ZAPRASZA.net POLSKA ZAPRASZA KRAKÓW ZAPRASZA TV ZAPRASZA ART ZAPRASZA
Dodaj artykuł  

KIM JESTEŚMY ARTYKUŁY CIEKAWE LINKI 2002-2009 NASZ PATRONAT KRONIKA KRAKOWA DZIŚ W POLSCE

Inne artykuły

"Europa dwóch prędkości" 
16 czerwiec 2017      Artur Łoboda
Teoria doboru naturalnego w praktyce  
10 maj 2011      Artur Łoboda
Moja - Oficjalna wizyta w Czechach i Słowacji 
20 czerwiec 2011      Artur Łoboda
PORTRET ZABÓJCY Z NORWEGII WG. IZRAELA SZAMIRA (Część I) 
6 sierpień 2011      Wstęp MG, tłum. R. Łukasiak
W komitecie poparcia Komorowskiego 
22 maj 2015      Artur Łoboda
Znaczące wydarzenie z mojej przeszłości 
16 kwiecień 2016      Artur Łoboda
Krajski Stanisław Przyszły ustrój Polski 
18 lipiec 2015      Marcin Dybowski
Czy wszystko po staremu? 
27 padziernik 2015      Artur Łoboda
Kto nam znalazł takich "przyjaciół"? 
7 luty 2018      Artur Łoboda
A Rząd - jak zwykle - nieprzygotowany 
24 czerwiec 2016      Artur Łoboda
Bankructwo Grecji to unioneuropejski produkt 
29 czerwiec 2015      Artur Łoboda
Komunistyczną szmatę zastąpiła solidarnościowa 
12 listopad 2012      Artur Łoboda
Judzenie - jako nowy "kierunek w sztuce" 
21 maj 2013      Artur Łoboda
23 października - ogólnopolski protest przeciwko gloryfikacji UPA  
16 padziernik 2014      www.polskawalczaca.com
Ostrzegam! Polscy przedsiębiorcy w pułapce 
8 styczeń 2018      Dariusz Grabowski
Wiesław Sokołowski ODEZWA POTULNA  
7 kwiecień 2012      www.trwanie.com
O co chodzi Putinowi? 
28 sierpień 2014      Artur Łoboda
Prawo prasowe 
10 grudzień 2010     
Kaliningrad- tło historyczne 
13 wrzesień 2010      Iwo Cyprian Pogonowski
Rota 
22 sierpień 2013      Artur Łoboda

 
 

Inwigilacja niezależnych mediów

Stwierdzenie, że bez współpracy z nazistami tysięcy Żydów - pacyfikujących swoich pobratymców - nie był by możliwy holokaust - jest w dużej części prawdziwe.
Dużo lepiej od Niemców potrafili wyszukiwać ukrywających się Żydów i donosić na Polaków, którzy Żydów ukrywali..
Wiedzieli też - jakimi metodami najlepiej zastraszyć swoich pobratymców.

Najważniejsze jest to, że bez współpracy policji żydowskiej w dziele pacyfikacji Żydów - Niemcy zmuszeni byliby przeznaczyć znaczne siły wojskowe do wykonania tego zadania.
Z tego względu mniej byłoby żołnierzy na frontach i z pewnością wojna zakończyłaby się wcześniej.
Albo - wypadku pozostawienia żołnierzy na froncie - Niemcy nie zrealizowaliby "Planu ostatecznego rozwiązania" i dużo więcej Żydów przeżyłoby wojnę.

Dzisiaj żydowski motłoch twierdzi, że to Polacy pomagali Niemcom.
Ma na to "oczywiście" ogrom dowodów w postaci niewidzialnych dokumentów w archiwach niemieckich.
A do tego najbardziej "niepodważalny dowód":
Polacy tak  "chętnie pomagali Niemcom", że jako jedyny naród w Europie dostał "gratyfikacje" w postaci kary śmierci za pomoc dla Żydów.

Piszę te słowa ironicznie, ale wcale nie jest mi  do żartu.

Współczesna - tragiczna sytuacja Narodu Polskiego - nie byłaby możliwa bez współpracy całej masy degeneratów: polskiej i żydowskiej  hołoty - która spotwarza Naród Polski i  uczestniczy w
pacyfikacji społeczeństwa obywatelskiego w Polsce.

Świadomy powodów obecnej frustracji Polaków i ewidentnych prowokacji nakierowanych na zdobycie dowodów na rzekomy - polski antysemityzm - od lat wzywam do szerszego poznania i zrozumienia historii 
Żydów - by skutecznie oddzielić zbrodniarzy od przyzwoitych Żydów - bądź Polaków o żydowskim pochodzeniu.

Ponieważ wychowałem się na poezji poetów żydowskiego pochodzenia: Tuwima, Hemara, czy też rewolucjonistów pokroju Broniewskiego -  - to bardo często używam ich soczystego języka.
Dlatego bez obawy wskazuję palcem motłoch, który wysługuje się współczesnym zbrodniarzom - czyniąc nasze życie koszmarem.
Od lat moje teksty są monitorowane i dziwię się, że nie znalazły się do tej pory na tajnych listach "mowy nienawiści".

Widocznie już zdecydowano, że zajmie się mną "seryjny samobójca" i dlatego czynią wszystko - by wszelki ślad po mnie zaginął w przyszłości.

Od wielu lat Portal ten jest monitorowany z kilku adresów w Poznaniu.
Dzisiaj przedstawiam Państwu moich fanów.
Ich nazwiska widnieją w tajnym raporcie MSWiA, którego treść przedstawiam poniżej.

Artur Łoboda



Aleksandra Gliszczyńska
Katarzyna Sękowska-Kozłowska
Roman Wieruszewski



Monitorowanie treści rasistowskich, ksenofobicznych i
antysemickich w polskiej prasie

Raport przygotowany na zlecenie MSWiA

Poznańskie Centrum Praw Człowieka Instytutu Nauk Prawnych PAN, Poznań 2007

2

Struktura raportu:

Część I
Założenia metodologiczne
1. Cel i podstawy przyjętych założeń……………………………… .. str. 5
2. Rekonstrukcja roboczych definicji………………………………… str. 9
Część II
Raport cząstkowy
1. Informacja na temat źródeł………………………………………… str. 14
2. Wybrane cytaty wraz z komentarzem……………………………... str. 16
3. Wstępne wnioski………………………………………………………str. 45
4. Rekomendacje…………………………………………………..…… str. 51

3

Wprowadzenie

Celem monitorowania wybranych publikacji i wydawnictw ukazujących się w Polsce pod kątem występujących w nich treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich jest określenie skali i postaci tego zjawiska w Polsce.

Monitorowanie treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich stanowi jednocześnie realizację jednego z zadań wyznaczonych do przeprowadzenia m.in. przez MSWiA w Krajowym Programie Przeciwdziałania Dyskryminacji Rasowej, Ksenofobii i Związanej z Nimi Nietolerancji, jak również zaleceń zawartych w szeregu dokumentów międzynarodowych. Obowiązek monitorowania treści będących przedmiotem raportu zawarty jest m. in. w
Deklaracji i Planie Działania Światowej Konferencji przeciwko Rasizmowi,
Dyskryminacji Rasowej, Ksenofobii i Pokrewnym Formom Nietolerancji1 oraz w
większości zaleceń dotyczących ogólnej polityki Europejskiej Komisji przeciwko
Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI), będącej organem Rady Europy.2

Raport wpisuje się również w powszechnie przyjęte dziś wśród wspólnoty
międzynarodowej przekonanie, iż wszelkie przejawy rasizmu, ksenofobii i
antysemityzmu stanowią naruszenie zasad wolności i demokracji, a zwalczanie
tych negatywnych zjawisk jest integralnym elementem systemu ochrony i
promocji fundamentalnych praw człowieka.

1 Światowa Konferencja przeciwko Rasizmowi, Dyskryminacji Rasowej, Ksenofobii i Pokrewnym
Formom Nietolerancji odbyła się w Durbanie, w Republice Południowej Afryki, w dniach 31 sierpnia –
7 września 2001 r., http://www.un.org/WCAR/.

2 Teksty dziewięciu z jedenastu przyjętych dotychczas zaleceń dotyczących polityki ogólnej ECRI
opublikowane zostały w języku polskim w Biuletynie Biura Informacji Rady Europy, nr 4/2005.

4

Prezentowany raport składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część
zawiera założenia metodologiczne, na których opierali się autorzy raportu
podczas monitorowania i klasyfikowania wybranych treści. Sformułowanie
założeń metodologicznych było elementem niezwykle istotnym ze względu na
konieczność uzyskania rzetelnych rezultatów i przedstawienia wniosków, było
również właściwe ze względu na brak wiążących prawnie definicji treści
rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich. Drugą, zasadniczą część stanowi
cząstkowy raport z pierwszej fazy monitoringu, trwającej od 16 listopada 2007 r.
do 15 grudnia 2007 r. W raporcie cząstkowym zawarto:
a) informacje na temat źródeł - wybranych tytułów prasowych, z których
pochodzą zakwalifikowane przez autorów jako materiał badawczy treści
(informacje na temat wydawcy, nakładu, redakcji oraz miejsca zakupu
danego tytułu) wraz z uzasadnieniem dokonanego wyboru źródeł;
b) wybrane cytaty zawierające treści rasistowskie, ksenofobiczne i antysemickie,
wraz z krótkim komentarzem ukazującym kontekst użytych sformułowań, jak
również podstawy zakwalifikowania ich do danej kategorii w odniesieniu do
przyjętych założeń metodologicznych. Treści zostały sklasyfikowane z
zachowaniem podziału na tytuły prasowe, w których zostały opublikowane;

c) wnioski cząstkowe – wstępne z monitoringu, wraz ze wskazaniem w zakresie
konieczności prowadzenia dalszych analiz i monitorowania. Dodatkowo,
wymienione zostały tytuły publikacji książkowych, które zdaniem autorów
raportu, powinny zostać poddane szczegółowej analizie pod względem
występujących w nich treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich,
wraz z uzasadnieniem dokonanego wyboru tytułów.

5

Część I
Założenia metodologiczne
1. Cel i podstawy przyjętych założeń

Przedstawiając zarys kryteriów przyjętych na potrzeby niniejszego badania
należy wyjść od podstawowego założenia, iż wolność wyrażania poglądów
gwarantowana przez art. 54 Konstytucji RP nie jest wolnością absolutną. Zarówno na
gruncie międzynarodowych standardów praw człowieka, jak i ustawodawstw
krajowych, nie budzi wątpliwości zasadność wyłączenia spod „parasola ochronnego”
zasady wolności słowa wypowiedzi o charakterze rasistowskim, ksenofobicznym i
antysemickim3. Co więcej, na państwach ciąży obowiązek penalizacji czynów
polegających na propagowaniu poglądów tej treści oraz ścigania ich sprawców. W
Zaleceniu nr 1 dotyczącym ogólnej polityki Europejskiej Komisji przeciwko
Rasizmowi i Nietolerancji czytamy, iż:

„w zgodzie ze zobowiązaniami podjętymi przez państwo na podstawie stosownych
instrumentów międzynarodowych, a w szczególności z artykułem 10 i 11
Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, ustne, pisemne, audiowizualne
wypowiedzi, a także inne formy ekspresji włączając media elektroniczne,
podżegające do nienawiści, dyskryminacji czy przemocy wobec rasowych,
etnicznych czy religijnych grup lub przeciwko ich członkom, na podstawie tego, że
przynależą oni do takiej grupy, są prawnie sklasyfikowane jako przestępstwa karne,

3 Europejski Trybunał Praw Człowieka wielokrotnie odrzucał skargi osób głoszących treści
rasistowskie, ksenofobiczne bądź antysemickie, które powoływały się na zawartą w art. 10
Europejskiej Konwencji Praw Człowieka zasadę wolności słowa stwierdzając, że treści te są jawnie
sprzeczne z art. 17 Konwencji, który stanowi, iż: „Żadne z postanowień niniejszej konwencji nie może
być interpretowane jako przyznanie jakiemukolwiek państwu, grupie lub osobie prawa do podjęcia
działań lub dokonania aktu zmierzającego do zniweczenia praw i wolności wymienionych w niniejszej
konwencji albo ich ograniczenia w większym stopniu, niż to przewiduje konwencja”. (Zob. m. in.
decyzje Trybunału w sprawach: X v. RFN, skarga nr 9235/81; Herwig Nachtmann v. Austria, skarga nr
36773/97; Hans-Jürgen WITZSCH v. Niemcy, skarga nr 41448/98; Mark Anthony NORWOOD v.
Wielka Brytania, skarga nr 23131/03 ). Również Komitet Praw Człowieka ONZ uznaje, iż poglądy i
wypowiedzi popierające nienawiść rasową, nie korzystają z ochrony wolności słowa przyznanej w art.
19 Międzynarodowego Paktu Praw Osobistych i Politycznych (Por. sprawa J.R.T. i Partia W.G. v.
Kanada, skarga nr 104/1981, uznana za niedopuszczalną 6 kwietnia 1983 r.)

6

które mogą także obejmować produkcję, dystrybucję i przechowywanie w celu
dystrybucji tych materiałów”.4

Polskie prawo karne w dużej mierze realizuje przedstawione powyżej
założenia, formułując w Kodeksie karnym następujące definicje przestępstw :

„Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub
nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych,
wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”
(art. 256 kk);

„Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej
przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej
bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.
(art. 257 kk).
Z kolei art. 55 Ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej penalizujący „publiczne i
wbrew faktom” zaprzeczanie zbrodniom nazistowskim, daje podstawę karnego
ścigania przestępstwa zaprzeczania zbrodni Holokaustu, czyli tzw. „kłamstwa
oświęcimskiego”.
Podkreślić należy, iż celem niniejszego raportu nie jest analiza zgodności
polskiego prawa ze standardami międzynarodowymi. Rolą i intencją autorów nie jest
także realizowanie zadań należących do prokuratury, a zatem badanie czy publikacja
danych treści wypełnia ustawowe znamiona czynu zabronionego.5 Celem
przeprowadzonego badania jest identyfikacja oraz klasyfikacja treści rasistowskich,
antysemickich i ksenofobicznych pojawiających się w publikacjach periodycznych
obecnych na polskim rynku wydawniczym. Kryteria przyjęte na potrzeby niniejszego
badania są jednak szersze niż definicje sformułowane w kodeksie karnym, a zatem
nie wszystkie treści ujęte w raporcie są treściami jednoznacznie podlegającymi
ściganiu karnemu. Autorzy raportu przyjęli założenie, iż w polskiej prasie można

4 Zalecenie nr 1 dotyczące polityki ogólnej ECRI „Zwalczanie rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu i
nietolerancji”, CRI (96)43, skorzystano z polskiego tłumaczenia opublikowanego w Biuletynie Biura
Informacji Rady Europy, nr 4/2005.

