|
Niegodna śmierć
|
|
Dzisiaj rano minęło 6 lat od śmiertelnego wypadku w moim rodzinnym mieście.
12 marca 2001 doszło do tragicznego wypadku w (niemal) centrum Gdyni. Policyjny radiowóz nie zatrzymał się przed znakiem stop i został staranowany przez prawidłowo jadący samochód ciężarowy. W wyniku wypadku kierowca radiowozu został ciężko ranny. Przybyły lekarz stwierdził jednak zgon i karetka pogotowia odjechała.
Straż pożarna zabezpieczała teren. Zgromadził się tłum gapiów, w tym także niżej podpisany. Rozbite dwa pojazdy oraz leżący martwy kierowca w sposób makabryczny przypominały, że każde życie ma swój początek, ale też i ma swój koniec - memento mori.
Jedna chwila zapomnienia, przeoczenie, błąd i nagły koniec zwany przez ludzi śmiercią... Nawet największy zbrodniarz w wyrozumiałym państwie ma lepiej - nie spotka go za ohydną zbrodnię taka kara, jaka spotkała owego biednego roztargnionego kierowcę z Gdyni za swą pomyłkę. Bóg jest mniej litościwy, niż Państwo...
Jednak to Państwo odpowiada za nieludzkie przepisy, które każą zostawić na ulicy zwłoki jeszcze przed chwilą żywego Człowieka. Przecież kilka minut wcześniej to ciało posiadało (jak twierdzi większość obywateli naszego kraju) duszę. W świetle współczesnej medycyny - kto może ocenić, czy człowiek jeszcze żyje, czy już nie żyje? Gdyby dawał oznaki życia, karetka wzięłaby Go i wiozła na sygnale do szpitala. Gdyby zmarł w drodze, to co - przestaje być człowiekiem (prawnie, etycznie, teologicznie)? Można Go wyrzucić na trawnik? Zatem od pewnie jednej minuty życia-śmierci oraz od lekarza zależy, czy karetka we?mie Człowieka w sposób godny, czy zostawi Go na ulicy, w plastykowym przykrótkim worku, z wystającymi butami?! Przecież można sobie wyobrazić psa, który mógłby plastyk pomylić z oponą. A ludzie, jak to ludzie - w obliczu śmierci zachowują się różnie. A to ktoś ze straży pomachał z uśmiechem znajomemu przejeżdżającemu autobusem, a to wielu podatników z kolejki przed pobliskim urzędem skarbowym wyrwało się na parę minut, aby popatrzeć co się wydarzyło i wrócić do swych obywatelskich obowiązków (przekazanie PIT-a).
Dla mnie było to w dwójnasób mocne przeżycie. Nadjechałem autobusem parę minut po wypadku i pomyślałem, że setki ludzi wiedzą o tragedii, zaś rodzina ofiary jeszcze smacznie śpi. I tego samego dnia kupowałem swój pierwszy samochód, zatem rozbite samochody widziałem w kontekście oglądanego dzień wcześniej wymarzonego auta.
Takich wypadków jest zapewne w Polsce kilkaset rocznie. Czy u progu nowego Tysiąclecia, w państwie demokratycznym i katolickim przystoi takie zachowanie? Zachowanie w stosunku do kogoś z nas, do kogoś, kto nagle zostawił rodzinę i opuścił ten padół? Jest to upokarzające, żenujące i skandaliczne! Takie są przepisy, ale przepisy ustalają obywatele tego kraju. Nie są nam narzucone przez okupanta ani zaborcę. Co na to przepisy UE?
Czym różni się opisany obraz z roku 2001 od dokumentalnych filmów ukazujących żydowskie getta lub blokadę Leningradu, gdzie trupy leżały na ulicach i placach oraz współtowarzyszy niedoli, którzy w końcu nadjeżdżali furmanką lub taczką i zbierali to, co nieco wcześniej naukowcy nazwaliby homo sapiens?
Skoro pytamy obywateli, czy po wypadku można im wyjąć narządy celem ratowania beznadziejnie chorego współplemieńca, to może także zapytajmy - czy uważacie zakończenie swego życia wśród gapiów, w plastyku i w oczekiwaniu na przepisowy pojazd z załogą walczącą tyle o życie umierającego, co i o dane statystyczne swej firmy, za godne i właściwe we współczesnym świecie?
PS Ówczesnego marca wydarzyła się jeszcze jedna tragedia. Dwie dziewczynki zabite w Wejherowie przy przystanku autobusowym (do niedawna miejsce takie było oazą bezpieczeństwa wśród piratów drogowych) przez brawurowo jadącego młodzieńca. Jechał zbyt szybko i rozmawiał ze swoja dziewczyną. Przez niego dwie małe istotki nigdy nie zaznają uczucia, które przyczyniło się do Ich końca. Tragedia trzech rodzin - wszak i ów chłopak ma złamane życie. Koszmarny widok - jeszcze ciepłe dwa małe ciałka w plastykowych zimnych całunach.
|
|
12 marzec 2007
|
|
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
|
|
|
Odezwa
sierpień 5, 2003
Romuald Traugutt, wiosna 1864 roku
|
71 agentów SB podczas zjazdu "Solidarności" w 1981 r.
styczeń 22, 2003
Artur Łoboda / PAP
|
Rząd Millera, nie reprezentujący już prawie nikogo, ciągnie Polaków do Unii Europejskiej
kwiecień 16, 2003
Adam
|
Natura również popełnia błędy
wrzesień 30, 2005
Mirnal
|
Płacić za zniewolenie i upodlenie
lipiec 13, 2005
PAP
|
Szmatława Strategia?
marzec 24, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Krystyna Sienkiewicz
marzec 12, 2005
Ewa Zaleska
|
Wiesel krytykuje wypowied? Papieża o Izraelu
listopad 17, 2003
PAP
|
Rosja znow defiluje. Teraz 4 Listopada- rocznice wypedzenia
Polakow z Kremla.
listopad 7, 2006
anonim
|
Lekcja Dla USA z Walk Napoleona w Hiszpanii, 1808-1814
marzec 22, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Totalitarne metody w amerykańskim kasynie
październik 25, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Amerykańskie bakructwa.
lipiec 10, 2002
PAP
|
III Kongres Polski Suwerennej - z nadzieją w Nowy Rok 2005
styczeń 4, 2005
Paweł Ziemiński
|
Gulf War 1991:
Prefiguration and prelude to the 2003 Iraq debacle
Part one
luty 19, 2005
Stefan J. Śniegoski
|
No więc wybierajcie
listopad 11, 2006
Stańczyk
|
Profesóry po linii partyjnej
maj 6, 2003
Artur Łoboda
|
Papież zakwestionował wymiar społeczny liberalizmu
(znawca 5)
sierpień 18, 2002
PAP
|
Grzechy Ameryki w Japonii i w Iraku
sierpień 12, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Agentura wygrała 28 lat
lipiec 12, 2008
przeslala Elzbieta Gawlas Toronto
|
Jajko czy kura? - Kapitalizm (3)
lipiec 28, 2004
Artur Łoboda
|
więcej -> |
|
