher - "NIE"
|
więcej -> |
|