5 Dodać należy, iż liczba umorzonych przez prokuraturę postępowań w sprawie naruszenia w/w
wymienionych przepisów jest niezwykle wysoka, co może świadczyć o zbyt rygorystycznej lub wręcz
błędnej interpretacji obowiązującego prawa, a nawet o bagatelizowaniu problemu, por. wyniki badań
przeprowadzonych w 2006 r. przez Stowarzyszenie „Otwarta Rzeczpospolita” opublikowanych w
raporcie „Przestępstwa nie stwierdzono. Prokuratorzy wobec doniesień o publikacjach antysemickich”,
publikacja dostępna na http://or.org.pl/druki/broszura.pdf.

7

napotkać na szereg wypowiedzi o „nienawistnym”, niepokojącym charakterze, które
wymagają jeśli nie karnej, to co najmniej społecznej reakcji i napiętnowania.
Identyfikacja treści tego typu ma pełnić funkcję „wczesnego ostrzegania”,
wskazywać które źródła zawierają wypowiedzi „niepokojące” lub wręcz sprzeczne z
prawem.
Kategorią pomocną w ustaleniu poszukiwanych treści jest pojęcie „mowy
nienawiści”
(ang. hate speech). Termin „mowa nienawiści” jest kategorią
pozaprawną, nieposiadającą legalnej definicji, szeroko używaną na potrzeby
identyfikacji m.in. treści rasistowskich, antysemickich i ksenofobicznych. Komitet
Ministrów Rady Europy zdefiniował mowę nienawiści w załączniku do Rekomendacji
nr (97) 20 jako „każdą formę wypowiedzi, która rozpowszechnia, podżega,
propaguje lub usprawiedliwia nienawiść rasową, ksenofobię, antysemityzm lub inne
formy nienawiści oparte na nietolerancji, włączając w to nietolerancję wyrażaną w
formie agresywnego nacjonalizmu lub etnocentryzmu, dyskryminacji lub wrogości
wobec mniejszości, migrantów, lub osób wywodzących się ze społeczności
imigrantów”.
Na uwagę zasługuje także definicja „mowy nienawiści” sformułowana
przez M. Tulli i S. Kowalskiego, będąca co prawda definicją o charakterze
publicystycznym, jednakże bardzo dobrze uwypuklającą najważniejsze cechy „mowy
nienawiści”. Autorzy objęli pojęciem „mowa nienawiści”: „wypowiedzi i wizerunki
lżące, wyszydzające i poniżające grupy i jednostki z powodów całkowicie lub po
części od nich niezależnych takich jak cechy rasowe i etniczne, płeć, preferencje
seksualne czy kalectwo, a także przynależność do innych naturalnych grup
społecznych. Grupy naturalne to takie, których się nie wybiera, udział w jednych
determinowany jest biologicznie (płeć, kolor skóry), w innych (przynależność
etniczna, religia, język), społecznie”
6. W niniejszym ujęciu „mowa nienawiści”
obejmuje zatem nie tylko penalizowane na podstawie kodeksu karnego treści
„znieważające” lub „nawołujące do nienawiści”7, ale także czasem pozornie

6 Niniejsza definicja zamieszczona na stronie internetowej Stowarzyszenia „Otwarta Rzeczpospolita”
jest w niewielkim stopniu zmodyfikowaną wersją definicji przedstawionej w publikacji książkowej, por.
S. Kowalski, M. Tulli, Zamiast procesu. Raport o mowie nienawiści, Warszawa 2003, s. 21 – 23.

7 O tym, jak dysfunkcjonalna jest interpretacja tych pojęć stosowana przez prokuraturę świadczy fakt
odmowy uznania za nawoływanie do nienawiści wypowiedzi o treści takiej jak np. „Polakożerczych
Żydów nie można pozostawić bez kary”, por. Raport „Przestępstwa nie stwierdzono”, patrz przyp. 3.

8

„łagodniejsze” wypowiedzi polegające „jedynie” na „lżeniu, wyszydzaniu i poniżaniu”.
Podobną optykę zdecydowali się przyjąć autorzy niniejszego raportu, analizując przy
tym zjawisko występowania tylko pewnych aspektów mowy nienawiści, czyli treści
antysemickich, rasistowskich i ksenofobicznych.
W celach metodologicznych podjęto próbę zrekonstruowania na podstawie
licznych dokumentów międzynarodowych definicji pojęć „treści antysemickich,
rasistowskich i ksenofobicznych”. Podkreślić jednakże należy, iż przedmiotem
badania jest bardzo delikatna materia, którą trudno ująć w ramy ścisłych definicji i
klasyfikacji. Wiele zależy bowiem od kontekstu danej wypowiedzi a także szeroko
pojętej „wrażliwości” odbiorcy. Z uwagi na przyjętą, jak już wcześniej wspomniano,
strategię „wczesnego ostrzegania” autorzy zdecydowali się na wskazanie także treści
pozostających na pograniczu mowy nienawiści, często zawoalowanych w formie
aluzji, satyry lub cytatu.

9

2. Rekonstrukcja roboczych definicji

a) treść antysemicka
Zwalczanie antysemityzmu uznawane jest za integralny i istotny składnik walki
z rasizmem. Jednakże ze względu na specyfikę zjawiska antysemityzmu,
zwłaszcza na gruncie europejskim, wskazane jest określenie szczególnych
elementów definicji antysemityzmu i „treści antysemickiej”.
W Zaleceniu nr 9 dotyczącym polityki ogólnej ECRI „Walka z
antysemityzmem”, za czyny antysemickie uznaje się m. in. :
„a. publiczne nawoływanie do przemocy, nienawiści albo dyskryminacji
skierowane przeciwko osobie albo grupie osób z powodu ich żydowskiej
tożsamości albo pochodzenia;
b. publiczne obrażanie i zniesławianie osoby albo grupy osób z powodu ich
faktycznej albo przypuszczalnej żydowskiej tożsamości albo pochodzenia;
c. grożenie osobie albo grupie osób z powodu ich faktycznej albo
przypuszczalnej żydowskiej tożsamości albo pochodzenia;
d. publiczne wyrażanie, w antysemickim celu, ideologii, która deprecjonuje albo
oczernia grupę osób z powodu ich żydowskiej tożsamości albo pochodzenia;
e. publiczne trywializowanie, usprawiedliwianie, przebaczanie zbrodni
Holocaustu albo zaprzeczanie ich zaistnieniu;
f. publiczne trywializowanie, usprawiedliwianie albo przebaczanie, w
antysemickim celu, zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości lub zbrodni
wojennych, albo zaprzeczanie tym zbrodniom, popełnionym przeciwko osobom z
powodu ich żydowskiej tożsamości albo pochodzenia;
g. publiczne rozpowszechnianie, publiczna dystrybucja, produkcja albo
magazynowanie mające na celu publiczne rozpowszechnianie bądź publiczną
dystrybucję, w antysemickim celu, pisemnego, obrazkowego albo innego

10

materialnego przejawu antysemityzmu opisanego w punktach a), b), c), d), e), f)
powyżej”.8

Robocza definicja antysemityzmu została również stworzona w 2005 r. przez
ekspertów Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (obecnie
Agencja Praw Podstawowych UE). Według definicji tej, antysemityzm to:
„szczególny sposób postrzegania Żydów , który może być wyrażany jako
nienawiść w stosunku do Żydów. Słowne lub fizyczne przejawy antysemityzmu
skierowane są przeciwko osobom na podstawie ich faktycznego albo
przypuszczalnego żydowskiego pochodzenia i/lub przeciwko ich własności,
przeciwko instytucjom wspólnot żydowskich oraz miejscom kultu religijnego”. Do
przejawów antysemityzmu zaliczono również m. in.:
- nienawiść skierowaną wobec państwa Izrael, rozumianego jako państwo
żydowskie (z zastrzeżeniem, iż dozwolona jest wszelka krytyka państwa Izrael ze
względu na prowadzoną przez nie politykę, jeśli krytyka ta nie odwołuje się do
narodu żydowskiego)
- wszelkie formy zaprzeczania, trywializowania bądź usprawiedliwiania zbrodni
Holocaustu
- obwinianie narodu żydowskiego o „wszelkie zło na świecie”, o większą lojalność
w stosunku do państwa Izrael, o przynależność do „międzynarodowego spisku”,
mającego na celu zawładnięcie światem
- tworzenie lub przedstawianie prześmiewczych, wyszydzających, poniżających,
demonizujących, karykaturalnych wizerunków osób na podstawie ich
żydowskiego pochodzenia, utrwalających negatywne stereotypy dotyczące Żydów
- porównywanie polityki prowadzonej przez współczesne państwo Izrael do
polityki Nazistów
- odmawianie Żydom prawa do posiadania własnego Państwa.9
8 Zalecenie nr 9 dotyczące polityki ogólnej ECRI „Zwalczanie rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu i
nietolerancji”, CRI (96)43, skorzystano z polskiego tłumaczenia opublikowanego w Biuletynie Biura
Informacji Rady Europy, nr 4/2005.

9 Working definition of Anti-Semitism, The European Monitoring Centre on Racism and Xenophobia,
2005, http://fra.europa.eu/fra/material/pub/AS/AS-WorkingDefinition-draft.pdf

11

Na podstawie przedstawionych powyżej definicji, za wypowiedź10 zawierającą
treści antysemickie autorzy raportu uznają wypowiedź, która obraża, znieważa,
wyszydza, ośmiesza lub poniża osoby ze względu na ich faktyczne albo
przypuszczalne żydowskie pochodzenie lub tożsamość; podżega bądź
zachęca lub nawołuje do wrogości, nienawiści, przemocy bądź
dyskryminacji względem Żydów; w jakikolwiek sposób trywializuje,
podważa lub usprawiedliwia zbrodnię Holocaustu; propaguje wrogość lub
nienawiść skierowaną wobec państwa Izrael, rozumianego jako państwo
żydowskie.

b) treść ksenofobiczna
Formułując roboczą definicję „treści ksenofobicznej” warto przywołać ponownie
Rekomendację nr (97) 20 Komitetu Ministrów RE, w której zdefiniowano mowę
nienawiści jako „każdą formę wypowiedzi, która rozpowszechnia, podżega,
propaguje lub usprawiedliwia nienawiść rasową, ksenofobię, antysemityzm lub inne
formy nienawiści oparte na nietolerancji, włączając w to nietolerancję wyrażaną w
formie agresywnego nacjonalizmu lub etnocentryzmu, dyskryminacji lub wrogości
wobec mniejszości, migrantów, lub osób wywodzących się ze społeczności
imigrantów”. Należy także zauważyć, że zazwyczaj wszelkie odniesienia do
zwalczania rasizmu zawierają również te same postulaty w stosunku do ksenofobii, a
pojęcia rasizmu i ksenofobii występują najczęściej łącznie: przykładowo, projekt
decyzji ramowej Rady Unii Europejskiej w sprawie zwalczania rasizmu i ksenofobii
stwierdza, iż: „ „rasizm” i „ksenofobia” oznaczają uznanie rasy koloru skóry,
pochodzenia, religii bądź wyznania narodowości lub pochodzenia etnicznego za
czynnik decydujący o niechęci wobec osób lub grup”.
Do czynników wyróżniających, właściwych dla zjawiska ksenofobii, zaliczyć
natomiast trzeba awersję, wrogość i nienawiść skierowaną przeciwko

10 Jako roboczą definicję „wypowiedzi” autorzy przyjmują, posiłkując się zaleceniem nr 9 dotyczącym
polityki ogólnej ECRI „materiał pisemny, graficzny lub inny materialny sposób przedstawiania
poglądów lub teorii”.

12

cudzoziemcom, osobom „obcym” w społeczeństwie danego państwa, jak również
samym państwom, nie opartą na żadnych racjonalnych przesłankach lub
obiektywnych faktach. Postawy i wypowiedzi ksenofobiczne cechuje zaś
odwoływanie się do wrogości, uprzedzeń, stereotypów narodowych jak również
resentymentów historycznych. Za współczesną formę ksenofobii uznaje się również
wyrażanie wrogości wobec idei jednoczenia się państw i narodów Europy w ramach
Unii Europejskiej, które stanowi zarazem wrogi lub znieważający stosunek wobec
poszczególnych państw członkowskich i obywateli Unii Europejskiej. Przejawem
ksenofobii nie jest natomiast w tym zakresie krytyka funkcjonowania Unii
Europejskiej jako instytucji.
Za wypowiedź zawierająca treści ksenofobiczne uznać zatem można taką
wypowiedź, która obraża, znieważa, wyszydza, ośmiesza lub poniża osoby
obcego pochodzenia, cudzoziemców, obywateli innych państw lub same obce
państwa bądź nawołuje, podżega lub zachęca do wrogości, nienawiści i
przemocy wobec tych osób lub państw. Wypowiedź ksenofobiczna opiera się
na nieuzasadnionych uprzedzeniach, stereotypach, lękach i wrogości,
częstokroć wynikających z wydarzeń i zaszłości historycznych.

c) treść rasistowska
Traktatem niezwykle pomocnym w ustaleniu roboczej definicji „treści
rasistowskiej” jest Międzynarodowa Konwencja w sprawie Likwidacji Wszelkich
Form Dyskryminacji Rasowej uchwalona pod auspicjami ONZ w 1966 roku.
Artykuł 4 Konwencji stanowi, iż „Państwa Strony Konwencji potępiają wszelką
propagandę i wszelkie organizacje oparte na ideach lub teoriach o wyższości
jednej rasy lub grupy osób określonego koloru skóry lub pochodzenia etnicznego
bądź usiłujące usprawiedliwić czy popierać nienawiść i dyskryminację rasową w
jakiejkolwiek postaci (…)
”, dalsza część artykułu szczegółowo reguluje obowiązki
Państw Stron w zakresie zwalczania rasizmu, w tym zobowiązuje je „uznać za
przestępstwo podlegające karze zgodnie z prawem wszelkie rozpowszechnianie
idei opartych na wyższości lub nienawiści rasowej, wszelkie podżeganie do

13

dyskryminacji rasowej, jak również wszelkie akty przemocy lub podżeganie do
tego rodzaju aktów wobec jakiejkolwiek rasy bądź grupy osób o innym kolorze
skóry lub innego pochodzenia etnicznego (…)”.

Posługując się założeniami Konwencji, a także przytoczoną wcześniej
definicją „mowy nienawiści” sformułowaną przez Komitet Ministrów Rady Europy
można przyjąć, iż wypowiedzią zawierającą treści rasistowskie jest wypowiedź,
która obraża, znieważa, wyszydza, ośmiesza, poniża, demonizuje osoby ze
względu na ich przynależność do danej rasy lub pochodzenie etniczne;
propaguje bądź usprawiedliwia idee lub teorie o wyższości jednej rasy lub
grupy osób określonego koloru skóry lub pochodzenia etnicznego,
propaguje lub usprawiedliwia nienawiść i dyskryminację rasową w
jakiejkolwiek postaci, bądź też podżega do dokonywania wszelkich aktów
przemocy na tym tle.

14

Część II
Raport cząstkowy
1. Informacja na temat źródeł

Przy wyborze materiałów poddanych monitoringowi, podstawowym kryterium był
profil/tematyka analizowanych czasopism oraz ich powszechna dostępność.
Do monitoringu wybrane zostały następujące tytuły:
- „Najwyższy czas!”,
- „Opcja na prawo”,
- „Polak Katolik”,
- „Tylko Polska”,
- „Nasza Polska”,
- „Myśl Polska”,
- „Super Detektyw”,
- „Tajemnice świata”,
- „Idź pod prąd”.
Wszystkie wymienione czasopisma znajdują się w powszechnej sprzedaży,
są łatwo dostępne w punktach sprzedaży prasy w całej Polsce. Niniejsze tytuły
zostały wybrane po wstępnej selekcji spośród wielu innych czasopism obecnych
na rynku wydawniczym. Pomocną w dokonaniu wyboru była m.in. wspomniana
wcześniej publikacja M. Tulli i S. Kowalskiego „Zamiast procesu”, w której
przedstawiono wnioski z okresowego monitoringu m.in. takich tytułów jak
„Najwyższy czas!” czy „Nasza Polska”. W przypadku czasopism: „Tylko Polska”,
„Super Detektyw”,„Tajemnice świata” oraz „Polak Katolik”, decydującym o
wyborze czynnikiem był ich wydawca – Polska Partia Narodowa oraz osoba jej
lidera i zarazem faktycznego redaktora naczelnego wymienionych tytułów -

15

Leszka Bubla, którego antysemickie, rasistowskie i ksenofobiczne przekonania i
wypowiedzi wielokrotnie były już przedmiotem postępowań prokuratorskich i
spraw sądowych.11
11 27 lipca 2005 rozpoczął się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Pragi proces o publiczne
znieważenie ludności żydowskiej z powodu jej przynależności narodowej – za co grozi do 3 lat
więzienia. Leszek Bubel używał określeń: "obrzezano im mózgi" (o studentach, którzy złożyli pozew
przeciwko ks. Jankowskiemu), "pejsaty paplament" (o Sejmie III kadencji), "podstępne jest żydowskie
nasienie", które pochodzą z opublikowanej w jego oficynie książki "Polsko-żydowska wojna o krzyże".
28 października 2005 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi w wydanym przez siebie wyroku uznał
że nie ma wątpliwości co do tego, że Leszek Bubel przekroczył dopuszczalne normy wolności słowa
oraz dopuścił się obrazy polskiego parlamentu. Sąd odstąpił od wymierzenia kary pozbawienia
wolności której żądał prokurator gdyż jak wyraził się sędzia Radosław Myka w ustnym uzasadnieniu
wyroku skazany w pewnym sensie stałby się męczennikiem tej sprawy. Sąd ograniczył się do
wymierzenia środka karnego w postaci "świadczenia pieniężnego" w wysokości 2,5 tysiąca złotych na
rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża w wyniku złożenia apelacji od wyroku przez prokuratora z
Prokuratury Rejonowej Warszawa-Praga Płn., 14 lutego Sąd Okręgowy w Warszawie zaostrzył karę
dla Bubla skazując go na 5 tysięcy złotych grzywny. 16 listopada 2006 10 znanych intelektualistów (m.
in. Władysław Bartoszewski, Jacek Bocheński, Kazimierz Kutz, Janina Ochojska, Agata Patalas,
Adam Szostkiewicz i Paweł Śpiewak) złożyło pozew wobec Leszka Bubla, w związku z jego
antysemickimi wypowiedziami. 7 grudnia 2006 Leszek Bubel zatrzymany został przez ABW w związku
z prowadzonym w Białymstoku śledztwem dotyczącym propagowania treści antysemickich i
nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych w wydawanych przez niego pismach.

16

2. Wybrane cytaty wraz z komentarzem

Poniżej przedstawiony został wybór treści zakwalifikowanych przez autorów jako
spełniające wcześniej zdefiniowane kryteria. Autorzy starali się wybrać cytaty, które
najlepiej odzwierciedlałyby wymowę artykułów, bądź też wprost wskazują na użyte
sformułowania o zabarwieniu rasistowskim, antysemickim lub ksenofobicznym.
Treści zostały sklasyfikowane z uwzględnieniem podziału wg monitorowanych
tytułów. Kolejność prezentacji poszczególnych tytułów jest przypadkowa.

„NAJWYŻSZY CZAS!”
Rodzaj czasopisma: tygodnik
Wydawca: 3S Media
Redaktor naczelny: Tomasz Sommer
Nakład: 28 tys. egzemplarzy
Cena egzemplarza: 5 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Empik”, ul. Ratajczaka, Poznań

„Najwyższy Czas”, nr 46 (913) z dn. 17 listopada 2007
Tytuł: Wojna Kurnika z Druzją
Autor: Kataw Zar
Autor używa w tym artykule, jak i innych cyklicznie zamieszczanych na łamach
tygodnika (np. nr 49 „Najwyższego Czasu”) pogardliwych określeń o charakterze
antysemickim w stosunku do państwa Izrael rozumianego jako państwo żydowskie,
takich jak m.in. „żydoland” czy „syjonistyczny Kurnik narodowy tropikalnych
Żydów”.

„Najwyższy Czas”, nr 46 (913) z dn. 17 listopada 2007
Tytuł: Karta Zdrad Podstawowych
Autor: Marian Mieszalski

17

Artykuł zawiera ksenofobiczną interpretację integracji europejskiej, upatrując w
Karcie Praw Podstawowych instrumentu negatywnego oddziaływania „ich”, czyli
bogatych państw UE na „nas”. Autor pisze, iż „Zapisanie w KPP „koncertu roszczeń”
niebywale kosztownych w przypadku ich realizacji, (…) stwarza więc najsilniejszym
włodarzom politycznym UE prawny instrument politycznego szantażu wobec
słabszych prowincji”.

„Najwyższy Czas!”, nr 48/(915) (1 grudnia 2007)
Tytuł: Helweci Poparli białą owcę
Autor: Olgierd Domino

„Christoph Blocher (…) gwałtownie sprzeciwia się otwarciu granic i swobodnej,
niekontrolowanej imigracji. Bo nie bez racji uważa, że wzrastający problem
bezrobocia w kraju jest rezultatem napływu cudzoziemców. Na przykład inwazja
młodych Jugosłowian po wojnie bośniackiej doprowadziła do eksplozji bezrobocia
wśród młodych ludzi. Obwinia także imigrantów że są roznosicielami przestępczych
czynów i postaw. (…) Na odzyskanie przez Helwetów utraconego spokoju jest prosta
recepta: odesłanie przybyszów z powrotem do ich domów(…)”
Autor, opisując wyniki
niedawnych wyborów parlamentarnych w Szwajcarii, w których wygrała Szwajcarska
Partia Ludowa, oskarżana o jawne odwoływanie się do ksenofobicznych i
rasistowskich poglądów, pochwala poglądy SPL i jej przywódcy, Christophera
Blochera.
„Najwyższy Czas!”, nr 48/(915) (1 grudnia 2007)
Tytuł: Cuda, przypadki i konieczności
Autor: Stanisław Michalkiewicz

„(…) Powszechnie wiadomo bowiem, że po Anschlussie czyli po 1 maja 2004 roku,
ok. 80 proc. Obowiązującego u nas prawa ustalane jest w Brukseli, zaś nasi
Mężykowie stanu jedynie opowiadają to własnymi słowami (…).”
Autor przyrównuje
przystąpienie Polski do UE do działań hitlerowskich Niemiec.
„Najwyższy Czas!”, nr 48/(915) (1 grudnia 2007)
Tytuł: Absurd goni absurd
Autor: Janusz Korwin – Mikke

18

„(…) Niektórzy Eskimosi umieją czytać – a przynajmniej oglądać dzienniki telewizyjne
– i kiedy dowiedzieli się, że Kościół katolicki w USA wypłaca ogromne
odszkodowania, to pomyśleli: „Oho, i nam coś może z tego kapnąć”. (…) Dobrze
byłoby tylko sprawdzić, czy w ogóle rozumieją co to jest „molestowanie”…(…)” „(…)
Dziś w większości krajów Cywilizacji Białego Człowieka oskarżony o gwałt,
molestowanie czy pedofilię musi dowodzić że jest niewinny(…)”.
Artykuł zawiera
treści o zabarwieniu rasistowskim, ośmieszające i wyszydzające osoby należące do
określonej grupy etnicznej, przekazane w prześmiewczej formie.
„Najwyższy Czas!”, nr 48/(915) (1 grudnia 2007)
Tytuł: Jak germanizują Malbork
Autor: Robert Luka
Cały artykuł ma wydźwięk antyniemiecki, ksenofobiczny. Współczesne państwo
niemieckie opisywane jest jako: „Cesarstwo Niemieckie”; zamek w Malborku jest:

„(…) ponownie germanizowany w duchu cesarsko – imperialnym”,
następuje

„europejska germanizacja Malborka”.

„Najwyższy Czas!”, nr 48/(915) (1 grudnia 2007)
Tytuł: Rewizja amerykańskich snów
Autor: Adam Wielomski
Autor artykułu recenzuje książkę Thomasa E. Woodsa Jr pt. „Niepoprawna
politycznie historia Stanów Zjednoczonych”. „(…) Wiele rzeczy wyśmianych przez
Woodsa dotyczy jednak mitu „czarnego”. Chodzi tu o różnego rodzaju mity lewackie,
które w ramach „politycznej poprawności” są budowane dla „wstrząśnięcia
sumieniami” białych obywateli USA i przygotowania ich do zgody na roszczenia
różnorakich mniejszości. Dotyczą one przede wszystkim niewolnictwa Czarnych i
eksterminacji Indian (…)”.
Autor artykułu wyraźnie deprecjonuje znaczenie krzywd
wymienianych grup, używa obraźliwych sformułowań, m.in. „czarny mit”.

„Najwyższy Czas”, nr 49 (916), 8 grudnia 2007
Tytuł: Degradacja Sikorskiego: z ministra – radcą
Autor: Marian Mieszalski
Artykuł prezentuje oparte na ksenofobii i antysemityzmie poglądy na kwestię
integracji europejskiej, pisząc m.in. „w Polsce prasa żydowska, niemiecka oraz nie

19

zlustrowani dziennikarze taktownie milczą o zbliżającej się dacie 13 grudnia, kiedy to
powstanie nowe państwo – Unia Europejska, Polsce zaś przypadnie status jego
prowincji”,
twierdząc, iż obecna Konstytucja RP została „sprokurowana przez byłych
komunistów i lobby żydowskie”,
a także używając znieważających określeń takich jak

„europejsy”.

„Najwyższy Czas”, nr 49 (916), 8 grudnia 2007
Tytuł: Naćpana Europa
Autor: Tomasz Teluk
Intencją autora jest przedstawienie ksenofobicznej tezy, iż integracja europejska
powoduje… wzrost zjawiska narkomanii. Autor pisze m.in. „Czy Unia Europejska jest
tak doskonałym projektem, skoro coraz więcej mieszkańców Starego Kontynentu
szuka ucieczki od rzeczywistości? Chętnie korzystającym z przywilejów socjalnym
obywatelom krajów UE narkotyki wypełniają czas, który inni przeznaczają na pracę.
(…) Dzisiejszy ćpun to (…) modny goguś – wierzący w „europejski eksperyment”, z
tolerancją, otwartością i wielokulturowością na ustach”.

„Najwyższy Czas”, nr 49 (916), 8 grudnia 2007
Tytuł: Wolność słowa tylko dla uprzywilejowanych?
Autor: Olgierd Domino
Autor krytykuje protesty dotyczące udziału w debacie w Oksfordzie Davida Irvinga i
Nicka Griffina, jak sam przyznaje osób szerzących poglądy antysemickie i
rasistowskie: „Griffina skazano w 1998 roku z „nakłanianie do nienawiści rasowej”,
a
Irwinga skazano w lutym 2006 roku na trzy lata więzienia za tzw. kłamstwa
oświęcimskie”.
Autor wyraźnie opowiada się po stronie w/w osób i ich poglądów,
określając je m.in. jako „ofiary furii „obrońców tolerancji, swobód i wolności”,

naigrywając się z problemu i osób dotkniętych ich wypowiedziami ”Ramię w ramię
zbratali się Żydzi z Arabami. Jedni wyciem bronili „świętości” Holokaustu, drudzy
swobody wjazdu do Wielkiej Brytanii”.

„Najwyższy Czas”, nr 49 (916), 8 grudnia 2007
Tytuł: Kohabitacja czapli z żurawiem
Autor: Stanisław Michalkiewicz

20

Autor przedstawia ksenofobiczne i antysemickie poglądy określając podpisanie przez
Polskę traktatu Reformującego Unię Europejską jako „Anschluss”, który ma
prowadzić „do drugiego etapu – instalowania Żydolandu”

„Najwyższy Czas”, nr 50 (917), 15 grudnia 2007
Tytuł: O czym „ćwiąkają” wróble
Autor: Marian Mieszalski
Autor artykułu używa sformułowania o zabarwieniu antysemickim: „monopol żydokomuny na
rządzenia Polską”.

„Najwyższy Czas”, nr 50 (917), 15 grudnia 2007
Tytuł: Kurnik w skali Olmerta
Autor: Kataw Zar
Autor powtarza obraźliwe określenia, które stosuje w każdym ze swoich artykułów: „żydowski
Kurnik”, „tropikalni Żydzi
”. Pojawia się również wypowiedź obraźliwa, sugerująca
wykorzystywanie przez Żydów pamięci o zbrodni Holocaustu: „(…) Dlatego obywatele
Kurnika owijają się tałesami i modlą się ukradkiem do Najwyższego, by im nie zabrakło
przeciwnika o właściwym ciężarze gatunkowym. Mieli w rękach Adolfa Eichmana, ale się go
pozbyli z głupoty (…)”
, „(…) Kurnik potrzebuje od zaraz i na gwałt jakiegokolwiek liczącego
się wroga, którego możnaby nazwać kontynuatorem Hitlera.”

„Najwyższy Czas”, nr 50 (917), 15 grudnia 2007
Tytuł: Męczeństwo Julii Pitery
Autor: Stanisław Michalkiewicz
Autor powtarza stosowane już w innych numerach „Najwyższego czasu!” określenia:
„wybitny przywódca socjalistyczny Adolf Hitler”, „Anschluss” – w odniesieniu do podpisania
przez Polskę Traktatu Reformującego UE.

„Najwyższy czas!”, nr 50 (917), 15 grudnia 2007
Tytuł: Stan unijny
Autor: Tomasz Sommer
Umieszczenie symbolu sierpa i młota na fladze unijnej obraża obywateli UE i stanowi
przejaw ksenofobii.

21

„OPCJA NA PRAWO”
Rodzaj czasopisma: miesięcznik
Wydawca: Wydawnictwo Wektory
Redaktor naczelny: Romuald Lazarowicz
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 6 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Empik”, ul. Ratajczaka, Poznań

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Postępowa wolność słowa
Autor: Damian Leszczyński
Artykuł zawiera aluzje o charakterze antysemickim sformułowane m.in. w wypowiedzi

„W trosce o nasze dobro i prawidłowy rozwój miłosiernie nami zarządzający mędrcy

22

ustalili, że pewne wypowiedzi będą tabu. Znaczy to, że będą traktowane jako
nieczyste, niekoszerne, a ich autorzy będą w rytualny sposób potępiani, mniej więcej
tak, jak zaleca Księga powtórzonego prawa (…)”,
a także w ironicznym stwierdzeniu,
„(…) dziś zaś (…) dokonano kamieniowania werbalnego i nierozsądny polityk,
który przekroczył święty krąg, został zakwalifikowany jako climate change denier, od
czego gorsze jest już tylko bycie holocaust denier”.

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Nike, czyli jak dostać 100 tysięcy od Michnika
Autor: Michał Pluta
Autor w ironiczny sposób szydzi z osób pochodzenia żydowskiego, pisząc iż w celu
otrzymania nagrody Nike należy umieścić w książce postaci, wśród których

„przynajmniej paru z tych niby-intelektualistów musi mieć pochodzenie żydowskie. I
kilka razy muszą się zetknąć z „tradycyjnym polskim antysemityzmem”.”

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Piętno niepodległości
Autor: Krzysztof Ligęza
Autor przedstawia ksenofobiczną, nawiązującą do komunizmu koncepcję integracji
europejskiej; stawiając UE w opozycji do niepodległej Polski pisze iż „wiarę w
jaskrawą nieprawość, zwaną „paneuropejską integracją” (narzucaną nam przez gang
prątkujących michnikowszczyzną „euro entuzjastów” spod znaku brukselskiego
sierpa i młota), Polacy mylą z tym, w co chcieliby uwierzyć”.

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Co znowu nabroiła ta Unia?
Autor: Tomasz Cukiernik
W artykule krytykującym politykę UE (zawierającym m.in. stwierdzenia, iż „Unijni
biurokraci chcą, żeby więcej Europejczyków umierało na raka”),
autor obraża samych
obywateli UE pisząc, iż „Tzw. Unia Europejska coraz bardziej ingeruje (…) w
kieszenie i życie swoich niewolników”.

23

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Złe wiadomości
Autor: Marek Klecel
Autor przedstawia ksenofobiczną interpretację integracji europejskiej pisząc, iż „wizja
islamskiej Europy w nieco odleglejszej przyszłości też nie jest optymistyczna. Widok
tolerancyjnej i ekumenicznej Unii Europejskiej, która rezygnuje z chrześcijaństwa by
przyjąć islam i zintegrować się pod przywództwem Arabów, to wizja dość odległa, że
wyrażę się poprawnie politycznie, od tej, którą u początków obecnej Europy miał
Karol Wielki, broniąc przed najazdami Maurów i Saracenów, odsuwając wpływy
islamu poza granice Pirenejów”.

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Zagrożona Europa
Autor: Krzysztof Ligęza
Autor przedstawia ksenofobiczną interpretację integracji europejskiej pisząc, iż „pod
pretekstem walki o tolerancję, dialog i poszanowanie odmienności, Bruksela narzuca
Europejczykom laicyzm oraz moralny relatywizm”.
W dalszej części artykułu
pojawiają się wypowiedzi o charakterze islamofobicznym „Problemem są
muzułmanie. Problemem jest islam, gardzący Europejczykiem odrzucającym Boga”,

a także ujęte w cudzysłów, aluzyjne odwołania do konfliktu ras „oto „neutralny
światopoglądowo”, nawykły do kompromisów „biały człowiek” zaopatrzony w
demokrację oraz prawa człowieka, staje oko w oko z reprezentantem obcej kultury
(…)”

Opcja na prawo nr 11/71 (listopad 2007)
Tytuł: Radujmy się z wyborów!
Autor: Adam Danek
Artykuł przedstawia ksenofobiczną interpretację integracji europejskiej pisząc

„wezwanie (…) do wprowadzenia w kolejnych dziedzinach „wspólnych europejskich
standardów”
i „poparcia interesu europejskiego
przeciw narodowym egoizmom,
posłusznie rzuci samozwańczej Europie na pożarcie resztki suwerenności państwa
polskiego (bo suwerenność jako taką zdążyło uroczyście odrzucić najpóźniej w 2003
r.)”.
Autor podżega także do przemocy pisząc „w obliczu jawnej, oczywistej zdrady
stanu i apostazji narodowej rodzimej klasy politycznej będzie można dać sobie
spokój z cierpliwą krytyką systemu, który ją utrzymuje (…), a zacząć jej członków

24

rozstrzeliwać i wieszać gdzie popadnie, bez wyrzutów sumienia”.
Dodatkowo artykuł
zawiera aluzje o charakterze antysemickim, w stwierdzeniu, iż „skończy się mętne
pasmo (…) kuluarowych geszeftów”.

„POLAK KATOLIK”
Rodzaj czasopisma: miesięcznik
Wydawca: brak dokładnych danych, adres redakcji wskazuje na Wydawnictwo
Polskiej Partii Narodowej
Redaktor naczelny: Leszek Bubel
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 4,80 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk” , Dworzec Główny PKP, Poznań

„Polak Katolik”, nr 2/2007
Tytuł: Judeomasońska infiltracja Kościoła Katolickiego. Watykan, Europa,
Antykościół
Autor: brak danych

„(…) od czasów pierwszej herezji (judaizacji chrześcijaństwa) (…) trwa Kościół w
śmiertelnych zapasach ze swym największym wrogiem – Synagogą.”
„Konflikt między dobrem i złem rysuje się w rasie żydowskiej z taką ostrością że w jej
łonie mogła narodzić się zarówno ewangelia Chrystusa, jak i doktryna Antychrysta.”
„Do gruntu fałszywie pojęte, zdegradowane do czystej doczesności pojęcie
wybraństwa bożego dało Żydom poczucie nadczłowieczeństwa i zaowocowało
wrogością i pogardą wobec goim.”
„Tak oto fałszywa religia wyznacza Żydom konkretny program polityczny. Jednym z
istotniejszych punktów tego programu jest zniszczenie chrześcijaństwa, zniszczenie
katolickiego Kościoła”.

W całym artykule pojawiają się treści przedstawiające judaizm jako religię wrogą,
agresywną i „fałszywą”. Kreowany jest obraz „śmiertelnej”
walki „Synagogi” z
Kościołem katolickim. Osoby narodowości żydowskiej są zaś wrogo nastawione
wobec innych narodowości. Cały artykuł ma wydźwięk antysemicki, odwołujący się
do nienawiści na tle religijnym.

25

„TYLKO POLSKA”
Rodzaj czasopisma: tygodnik
Wydawca: ABDANK Sp. Z. o. o.
Redaktor naczelny: Leszek Bubel
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 4 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny PKP, Poznań

„Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)
Tytuł: Kim są Kaczyńscy… Fakty, mity i wątpliwości
Autor: Zbigniew Nowak

„Na wstępie trzeba powiedzieć, że nie są to filosemici, nie są to też zwykli Żydzi. To
czystej wody i największej próby nacjonaliści żydowscy, próbujący w sposób
wyjątkowy budować na gruzach PRL Judeopolonię. (…)”
Cały artykuł poświęcony
jest dowodzeniu żydowskiego pochodzenia dwóch polityków polskich. Pochodzenie
żydowskie uznawane jest przez autora za element negatywny, obciążający,
stanowiący dowód na działanie i zamiary skierowane przeciwko interesom
narodowym Polski i Polaków.
„Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)
Tytuł: Kolejny Żyd SB-cką szmatą!
Autor: OT
Autor opisuje fakt ujawnienia współpracy ze służbami bezpieczeństwa PRL znanego
polityka. Obraźliwy i znieważający jest sam tytuł artykułu, autor artykułu używa nie
tylko znieważającego określenia, sugeruje również, że to właśnie Żydzi stanowią
grupę współpracowników SB. W artykule znalazło się też znieważające stwierdzenie:

„Głowa boli, jak się tej żydowskiej sitwie bliżej przyjrzeć”
. Niniejsze stwierdzenia
wskazują na naruszenie art. 257 kk.
„Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)
Tytuł: Finansowe rodowody Kaczyńskich (fragment książki „prosto w ślepia”)
Autor: Henryk Pająk

„(…) Urodzony po wojnie w Legnicy – jednym z gniazd żydostwa powracającego z
ZSRR. (…)”

26

„(…) transformacja Polski w nieformalną Judeopolonię. (…)”
„postkoszerne salony”
„(…) „Grupa trzymająca władzę” nad polskimi gojami (…)”

Wszystkie cytowane sformułowania autora artykułu, jak również cały artykuł, mają
wydźwięk jednoznacznie antysemicki, poniżający i znieważający dla osób
narodowości żydowskiej, wskazujący na naruszenie art. 257 kk.
„Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)
Tytuł: Judaica
Autor: OT
Autor opisuje przypadek namalowania swastyki na drzwiach żydowskiej studentki w
USA przez nią samą. Sugeruje również, iż akty antysemityzmu inspirowane i
popełniane są bardzo często przez samych Żydów. Jednocześnie nie podaje
jakichkolwiek źródeł przedstawianych informacji.
„Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)
Tytuł: Szaniawski Jedzie po bandzie
Autor: Robert Larkowski

„(…) Zwykła logika podpowiada, iż ten był temu winny, kto miał na to logistyczno –
techniczne środki (…), a przede wszystkim polityczną korzyść – czyli koalicja USAIzrael
z pomniejszymi pomagierami (…)”.
Fragment ten odnosi się do zamachów na
World Trade Centre z 2001 r. Autor wprost sugeruje, że sprawcami zamachu nie byli
członkowie Al Kaidy, a Amerykanie i Izraelczycy właśnie.

„Myśmy (..) ochraniali prawdziwą wiarę, nie zaś heretyckie, protestancko –
judaistyczne mieszanki z mesjanistyczno – syjonistycznego i tzw.
neokonserwatywnego kotła.”
Sformułowania użyte przez autora są obraźliwe i
znieważające dla osób innego wyznania.

„Wspomniana zdrada przychodzi na myśl, kiedy Szaniawski zachwyca się kolejnymi
niezawodnymi sojusznikami, którzy tyle razy w historii zostawiali Polskę na lodzie. W
czym USA i Izrael są od nich lepsi? Oczywiście w niczym, bo Polak dla Amerykanina
i Żyda to istota niższa, którą się obraża kłamstwami o zbrodni w Jedwabnem,

27

oskarżeniem o współudział w holocauście. (…)”
Autor , używając sformułowania
„kłamstwa o zbrodni w Jedwabnem” podważa oficjalne ustalenia Instytutu Pamięci
Narodowej dot. polskiego sprawstwa zbrodni w Jedwabnem.

„(”Kurier Codzienny”)(…) Nie boi się również niepoprawnej politycznie i
niebezpiecznej dla wolnej prasy tematyki żydowskiej, np. o decydującym udziale tej
nacji w tworzeniu tzw, polskiego komunizmu i jego agend w postaci UB i tym
podobnych zbrodniczych instytucji. (…)”.
Autor, bez podania jakichkolwiek źródeł,
danych, na których opiera swe twierdzenia, przypisuje osobom narodowości
żydowskiej tworzenie w Polsce systemu komunistycznemu.
„Tylko Polska”, nr 48/2007, 28. 11 – 5. 12. 2007
Tytuł: Tragedia Iraku jest ukrywana przez media przed Amerykanami
Autor: Iwo Cyprian Pogonowski
Autor posługuje się sformułowaniem „pasożyty działające w tradycji talmudu” na
określenie międzynarodowych korporacji, jednak znieważa ono wszystkie osoby
pochodzenia żydowskiego i wskazuje na naruszenie art. 257 kk.
„Tylko Polska”, nr 48/2007, 28. 11 – 5. 12. 2007
Tytuł: Judaica
Autor: OT
Autor sugeruje, iż to Żydzi są winni zbrodni nazistowskich pisząc, „kiedy wreszcie
doczekamy się ze strony dużego medium informacji, że to najbogatsi Żydzi
sfinansowali nazizm i faszyzm, a później inni z nimi współpracowali”.

„Tylko Polska”, nr 48/2007, 28. 11 – 5. 12. 2007
Tytuł: Judeopolonia i śmierć namiestnika hr. Andrzeja Potockiego
Autor: „Czytelnik”
Artykuł zawiera spekulacje i zafałszowaną wizję historii o zabarwieniu antysemickim,
ujawniając rzekomo prawdziwe nazwiska i żydowskie pochodzenie różnych osób z
życia publicznego, oraz zawierając „informacje” takie jak: „po I Wojnie Światowej nie

28

miało być Polski tylko Judeopolonia (…) od morza do morza kraj rządzony przez
Żydów”.

„Tylko Polska”, nr 49/(370) (6.12-12.12. 2007)
Tytuł: Komentarz Redakcji tygodnika narodowego „Tylko Polska”
Autor: Redakcja
Artykuł zawiera określenia takie jak „świry mające obrzezane mózgi”, „zwykła
agentura Mosadu w Polsce”, „świrów scyzorykiem chrzczonych”, „okazał się (…)
prowokatorem (..) spod … góry Synaj”.
Redakcja posługuje się określeniami
znieważającymi, poniżającymi, o charakterze i wydźwięku jawnie antysemickim, które
wskazują na naruszenie art. 257 kk.
„Tylko Polska”, nr 49/(370) (6.12-12.12. 2007)
Tytuł: Obłędna inicjatywa nadania honorowego obywatelstwa USA żydówce Annie
Frank
Autor: OT
Cały artykuł deprecjonuje historię Anny Frank i sugeruje fałszerstwo jej Dzienników,
opisując je jako mogące służyć „w najlepszym wypadku (…) jako literacka fikcja
(…)”.,
jako „popularyzowana w massmediach legenda”, nie przytaczając
jakichkolwiek argumentów mogących służyć udokumentowaniu tych zarzutów. W
samym tytule narodowość Anny Frank zapisana jest z małej litery „żydówka”. Autor,
odnosząc się do dzieci i młodzieży odwiedzających dom, w którym w czasie wojny
ukrywała się Anna Frank, stwierdza, że są one: „faszerowane zdeformowaną historią
II Wojny Światowej”.

Dodatkowo, autor artykułu podaje informację o publicznym spaleniu Dzienników
Anny Frank w Pretzien (Niemcy), bez żadnego komentarza, co w kontekście
wydźwięku całego artykułu może być odczytywane jako poparcie dla tez
prezentowanych przez autora artykułu.

29

„Tylko Polska”, nr 49 (370)/2007, 6 – 12.12. 2007
Ilustracja z okładki.
Umieszczenie swastyki oraz sierpa i młota w emblemacie nawiązującym do flagi Unii
Europejskiej obraża jej obywateli i stanowi przejaw ksenofobii.

30

„Tylko Polska”, nr 49 (370)/2007, 6 – 12.12. 2007
Niniejszy rysunek umieszczono w rubryce pt. „Krótko”. Pomimo satyrycznego
charakteru, wypowiedź ma wydźwięk antysemicki.

31

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: List otwarty do Prezydenta L. Kaczyńskiego – ks. Prof. Jerzy Bajda
Autor: Jerzy Bajda
Autor prezentuje poglądy ksenofobiczne pisząc m.in. „Nie możemy zamykać oczu na
aktualne zagrożenie, polegające na tym, że Unia Europejska i działające w niej
zorganizowane siły antychrześcijańskie i antypolskie (zwłaszcza masoneria) usiłują
zniszczyć tożsamość duchową i kulturową Polski”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: „Polskie obozy” i kontrakcja polska
Autor: Marian Kałuski
Artykuł zawiera szereg wypowiedzi antysemickich i ksenofobicznych. Autor pisze
m.in. „Obecnie akcją antypolską kierują bez wątpienia pewne koła żydowskie,
szczególnie w Ameryce i w mediach na Zachodzie, będących w rękach żydowskich
lub w których Żydzi mają duże wpływy lub co najmniej chody. (…) Dlatego dzisiaj
wśród polakożerców spotykamy nie tylko Żydów, Niemców czy Rosjan, ale także ich
uczniów, np. rdzennych Holendrów, Australijczyków, Japończyków czy
Argentyńczyków. (…) Rodacy w krajach, w których zjawisko antypolonizmu jest
nagminne, jak np. USA, Kanada, Wielka Brytania, Australia i Francja, są do głębi
oburzeni tymi kłamstwami i antypolskim rasizmem (bo tym jest polakożerstwo). (…)
Wielu Polaków boi się Żydów, tj. ewentualnej zemsty z ich strony”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Judaica
Autor: Zbigniew Nowak
Artykuł zawiera informację o skierowaniu przez IPN 7 pakietów opracowań,
poświęconym m.in. takim tematom jak stan wojenny czy Polskie Państwo
Podziemne. Wśród podanych tytułów znajdują się także opracowania pt. „Zagłada
Żydów polskich w czasie II wojny światowej” oraz „Auschwitz – pamięć dla
przyszłości”. Autor opatruje informację antysemickim komentarzem „Znowu
zaczynamy w Polsce indoktrynację najmłodszych Polaków w kierunku budowy
judeopolonii! IPN ma ujawniać martyrologię Narodu Polskiego, a nie Żydów –
obywateli polskich, a jak widać jest odwrotnie. Za nasze pieniądze wyjaśnia się
historię Narodu Izraela na terenie Polski i w dodatku wkłada się to w niewinne umysły

32

młodego pokolenia Polaków. To jest materiał podręcznikowy lecz do szkół
amerykańsko-izraelskich; a nie polskich!!!”

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Holokaust – eksterminacja Żydów. Czyja to wina?
Autor: OT
Autor zachęcając do lektury książki poświęconej „tajnej umowie pomiędzy Trzecią
Rzeszą a żydowską Palestyną”
, stwierdza m.in. „jest smutnym faktem, że dzisiaj
Żydzi za Holokaust winią i oskarżają wszystkich ludzi z wyjątkiem tych Żydów, którzy
pośrednio są odpowiedzialni za owe morderstwa”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Kurek: Getta zbudowali Żydzi
Autor: (przedruk)
Artykuł stanowi przedruk fragmentów artykułu autorstwa Pawła P. Reszki i Jana
Cywińskiego opublikowanego w „Gazecie Wyborczej”, dotyczącego książki historyk
Ewy Kurek pt. „Poza granicą solidarności. Stosunki polsko-żydowskie1939-1945”.
Wybór fragmentów artykułu akcentuje przedstawione w książce tezy takie jak m.in.
„getta w istocie rzeczy były zbudowanymi w latach 1939-1942 przez polskich Żydów
za zgodą okupujących polskie ziemie Niemców autonomicznymi prowincjami
żydowskimi”. Krytyczny komentarz autorów artykułu oraz polemika z tezami
stawianymi przez autorkę książki zostały w dużej mierze pominięte, natomiast
redakcja „Tylko Polski” opatrzyła przedruk komentarzem „postaramy się zdobyć tą
książkę i opublikować jej obszerne fragmenty bez manipulacji w stylu „Wyborczej”.
Takie ujęcie tematu, zwłaszcza w kontekście poglądów prezentowanych przez
autorów „Teraz Polski” nadaje publikacji wydźwięk antysemicki.
„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: O odległości jabłek od jabłoni
Autor: (przedruk)
Redakcja opatruje przedruk artykułu z tygodnika „Nie” komentarzem o antysemickim

zabarwieniu „z wiadomych powodów rzadko cytujemy urbanowe „Nie”, ale w
przypadku gdy jeden komuszy Żyd demaskuje drugiego to chyba warto”.

33

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: „Myśl Polska” i inni
Autor: Robert Larkowski
Artykuł prezentuje poglądy o zabarwieniu antysemickim, autor stwierdza m.in.

„narodowcy ubolewają nad minionym i obecnym żydowskim rajem na ziemiach
Rzeczypospolitej. Co poza gospodarczą dominacją żydowską, słabymi rządami,
knuciem innowierców przeciwko katolicyzmowi i państwu (…) zyskali na swej naiwnej
tolerancji Polacy?”

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: J&S – reaktywacja
Autor: (przedruk)
Redakcja opatruje przedruk artykułu z miesięcznika „Managermagazin”
komentarzem o antysemickim zabarwieniu „dopiero z tej publikacji możemy się
dowiedzieć jak wielki żydowski kapitał spenetrował Polskę”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Wywiad ze Szwadronem 97
Autor: nieznany
W przeprowadzonym wywiadzie członek zespołu (nazwisko nieznane) propaguje
rasistowskie postulaty „walki o ideę Białej Europy”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: W cieniu psychuszek
Autor: Janusz Górzyński

34

Artykuł zawiera szereg wypowiedzi o charakterze antysemickim, m.in. „w
judeoświecie każda prowincja ma swoje gestapo (…). Żydowska Helsińska Fundacja
Praw Człowieka (…) ujawniła, że żydosądy linczują każdego roku 2000 gojów”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Alles in Ordnung?
Autor: Zbigniew Kozłowski
Artykuł zawiera szereg ksenofobicznych wypowiedzi, m.in. „W Eurolandzie
nadrzędne będzie „europejskie” prawo, ale to będzie NIEMIECKIE prawo, o czym
głupcy nie wiedzą (…). Prawo do posiadania obywatelstwa polskiego mogą posiadać
rdzenni i uczciwi Polacy oraz niektórzy ocby, którzy na to zasłużą (…)”.
Artykuł
zawiera także sformułowania o zabarwieniu antysemickim, takiej jak „pachołki żydów
amerykańskich”.

„Tylko Polska”, nr 50(371)/2007, 13.12 - 19.12.2007
Tytuł: Kpiarz polski
Autor: OT
W artykule zawarto wypowiedź o charakterze antysemickim podając następującą

definicję „Złodziej – zawód obarczony ryzykiem odsiadki. Świat uważa, że pochodzi z
Izraela”.

„NASZA POLSKA”
Rodzaj czasopisma: tygodnik
Wydawca: Maria Adamus, Wydawnictwo „Szaniec”
Redaktor naczelny: Piotr Jakucki
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 3 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny PKP, Poznań

„Nasza Polska”, nr 47/(630) (20 listopada 2007)
Tytuł: Order dla „Zapory”
Autor: Magdalena Chadaj

35

„Spieszmy się. Przywróćmy Żołnierzom Wyklętym honor i cześć, zanim
„europejczycy” odbiorą nam osobowość narodową w imię Europy bez granic i bez
pamięci historycznej.”
Autorka przedstawia ksenofobiczny obraz integracji
europejskiej.
„Nasza Polska”, nr 48 (631), 27 listopada 2007
Tytuł: Serbskie memento
Autor: Stanisław Michalkiewicz
Autor w artykule poświęconym kwestii niepodległości Kosowa pisze, iż Niemcy były
przeciwne budowaniu państwa serbskiego, bez względu na to, czy rządy sprawował
cesarz Wilhelm II, kanclerz Kohl czy „wybitny przywódca socjalistyczny Adolf Hitler”.

Przy czym to ostatnie stwierdzenie nie jest opatrzone jakimkolwiek komentarzem czy
cudzysłowem, co może wskazywać iż odzwierciedla rzeczywiste poglądy autora na
temat tej osoby i jej postawy.
„Nasza Polska”, nr 49/(632) (4 grudnia 2007)
Tytuł: „Kozioł ofiarny”
Autor: De-Ha

„(…) Pozostając w prawdzie historycznej, należy teraz wypunktować wszystkie
żydowskie sprawki przeciwko Polakom. (…) Trzeba o tym mówić, pisać, pamiętać, bo
liczba krzywd Polaków z rąk syjonistów jeszcze nie została oszacowana. Dziwne, że
w „antysemickim” kraju, (…) gdzie podczas okupacji niemieckiej wielu rodaków
straciło życie, ratując Żydów (nie znam ani jednego przypadku odwrotnego!), Polacy
tak dużo od nich wycierpieli.”
Autor przeciwstawia sobie Polaków i Żydów
podkreślając, że to Żydzi szkodzili Polakom.

36

„MYŚL POLSKA”
Rodzaj czasopisma: tygodnik
Wydawca: „Wydawnictwo Prasy Lokalnej”
Redaktor naczelny: Jan Engelgard
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 4 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny, Poznań

„Myśl Polska”, nr 47/(1663) (25 listopada 2007)
Tytuł: Twarzą ku Polsce
Autor: Andrzej J. Horodecki

„(…) czy chcemy żyć dalej w suwerennym państwie, czy też pozwolimy na
przekształcenie go w euroland, pocięty na euroregiony, a tym samym nieuchronnie
pogodzimy się z aborcją, eutanazją oraz poddaniem życia społecznego ludziom o
niekontrolowanych odruchach seksualnych.”
„(…) Centralne Siły Polityczne zaplanowały ostateczne rozwiązanie kwestii polskiej
na dzień 13 grudnia 2007, czyli w 80-ą rocznicę wprowadzenia stanu wojennego
przeciw Polsce wiernej Krzyżowi (…). Tego dnia liberalny rząd najprawdopodobniej
złoży podpis pod Traktatem Reformującym Unię Europejską oraz pod Kartą Praw
Podstawowych, otwierającą Niemcom drogę na oścież do odbierania Polsce, krok po
kroku, Ziem Zachodnich i Północnych.”
„pajęczyna europieniądza”
„(…) Rolniku Polski, pluń na euro, żyj w biedzie i w połatanym ubraniu, ale nie poddaj
się tak, jak Twoi ojcowie nie poddali się sowieckiej kolektywizacji. Niech politycy
jedzą chemizowaną żywność rodem z UE, oni tego długo nie wytrzymają a my z
Tobą przetrwamy bo jesteśmy u siebie, na swojej ziemi!”
„(…) Zwycięstwo jest możliwe tylko wtedy, gdy będziemy się wpatrywać w Krzyż, a
nie w spreparowane masońskie rewelacje.”

Cały artykuł zawiera treści jednoznacznie ksenofobiczne, odwołujące się do
uprzedzeń i podburzające do wrogości. Podpisanie przez rząd polski Traktatu
Reformującego UE i Karty Praw Podstawowych przyrównane jest do jednej z
najokrutniejszych zbrodni hitlerowskich z okresu II wojny światowej – kwestii
„ostatecznego rozwiązania” – wymordowania narodu żydowskiego.

37

„Myśl Polska”, nr 49/50 (1665/66) (9-16 grudnia 2007)
Tytuł: Jak Bohdan Huk wojewodę przesłuchiwał
Autor: Antonii Mariański

„(…) Tylko jedno nas cechuje: kajanie się przed wszystkimi UE, Żydami, Ukraińcami,
Niemcami i jeszcze wieloma innymi wielmożami… (…)”.
Cały artykuł ma charakter
ksenofobiczny, skierowany jest głównie przeciwko narodowi ukraińskiemu.
Wskazując na uległość Polski wobec UE, Żydów, Ukraińców, Niemców i „innych
wielmożów”, autor artykułu przeciwstawia te grupy Polakom i sugeruje istniejący
konflikt, wrogość między nimi.
„Myśl Polska”, nr 49/50 (1665/66) (9-16 grudnia 2007)
Tytuł: Gwoździem po szkle. POkomplikowania
Autor: Krzysztof Nagrodzi

„(…) I pochyleniami nad pięknem człowieczeństwa udokumentowanych donosicieli,
którzy wyznali, że tak…ale tylko trochę…i niekoniecznie, ale za to są „filo” bądź „z
korzeniami”.”
Autor artykułu odwołuje się do żydowskiego pochodzenia jednej z osób
publicznych, która przyznała się do współpracy ze służbami bezpieczeństwa PRL.
Stosując liczbę mnogą sugeruje jednocześnie, że osoby, o których pisze w artykule,
mają żydowskie pochodzenie.

„SUPER DETEKTYW”
Rodzaj czasopisma: brak danych
Wydawca: Wydawnictwo Polskiej Partii Narodowej
Redaktor naczelny: Leszek Bubel
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 4,80 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny PKP, Poznań

„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: Jednak Próba wyłudzenia odszkodowań!
Autor: Zbigniew Nowak

„(…) Taka sytuacja świetnie służy dalszemu ukrywaniu się, tj. „siedzeniu w szafie”,
pozostających w Polsce Żydo – Volksdeutschy (…)”.
Użycie określenia „Żydo–

38

Volksdeutschy” niewątpliwie znieważa osoby pochodzenia żydowskiego i stanowi
naruszenie art. 257 kk.

„(…) Ta kwestia będzie kolejną aferą, która powinna obnażyć oblicze żydowskich
syjonistów, sądzących, że na gruzach Rzeczpospolitej za pieniądze Polaków
skolonizują Polskę jak to uczynili po przyczynieniu się o rozbiorów, zapewne raz
jeszcze masowo fałszując każdy możliwy dokument, by przemycić do Polski, każdą
możliwą ilość Izraelitów.”
Autor artykułu, przy użyciu określeń znieważających,
sugeruje chęć wyłudzenia przez osoby pochodzenia żydowskiego bezpodstawnych
odszkodowań za mienie pozostawione przez nich w Polsce.
„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: Ilu Żydów mieszka w Polsce
Autor: Zbigniew Nowak

„(…) Z powodów jak wyżej, tj. ukrócenia syjonistycznego folwarku, jaki mamy w III
RP, oraz zapobieżeniu budowaniu pod wdzięczną nazwą IV RP – Judeopolonii,
zasadnym i koniecznym jest przeprowadzenie kwerend w archiwach na wschodzie,
w odniesieniu do osób publicznych (…).”
Autor sugeruje w całym artykule
konieczność dokładnego zbadania i stwierdzenia pochodzenia żydowskiego osób
publicznych w Polsce oraz określenia dokładnej liczby Żydów mieszkających w
Polsce.
„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: „Katyń” Scenariusz i reżyseria „Gazeta Wyborcza”
Autor: Leszek Bubel

„(…) Jakże to aktualne, zbrodni na Polakach dokonywali nie Niemcy, tylko naziści i
NKWD – naziści o anonimowych twarzach. Choć wiadomo, że w ok. 80% kadry
dowódcze były obsadzone przez Żydów (…).”
Autor nie podaje jakichkolwiek źródeł
przedstawianych informacji.

„(…) Zrobienie w Polsce prawdziwie polskiego filmu o naszym holocauście jest i
będzie bardzo trudne, ponieważ cała branża filmowa jest zdominowana przez inaczej
myślących. (…) Żydzi zrobili ze swojego holocaustu wielki geszeft, który spełnia
także rolę edukacyjną. To tysiące produkcji kinowych, telewizyjnych, teatralnych,
którymi jesteśmy faszerowani każdego dnia.(…)”. ”(…) stale propagowany jest jeden
żydowski holocaust.(…)”
W artykule w wielu miejscach pojawiają się treści
umniejszające znaczenie Holocaustu dokonanego na narodzie żydowskim,
sugerowanie czerpania przez Żydów materialnych korzyści z tej zbrodni wskazuje na

39

naruszenie art. 257 kk. Cały artykuł ma wydźwięk jednoznacznie antysemicki, choć
jego przedmiotem jest recenzja filmu „Katyń”.
„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: A dla Polaków protektorat…
Autor: Andrzej Kumor

„(…) Echa XIX - wiecznej prusko – carskiej propagandy pobrzmiewają dzisiaj w
komentarzach, jakie serwują niemieckie czy rosyjskie gazety. Podobnie jak w XIX
wieku, sąsiedzi praktycznie rozszabrowali nam lebensraum.”
Treści ksenofobiczne
odwołujące się do uprzedzeń historycznych. W tekście pojawiają się również
ksenofobiczne i antysemickie określenia „socjalistyczno – masońska Europa” i

„tradycyjni wrogowie Polski
” – w odniesieniu do Rosji i Niemiec.
„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: List otwarty do A. Michnika: „Polska dla Polaków”
Autor: Marian Kałuski
W całym tekście pojawiają się określenia znieważające osoby pochodzenia
żydowskiego: „żydowski polakożerca”, „polakożercy”, „V kolumna”, „koń trojański
syjonizmu”
wskazujące na naruszenie art. 257 kk.

„(…) Obywatelstwo polskie nie powinno być przyznawane nie – Polakom na ich
żądanie. A tym bardziej polakożercom i ludziom, którzy chcą korzystać z polskiego
obywatelstwa, aby móc m. in. szkodzić Polsce, narodowi polskiemu (…). A już na
pewno nie powinni mieć je przyznane Żydzi i ich potomkowie, którzy za Stalina
budowali PRL wbrew woli narodu polskiego (…)”.
„(…) Żydzi mają dziś swoją ojczyznę – Izrael, a na dokładkę drugi Izrael – USA.
Niech tam siedzą. I niech nareszcie zostawią nas w spokoju – niech się od nas
nareszcie odczepią. (…) Polacy w POLSCE na pewno nie chcą mieć za sąsiadów
obcych etnicznie ludzi, którzy zioną do nich nienawiścią.(…)”.
„(…) w XIX i XX wieku Żydzi (chwalebne wyjątki niestety potwierdzają regułę!)
należeli do największych wrogów Polski i narodu polskiego, a dzisiaj obok Rosji
Putina i nacjonalistów ukraińskich są największymi wrogami Polski i Polaków. (…)”
„(…) Rząd polski – jeśli jest naprawdę polskim – nie ma prawa budowania Vkolumny
żydowskiej w Polsce!”

40

„(…) sami wypięli tyłek na Polskę i Polaków! I to oni należeli do grona najbardziej
polakożerczych Żydów w Izraelu i Polsce. I teraz skomlą oni czy ich zazwyczaj wcale
nie lepsze dzieci o polskie obywatelstwo!!!”

List czytelnika tylko w pewnych momentach kierowany jest bezpośrednio do Adama
Michnika, w większości stanowi atak na osoby narodowości żydowskiej. Cały tekst
ma charakter jednoznacznie antysemicki i ksenofobiczny.
„Super Detektyw”, nr 3/2007
Tytuł: Izrael ukrywa prawdę
Autor: nieznany
Wpisanie swastyki w „gwiazdę Dawida” znieważa osoby narodowości żydowskiej i
stanowi jawny przejaw antysemityzmu.

41

„TAJEMNICE ŚWIATA – DZIWNY JEST TEN ŚWIAT”
Rodzaj czasopisma: brak danych
Wydawca: ABDANK Sp. Z. o. o.
Redaktor naczelny: Leszek Bubel
Nakład: brak danych
Cena egzemplarza: 9,90 zł.
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny PKP, Poznań

Uwaga natury ogólnej: główną część periodyku stanowi publikowana cyklicznie

„Wielka Encyklopedia Żydów Leszka Bubla
” mająca na celu napiętnowanie osób o
rzeczywistej lub domniemanej narodowości żydowskiej, a także propagowanie mitu o
spisku i dominacji Żydów. „Encyklopedia” opatrzona jest przypiskiem „Tysiące
nazwisk i biografii polityków, artystów, biznesmenów, duchownych, ludzi mediów,
nauki itp., przyzwoitych, ale i oszustów, morderców i łajdaków. Sprawdź czy jest
wśród nich Twój ulubieniec lub sąsiad!”

„Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”, nr 1/2007
Tytuł: Wielka encyklopedia Żydów. 30 tys. nazwisk, tysiące krótkich biografii.
Nareszcie sami ujawniają swoje pochodzenie!
Autor: Leszek Bubel

„ Aj, Waj!”
„(…) To z nich
(Żydów) w przeważającej większości wywodzą się ci, których
wypromowały ich media jako autorytety wypowiadające się w imieniu Polek i
Polaków i to we wrogiej nam formie i treści. (…) Po tak zaawansowanej kwerendzie
zdemaskowałem jeszcze jedno ciągle rozpowszechniane kłamstwo, że jest ich w
Polsce ok. 20 tys.(…)”.
„religia Holocaustu”
„Jestem przeciwnikiem mieszania kultur, ras, religii, unifikacji umysłów, ponieważ
zawsze prowadzi to do przemocy i konfliktów. (…)”.
Cytat ukazuje jawnie
rasistowskie poglądy autora artykułu.

„(…) Tych, którzy wysługują się za różne przywileje, my narodowcy nazywamy
szabesgojami. Można ich delikatnie porównać do ok. 3 milionowej rzeszy trzech grup
volksdeuchów z czasów II wojny światowej.(…)”.
„(…) talmudyczna mentalność w promowaniu swoich.”

42

„Wspomniana solidarność (
Żydów) (…) wyraża się często nie tylko w szkalowaniu
przeciwników, ale i w wywieraniu presji w postaci podpisywania różnych zbiorowych
apeli, rezolucji, listów.(…) Można powiedzieć, że mają wspólny mianownik, którym
jest m. in. antypolonizm, antykatolicyzm, wrogość do prawdy.”
„Bardzo trudno jest trafić na Żyda, który otwarcie przyznaje się do swoich korzeni.
(…) Ukrywając swoje pochodzenie tylko potwierdzają słuszne zresztą stereotypy.”
„(…) A już użycie słowa „żydek”, „żydłąk” to skandal, rasizm, który musi być ścigany
przez prokuratorów. (…)”.

Wszystkie cytaty pochodzą z artykułu otwierającego nr 1/2007 „Tajemnic świata”.
Zawierają one sformułowania wyszydzające, poniżające, a wręcz obelżywe,
opisujące osoby narodowości żydowskiej, przypisujące im jako narodowości
negatywne cechy, wrogość wobec Polski i Polaków. Stwierdzenie, iż autor jest
„przeciwnikiem mieszania ras” jest jawną demonstracją poglądów rasistowskich i
stanowi naruszenie art. 256 kk. Dalszą część wydania stanowi pierwszy „tom”
„Wielkiej Encyklopedii Żydów”
(określeń tych używa w tekście autor), obejmujący
osoby o stwierdzonym przez samego autora pochodzeniu żydowskim (nazwiska od
litery A do Ci). Przy każdym nazwisku znajduje się nota biograficzna – o różnej
objętości. Czasami oprócz informacji na temat wykształcenia, miejsca urodzenia i
miejsca pracy oraz działalności danej osoby umieszczane są także określenia:

„polonofob”, „szabesgoj”, „mason”, „zdrajca”, „żydowski hochsztapler
”, które
wskazują na naruszenie art. 257 kk.
„Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”, nr 2/2007
Tytuł: Czy mamy prawo się bronić? Sprzeciwiać? Wyrażać opinie?
Autor: Leszek Bubel
W artykule komentującym publikacje krytykujące poglądy autora, stwierdza on „(…)
doczekałem się kilku aktów oskarżenia za publikacje opisujące szkodliwe wobec
Polski wyczyny żydowskich szowinistów”.
Jest to jednoznacznie wypowiedź o
charakterze antysemickim, znieważająca osoby narodowości żydowskiej i
kwalifikująca się do ścigania z tytułu naruszenia art. 257 kk. Na naruszenie tego
przepisu wskazuje też wiele sformułowań użytych w dalszej części artykułu, m.in. iż
celem „politycznej poprawności” nazywanej przez Żydów tolerancją „ale tylko dla
własnych poglądów tego Nowego Faszyzmu jest pacyfikowanie liderów Polskiej
Partii Narodowej”.

43

„Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”, nr 2/2007
Tytuł: Żydzi stanowią więcej niż połowę najbardziej wpływowych ludzi na świecie –
stwierdza ranking pisma Vanity Fair
Autor: Lech Maziakowski
Artykuł propaguje pogląd o sprawowaniu „kontroli nad światem” przez osoby
narodowości żydowskiej zawierając sformułowania takie jak „to właśnie ta grupa
etniczna, stanowiąca jedynie około 2,5 procenta ludności, przejęła kontrolę nad
społeczeństwem, nakazując mu co myśleć, jak się bawić, jakie filmy i programy
oglądać (…)”
lub „kontrolowane przez środowiska żydowskie środki masowego
przekazu
”. Autor w aluzyjny sposób usprawiedliwia także akty antysemityzmu
pisząc, iż „historia pokazuje jednak, że wszelka niekontrolowana nadreprezentacja w
tym zakresie, wcześniej czy później prowadziła do równie niekontrolowanej reakcji
społeczeństwa”.

„IDŹ POD PRĄD”
Rodzaj czasopisma: miesięcznik
Wydawca: Kościół Nowego Przymierza w Lublinie
Redaktor naczelny: Paweł Chojecki
Nakład: 10 tys. egzemplarzy
Cena egzemplarza: 2,50 zł
Miejsce zakupu: Salon Prasowy „Eurokiosk”, Dworzec Główny PKP, Poznań

„Idź pod prąd”, nr 10/(39) (październik 2007)
Tytuł: O Katyniu inaczej
Autor: Paweł Chojecki

„(…) Już dziś Niemiec może sądzić Polaka dzięki „europejskiemu nakazowi
aresztowania”. To tylko mała przygrywka do tego, co nas czeka, gdy przeforsowany
zostanie tzw. traktat reformujący UE, znoszący suwerenność państw narodowych
(…)”.

Autor przedstawia ksenofobiczną wizję integracji europejskiej.

44

„Idź pod prąd”, nr 10/(39) (październik 2007)
Tytuł: Żyć w faszyzmie. JKM komentuje
Autor: Janusz Korwin- Mikke

„(…) Jestem natomiast przeciwko jakimkolwiek przepisom prawnym regulującym
kwestie rasowe. (…) Mam też niezbywalne i naturalne prawo założyć kawiarnię tylko
dla Białych – a nawet mieć prywatną linię autobusową „Tylko dla Białych”. Albo,
oczywiście, „Tylko dla Czarnych”. (…) A wcale nie jest wykluczone, że w klimacie, w
którym ludzie się pocą, autobusy „mieszane” zbankrutują…(…)”.
Autor prezentuje
poglądy rasistowskie, postulujące powrót do idei segregacji rasowej, co stanowi
naruszenie art. 256 kk.

„(…) Liczba zakazów obowiązujących w Niemczech okupowanych przez RFN jest
wielokrotnie większa niż wtedy, gdy Niemcy były pod okupacją III Rzeszy! Nawet za
Hitlera wolno było pić mleko, jakie się chciało, i palić papierosy (…), i wolno było
jeździć samochodami bez pasów bezpieczeństwa. (…)”.
Autor, sprzeciwiający się
obowiązywaniu pewnych ogólnych zakazów wprost sugeruje, że reżim hitlerowski był
bardziej przyjazny obywatelom niż system demokratyczny.

45

3. Wstępne wnioski

W okresie od 15 listopada 2007 r. do 15 grudnia 2007 r. przeanalizowano ogółem 22
numerów monitorowanych czasopism:
- „Najwyższy czas” – 4 numery
- „Opcja na prawo” – 2 numery
- „Polak Katolik” – 1 numer
- „Tylko Polska” – 4 numery
- „Nasza Polska” – 4 numery
- „Myśl Polska” – 3 numery
- „Super Detektyw” – 1 numer
- „Tajemnice świata – dziwny jest ten świat” – 2 numery
- „Idź pod prąd” – 1 numer
We wszystkich monitorowanych tytułach autorzy raportu wskazali na występujące w
nich „nienawistne treści”. Kierując się założeniami metodologicznymi
sformułowanymi we wstępie do niniejszego raportu, monitorujący wskazali na treści
o charakterze i wydźwięku rasistowskim, ksenofobicznym lub antysemickim.
Poniższa tabela wskazuje, w których tytułach zidentyfikowano występowanie
badanych treści:

46

Treści o charakterze i
wydźwięku
rasistowskim
Treści o charakterze i
wydźwięku
ksenofobicznym
Treści o charakterze i
wydźwięku
antysemickim
„Najwyższy czas!”
„Opcja na prawo”
„Polak Katolik”
„Tylko Polska”
„Nasza Polska”
„Myśl Polska”
„Super Detektyw”
„Tajemnice świata –
dziwny jest ten świat”
„Idź pod prąd”

Treści rasistowskie
Treści o charakterze bądź wydźwięku rasistowskim występowały w monitorowanych
czasopismach stosunkowo najrzadziej. Często wypowiedzi o charakterze
rasistowskim pojawiały się w zawoalowanej, „sprawozdawczej” formie: jako
prezentacja cudzych teorii o zabarwieniu rasistowskim bądź obrona wolności słowa i
swobody szerzenia takich poglądów. We wszystkich odnotowanych przypadkach
autorzy takich treści sugerowali, w sposób deprecjonujący, ośmieszający, a czasami
znieważający, nierówność ras. Pojawiły się również postulaty konieczności
wprowadzenia możliwości funkcjonowania segregacji rasowej.
Treści ksenofobiczne
Dużą część cytatów stanowią wypowiedzi o charakterze ksenofobicznym. Źródłem
ksenofobii jest w tym przypadku najczęściej nie tyle wrogość wobec określonej nacji
bądź państwa, ale skrajnie ksenofobiczne nastawienie wobec Unii Europejskiej jako
związku państw. W wypowiedziach tych Unia przedstawiana jest najczęściej jako
agresor, związek silniejszych państw chcących dokonać podboju Polski (wielokrotnie
używane jest pogardliwe, mające określone konotacje historyczne określenie

„Anschluss”
). Wejście Polski w struktury UE przedstawiane jest jako koniec Polski

47

suwerennej i niepodległej. Niejednokrotnie autorzy manipulują faktami i dezinformują
czytelników dowodząc m.in. iż polityka UE promuje legalizację aborcji i eutanazji,
bądź iż UE jest winna wzrostowi zjawiska narkomanii. Niektóre z tych wypowiedzi
maja także charakter islamofobiczny. Oczywiście charakteru ksenofobicznego
pozbawione są publikacje zawierające jedynie krytykę polityki UE, nierzadko poparte
szczegółowymi analizami ekonomicznymi lub politologicznymi, które również obecne
są na łamach monitorowanych tytułów. Można także zaobserwować tendencję do
wykorzystywania faktów historycznych dla usprawiedliwienia, a czasami wręcz
podsycania wrogości wobec innych państw i ich obywateli. Tendencja ta widoczna
jest szczególnie w odniesieniu do Niemiec, Rosji i Ukrainy.
Treści antysemickie
Najczęściej występującymi treściami były treści o charakterze i wydźwięku
antysemickim. Wszystkie cytaty, na które wskazali autorzy raportu jako na
wypowiedzi zawierające treści antysemickie, spełniały kryteria definicji,
sformułowanej w założeniach metodologicznych do niniejszego raportu, zgodnie z
którą za wypowiedź zawierającą treści antysemickie uznano wypowiedź, która:
obraża, znieważa, wyszydza, ośmiesza, poniża, demonizuje osoby ze względu na
ich faktyczne albo przypuszczalne żydowskie pochodzenie lub tożsamość; podżega
bądź zachęca lub nawołuje do wrogości, nienawiści, przemocy bądź dyskryminacji
względem Żydów; w jakikolwiek sposób trywializuje, podważa lub usprawiedliwia
zbrodnię Holocaustu; propaguje wrogość lub nienawiść skierowaną wobec państwa
Izrael, rozumianego jako państwo żydowskie.
Treści antysemickie charakteryzują się mi. in. odnoszeniem i odwoływaniem się
przez autorów tych treści do powszechnych wyobrażeń, stereotypów i uprzedzeń w
odniesieniu do osób narodowości żydowskiej, funkcjonujących w świadomości
społecznej („polakożercy”, „Judeopolonia”, „szabesgoje”, „żydłąk”, „syjoniści”, „Aj,
Waj!”, „mason”)
. Tendencja ta jest wyraźnie widoczna w przypadku treści
monitorowanych w niniejszym raporcie. Wśród treści o charakterze i wydźwięku
antysemickim znalazło się również najwięcej treści jawnie znieważających i

48

wyszydzających osoby narodowości żydowskiej. Często powtarzającym się
elementem tych treści były odniesienia do międzynarodowego, żydowskiego (bądź
syjonistycznego) spisku, który ma na celu szkodzenie Polsce i Polakom. Choć wśród
treści poddanych analizie nie znaleziono jawnego negowania Holocaustu (tzw.
„kłamstwo oświęcimskie”), wielokrotnie pojawiały się wypowiedzi deprecjonujące
znaczenie Holocaustu, wskazujące na bezpodstawne „zawłaszczenie” tego terminu
przez osoby narodowości żydowskiej lub czerpanie zysków z Holocaustu.
Charakterystyczne jest również przypisywanie osobom narodowości żydowskiej
powszechnej przynależności do służby bezpieczeństwa PRL wraz z sugestią, iż to
właśnie te osoby były twórcami, sympatykami bądź beneficjentami systemu
komunistycznego w Polsce oraz, że działały one na szkodę Polaków.
Często używanym zabiegiem jest także sugerowanie lub przypisywanie
żydowskiego pochodzenia i korzeni różnym osobom, co w intencji i zamyśle autorów
monitorowanych treści ma stanowić zawsze czynnik negatywny, deprecjonujący, jak
również tłumaczący „antypolskie” działania osób, którym przypisywane jest
żydowskie pochodzenie. Jedno z monitorowanych czasopism w całości poświęcone
zostało publikacji „listy Żydów”, mającej w zamierzeniu jej twórców uświadomić
czytelnikom prawdziwe pochodzenie tysięcy wymienionych na liście osób. Do listy
zamieszczona została również zachęta do sprawdzenie, czy na liście nie znajdują się
„sąsiedzi” lub „znajomi” czytelników, co stwarza wrażenie zachęcania do „tropienia”
przynależności narodowej poszczególnych osób.
Spośród monitorowanych treści o charakterze i wydźwięku antysemickim, wskazać
można na treści, które wskazują na naruszenie przez osoby je formułujące art. 257
k.k., który stanowi, iż: „Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną
osobę z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo
z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną
innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.
Za wyczerpujące
znamiona czynu zabronionego określonego w art. 257 k.k uznać należy następujące
cytaty:

49

„Kolejny Żyd SB-cką szmatą!”
- „Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)

„żydowska sitwa”
- „Tylko Polska”, nr 46/(367) (14.11-20.11 2007)

„świry mające obrzezane mózgi”
- „Tylko Polska”, nr 49/(370) (6.12-12.12. 2007)

„świry scyzorykiem chrzczone”
- „Tylko Polska”, nr 49/(370) (6.12-12.12. 2007)

„Żydo – Volksdeutsche”
- „Super Detektyw”, nr 3/2007

„żydowscy polakożercy”
- „Super Detektyw”, nr 3/2007

„V- kolumna żydowska”
- „Super Detektyw”, nr 3/2007

„żydowski hochsztapler”
- „Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”, nr 1/2007

„pasożyty działające w tradycji talmudu” -
„Tylko Polska”, nr 48/2007, 28. 11 – 5. 12.
2007
Żydzi zrobili ze swojego holocaustu wielki geszeft” - „Super Detektyw”, nr 3/2007

„wyczyny żydowskich szowinistów”
- „Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”, nr
2/2007
Wiele z monitorowanych treści, choć nie stanowi bezpośredniego nawoływania do
nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych bądź
wyznaniowych, bez wątpienia formułowanych jest w takim właśnie celu. Bardzo
częste stosowanie przez autorów treści antysemickich antagonistycznego
przeciwstawiania sobie Żydów i Polaków (zawsze jednak z podkreśleniem „winy”
Żydów), sugerowanie nienawiści Żydów w stosunku do Polski i Polaków,
jednoznacznie uznać można za podsycanie, pogłębianie nienawiści na tle różnic
narodowościowych, nie zawsze jednak wskazuje na wyczerpanie znamion
przestępstwa wskazanych w art. 256 k.k.

50

Podczas monitorowania wybranych publikacji stwierdzono, iż występują wśród nich
tytuły, w których znajdują się wyłącznie, lub prawie wyłącznie treści o charakterze
bądź wydźwięku antysemickim. Do czasopism tych należą: „Tylko Polska”, „Super
Detektyw”, „Tajemnice świata – dziwny jest ten świat”.
Reasumując należy stwierdzić, iż to właśnie treści antysemickie pojawiały się
najczęściej, charakteryzowały się one również najbardziej wrogim, czasami
nienawistnym wydźwiękiem. Biorąc pod uwagę występujące w Polsce
uwarunkowania historyczne, jak również narastanie w krajach europejskich zjawiska
antysemityzmu, w opinii autorów raportu należy zwrócić szczególną uwagę na
problem występowania w prasie treści antysemickich.
Wśród badanych treści znalazły się również treści, które uznać można za
naruszające art. 256 k.k. Miały one charakter rasistowski, popierający ideę segregacji
rasowej, nawołujący do nienawiści na tle rasowym. Podczas trwania monitoringu
odnotowano dwa przypadki wystąpienia takich treści.
Pozostałe treści
Odnotowano ponadto występowanie treści, w których znalazły się odniesienia do
osoby Adolfa Hitlera (autor określa w artykule Adolfa Hitlera jako „wybitnego
przywódcę socjalistycznego”) oraz do hitlerowskich Niemiec (autor artykułu
podkreśla pozytywne, jego zdaniem, elementy polityki prowadzonej w III Rzeszy).
Choć treści tych nie można jednoznacznie zakwalifikować jako naruszające art. 256
bądź 257 k.k., należy wskazać na niebezpieczeństwo związane z wyrażaniem
pozytywnych, a nawet przychylnych sformułowań w odniesieniu do reżimu
hitlerowskiego i jego twórcy.

51

4. Rekomendacje

Należy zauważyć i podkreślić, iż ze względu na ograniczony zakres czasowy
monitoringu, wszystkie sformułowane poniżej wnioski mają charakter wstępny –
cząstkowy. Na podstawie dotychczasowej analizy można natomiast stwierdzić, iż:
- czasopisma zawierające treści rasistowskie, ksenofobiczne i antysemickie znajdują
się w powszechnej sprzedaży, są dostępne w punktach sprzedaży prasy. Często
pisma te zawierają wypowiedzi kwalifikowane jako „mowa nienawiści” na podstawie
szerszych kryteriów, wykraczających poza zakres niniejszych badań. Szczególnie
niepokojące są liczne obraźliwe i znieważające określenia pod adresem mniejszości
seksualnych. Autorzy zalecają objęcie dalszymi badaniami również treści tego typu.
- wyniki przeprowadzonego monitoringu wskazują na zasadność przeprowadzenia
nowelizacji kodeksu karnego w zakresie art. 256 k.k. zgodnie z propozycją
przedstawioną przez Ministerstwo Sprawiedliwości.
W świetle proponowanych zmian art. 256 k.k. uzyskałby brzmienie:

„Art. 256. § 1. Kto publicznie propaguje faszystowską, komunistyczną lub inną
totalitarną ideologię lub faszystowski, komunistyczny lub inny totalitarny ustrój
państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych,
rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechniania, sporządza, gromadzi,
przechowuje, przewozi, przenosi lub przesyła pismo, druk, nagranie, film lub inny
przedmiot zawierający treść określoną w § 1.

52

§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2, sąd orzeka przepadek
przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa,
chociażby nie stanowiły własności sprawcy.”

Jednocześnie należy wskazać, ze względu na wyniki dotychczasowego monitoringu
(który wśród wypowiedzi kwalifikujących się do ścigania karnego wykazał przede
wszystkim występowanie treści wypełniające znamiona czynu zabronionego
opisanego w art. 257 k.k.), iż podobna regulacja, penalizująca dokonywanie w celu
rozpowszechniania: sporządzanie, gromadzenie, przechowywanie, przewożenie,
przenoszenie lub przesyłanie pisma, druku, nagrania, filmu lub innego przedmiotu
zawierającego treści określone w art. 257 § 1 k.k. byłaby wskazana w odniesieniu do
art. 257 k.k. Uzupełnienie projektu zmiany k.k. w zakresie wymienionych artykułów
stanowiłoby również realizację zaleceń ogólnych ECRI w zakresie przeciwdziałania
rozpowszechnianiu „mowy nienawiści”, jak również zaleceń ECRI sformułowanych w
dotychczasowych raportów dotyczących Polski.
- dla sformułowania dalszych wniosków, opartych na szerszym materiale
badawczym, autorzy raportu zdecydowanie wskazują na konieczność
przeprowadzenia kolejnego etapu monitoringu. Pozwoli to na bardziej szczegółowe
ukazanie skali i postaci występowania w monitorowanych tytułach treści
rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich. Autorzy rekomendują objęcie
dalszym monitoringiem większości z przebadanych dotychczas czasopism, a także
poszerzenie badań o publikacje książkowe, jak również o treści o charakterze
wrogim i obraźliwym, formułowane wobec mniejszości seksualnych.
Lista tytułów rekomendowanych do dalszych badań:
Dalsza część monitoringu powinna być uzupełniona i rozszerzona o monitoring
publikacji książkowych i internetowych. Autorzy sporządzili listę kilkunastu publikacji,
pomocną przy dokonywaniu selekcji tytułów do dalszego, szczegółowego badania.
Wyboru publikacji książkowych dokonano na podstawie kilku kryteriów:

53

- wydawnictw, w których ukazały się proponowane do monitoringu publikacje, a w
których wydano publikacje będące już przedmiotem postępowań prokuratorskich
- postępowań prokuratorskich prowadzonych w sprawie kilku z wybranych publikacji
(zakończonych umorzeniem)
- rekomendacji zamieszczonych na stronie internetowej „polonica”, powszechnie
znanej jako strona zawierająca setki treści antysemickich i ksenofobicznych ( w
sprawie treści zawartych na stronie internetowej toczy się obecnie postępowanie
prokuratorskie w Poznaniu).
Do podanych poniżej tytułów dodano krótkie streszczenia, dotyczące treści
publikacji. Streszczenia te pochodzą ze stron księgarni internetowych, w których
publikacje te są dostępne, bądź też zostały dołączone przez wydawnictwa, na
stronach internetowych tych wydawnictw.

1.Henryk Pająk, Strach być Polakiem, wyd. Retro, 2001

Sam tytuł podpowiada treść pracy. Autor stawia i udowadnia tezę, że od 1990 roku
Polską rządzą agentury Piątej Kolumny, ideowi wrogowie Polski i pospolici zdrajcy,
kolaboranci. Po zrealizowaniu w latach 1990–2000 programu niszczenia struktur
władzy i przejmowaniu jej „zbrojnego” ramienia – mediów, w latach 2000–2003
dokonują aktu piątego rozbioru Polski przez wtłoczenie jej do żydomasońskiego
Eorołagru pod nazwą Unii Europejskiej.

2. Jerzy Chodorowski, Rodowód ideowy Unii Europejskiej, wyd. Ostoja, 2005

Najbardziej obszerna analiza ideologii, leżących u podstaw Unii Europeskiej, jaka
ukazała się w języku polskim. Autor przedstawia idee zjednoczenia Europy zarówno
w ujęciu filozoficznym – z leżącym u ich podstaw zamiarem stworzenia „nowego
człowieka” – jak i historycznym, prezentując pięć nurtów uniwersalistycznych, jakie
miały wpływ na dzieje Europy: żydowski, rzymski, chrześcijański, niemiecki i
wolnomularski. W drugiej części prezentuje sylwetki „ojców-założycieli” UE:
Coudenhove-Kalergiego, Monneta, Retingera, Schumana, Adenauera i de
Gasperiego. Książkę zamyka Bilans półwiecza tworzenia struktur europejskich.

54

3. Andrzej Leszek Szcześniak, Paneuropa. Stany Zjednoczone Europy czyli
Eurokołchoz,
wyd. Polwen, 2002

Chrześcijaństwo w ciągu dziejów wprowadziło nową jakość w pogańską
rzeczywistość Europy i świata. Polega ona na jednakowym traktowaniu wszystkich
ludzi oraz na promowaniu narodów i ich odrębności. Jakże odmiennie na tym tle
charakteryzuje się podejście tzw. uniwersalizmu żydowskiego! Nie należy ignorować
nauk płynących z przeszłości! Wszelkie próby ograniczenia wolności ludzkiej kończą
się bolesną reakcją. Idee „ręcznego” sterowania narodami nie są dziś przeszłością,
co dobitnie pokazuje w swej książce dr Andrzej L. Szcześniak. Projekty utworzenia
Paneuropy, które pojawiły się po zakończeniu pierwszej wojny światowej, zyskały
duże poparcie wśród elit politycznych Europy. Na ile totalitarne i rasistowskie
pomysły hr. Coudenhove-Kalergi wpłynęły na dzisiejszy kształt Unii Europejskiej?

4. Stanisław Michalkiewicz, Studia nad żydofilią, wyd. von borowiecky, 2003

Zbiór felietonów redaktora „Najwyższego Czasu!” oraz publicysty „Gazety Polskiej” i
„Naszej Polski”, poświęcony współczesnej problematyce żydowskiej. Jakkolwiek
Autor jest człowiekiem, którego poglądy budzą kontrowersje i spory, nie można mu
odmówić jednego – znakomitego zmysłu obserwacyjnego i talentu publicystycznego.
„Gorąca” lektura!

5. Kazimierz Gajewski, Poznaj Żyda (Talmud i dusza żydowska), wyd. Ojczyzna,
1998

Wydana po raz pierwszy w 1936 roku broszura ułatwia poznanie duszy żydowskiej,
która sprawia, że Żydzi to zupełnie odrębny świat myśli, etyki, moralności,
zwyczajów, dążeń i celów. To sprawia, że generalnie nie może być mowy i
autentycznej asymilacji, w co wierzy wielu naiwnych Polaków. Autor udowadnia, że
prapoczątkiem rasizmu jest Talmud, wg, którego przyjacielem Żyda jest tylko Żyd.
Inny obcy jest goim a więc bydlęciem.

6.Stanisław Michalkiewicz, Na niemieckim pograniczu, wyd. von borowiecky,
2003

55

Przedmiotem refleksji autora jest przyszłość Europy, w której Niemcy, jako poważne
państwo odgrywają szczególną rolę. Michalkiewicz zwraca uwagę na fakt, że
obecnie nim doszło do tzw. zjednoczenia Europy czy, jak pisze z właściwym sobie
sarkazmem, europeizacji Europy, forsowanej przez Francję daje się zauważyć
początki jej przyszłego rozpadu. Jesteśmy oto świadkami zarysowującego się
konfliktu, np. na tle wojny z Irakiem i stosunku do Stanów Zjednoczonych. Z jednej
strony mamy tzw. "starą Europę", której przewodzą Francja i Niemcy, z drugiej grupę
państw, w tym Polskę, które swą rację stanu widzą w sojuszu z USA. Jednocześnie
ze środowisk decyzyjnych Unii Europejskiej docierają do Polski różnego kalibru
połajanki, których wspólną cechą jest chęć przywołania naszego kraju do porządku i
przypomnienia, że głównym płatnikiem Unii są Niemcy, i że mogą one podjąć
nieprzychylne dla Polski decyzje. Michalkiewicz sygnalizuje więc bardzo
niebezpieczne dla naszego kraju skutki konfliktu ze "starą Europą". Pisze o
możliwości rewizji granic. Jeśli bowiem Niemcy i Francja już dziś, gdy Polska nie jest
jeszcze członkiem Unii Europejskiej, posuwają się do szantażu, to w przyszłości,
przynajmniej teoretycznie, nic nie stoi na przeszkodzie, by dopuściły się wobec
Polski innych form ekspansji. Innymi słowy pisząc, trudno powiedzieć, jak daleko
jesteśmy od chwili, w której Niemcy widząc pogłębiający się konflikt, a może nawet
inicjując go zażądają rewizji granic i... otrzymają na to cichą zgodę Francji. W jej
wyniku Polska utraci jedną trzecią terytorium. Co będzie dalej... strach pomyśleć.
Taki przebieg wydarzeń jest tym bardziej prawdopodobny, że jak zauważa
Michalkiewicz w polityce niemieckiej daje się zaobserwować wielowiekową
konsekwencję. Niemcy od stuleci, w różnej formie i z różnym natężeniem, dążą do
zbudowania europejskiego imperium, którego będą trzonem. Wszystko wskazuje na
to, że teraz starają się to czynić, wykorzystując francuskie "sny o potędze". Wszystko
też wskazuje na to, że ofiarą, jak zwykle, będzie Polska.

7. Jerzy Robert Nowak, Kogo muszą przeprosić Żydzi, wyd. MaRoN, 2001

Przez wiele ostatnich miesięcy Polska była terenem prawdziwie żałosnego spektaklu.
Wielka antypolska część mediów, ludzie nowej Targowicy, wytaczali Polsce i

56

Polakom proces na oczach świata, żądając pokutnego samobiczowania za mord
Żydów w Jedwabnem przed 60 laty. Całą Polskę, cały naród, próbowano obciążyć
winą za mord dokonany z niemieckiej inspiracji i pod niemieckim kierow-nictwem w
czasie, gdy na terenach zbrodni rządzili niemieccy oku-panci i gdy nie istniały żadne
polskie struktury państwowe i samorządowe. Cel potępień był od początku znany -
wpisywał się w wypowiedzianą już kilka lat wcześniej - w 1997 r. groźbę jednego z
przywódców Światowego Kongresu Żydów - Israela Singera. Za-groził on już
wówczas otwarcie, że Polska „będzie upokarzana”, jeśli nie ustąpi pokornie wobec
żydowskich roszczeń w sprawie odszko-dowań za mienie w Polsce.

8. Henryk Pająk, Jedwabne geszefty, wyd. Retro, 2005

Wydana w maju 2000 r. książka Jana Tomasza Grossa Sąsiedzi: historia zagłady
żydowskiego miasteczka rozpętała histeryczną kampanię oskarżania Polaków z
Jedwabnego o okrutne wymordowanie swoich żydowskich sąsiadów w lipcu 1941 r.
Pomimo przychylnej tej tezie postawie większości mediów, ukazało się wiele
publikacji (zarówno artykułów, jak i książek), podważających narzucaną przez
nieprzyjaciół Polski wizję tamtych wydarzeń. Jedną z takich pozycji, broniących
jedwabieńskich Polaków, są właśnie Jedwabne geszefty Pająka: książka ta pokazuje
kulisy „operacji Jedwabne”, kwestionując rzetelność Grossa jako historyka i
obnażając jego nieczyste intencje. Kto chce poznać motywy i metody
zorganizowanej, międzynarodowej akcji szkalowania narodu polskiego przez Żydów,
powinien tę książkę przeczytać. – Trzecie wydanie, nie zmienione.

9. Walter White jr., Ukryta tyrania, wyd. Wers, 2006

Niniejsza publikacja to szokująca aktualizacja Protokołów Mędrców Syjonu. W tym,
zaledwie trzydzistokilkustronicowym wywiadzie, asystent amerykańskiego senatora,
Żyd, Harold Wallace Rosenthal ujawnił fakty i zamiary panowania nad światem
swojego plemienia. Jest to autentyczne wyznanie rasisty żydowskiego, za które kazał
sobie sowicie zapłacić. Nie przypuszczał, że za to ujawnienie działań rasistów

57

żydowskich spotka go tak sromotna kara jak śmierć. (ze Wstępu Kazimierza
Świtonia)

10. Władimir Bukowski, Paweł Stroiłow, Unia Sowiecka czy Związek Europejski,
wyd. Arwil, 2005

„Nawet ci, którzy słabo znają system sowiecki, powinni zauważyć jego podobieństwo
do rozwijających się na naszych oczach struktur Unii Europejskiej, z całą jej filozofią
rządzenia, z «deficytem demokracji», z korupcją oraz biurokratyczną niezdarnością.
Każdego, kto żył pod rządami sowieckiej dyktatury, musi to podobieństwo niepokoić.
Raz jeszcze obserwujemy wyłanianie się biblijnego Lewiatana, który zniszczył wiele
narodów, zubożył miliony ludzi i stłamsił kilka pokoleń, ale który – jak nam się
zdawało – został pogrzebany na zawsze. (...) Czy Unia Europejska to rzeczywiście
klon Związku Sowieckiego, narzucony zniechęconym narodom Europy przez te same
siły polityczne, które go stworzyły?” (z Przedmowy). Włodzimierz Bukowski, jeden z
najbardziej znanych rosyjskich dysydentów, miał w okresie rządów Borysa Jelcyna
dostęp do tajnych archiwów sowieckich. Na dokumentach, które udało mu się wtedy
niespotrzeżenie wynieść, oparta została m.in. ta właśnie książka, zawierająca zapisy
tajnego porozumienia pomiędzy Związkiem Sowieckim a tworzącą się Unią
Europejską.

11. ks. Michał Poradowski, Nowy Światowy Ład, wyd. Nortom, 2004

Praca ks. prof. Michała Poradowskiego ukazuje rolę masonerii i innych organizacji w
budowie nowego, liberalnego i ateistycznego porządku na świecie, pod dyktando sił
wrogich Kościołowi i w sprzeczności z odwiecznymi, sprawdzonymi zasadami
moralnymi i etycznymi. Autor ukazał stopniowy proces likwidacji państw narodowych
oraz budowę jednego rządu światowego. Szczególnie cenna publikacja w obecnej
sytuacji, gdy ważą się dalsze losy świata i cywilizacji.

58

12. Zbigniew Żmigrodzki, Akcje antynarodowe, wyd. Nortom, 2005

Akcje antynarodowe to refleksje na temat aktualnej sytuacji politycznej, społecznej i
kulturalnej w Polsce. Autor ukazał różne przejawy antypolonizmu oraz zagrożenia,
jakie niosą dla narodu polskiego i Kościoła katolickiego w naszym kraju działania
demoliberalnych i lewicowych środowisk, mających poparcie ośrodków
zagranicznych. (od Wydawcy)

13. ks. Józef Kruszyński, Antysemityzm, Antyjudaizm, Antygoizm, wyd. Ostoja,
2002

W broszurze tej autor stara się precyzyjnie zdefiniować pojęcia antysemityzm i
antyjudaizm oraz w wyważonej formie wskazać na rzeczywiste, nierzadko bardzo
złożone, przyczyny niechęci wobec Żydów wśród społeczeństw Europy. Ks.
Kruszyński pisze m. in., że nazwa antysemityzm jest ulubionym określeniem w
mowie żydów i oni to głównie przyczynili się do jej spopularyzowania. Autorzy
żydowscy używają celowo wyrażenia antysemityzm, aby odwrócić uwagę od
istotnych przyczyn (religijnych, politycznych, społeczno-ekonomicznych) owego
antysemityzmu.

14. Jan Marszałek, Polska zdradzona. Rzecz nie tylko o kłamstwach Grossa
lecz i o antypolonizmie, ksenofobii elit politycznych na przykładzie
Jedwabnego
, Polska Oficyna Wydawnicza, 2001
15. Jerzy Robert Nowak, Polska a Unia Europejska 44 pytania, wyd. MaRoN,
2002

„Przez lata łudzono nas zapowiedziami dobrodziejstw, jakie czekają na Polskę po
wejściu do Unii Europejskiej, opowiadano o rzekomym „deszczu” złotych euro, jaki
spadnie na polskich rolników po wejściu do UE.(…) Jesteśmy przyparci do muru –
płacimy za całe lata niegodnych, hołdowniczych negocjacji i wyprzedaży kraju. Jak z

59

tego wyjść, jaki mamy wybór dla Polski? Ten tomik ma służyć lepszemu przybliżeniu
czytelnikowi ogromnie trudnych dylematów stojących dziś przed Polską w jej
stosunkach z Unią Europejską. (…)”.

Autorzy:
Aleksandra Gliszczyńska
Katarzyna Sękowska-Kozłowska
Roman Wieruszewski
22 maj 2013

 

  

Komentarze

  

Archiwum

Polonia Pięciu Kontynentów
maj 8, 2005
zaprasza.net
Aż taka ciemnota?
marzec 18, 2004
cywilizowany
Szkoło kochana mamy cię dość od rana.
marzec 10, 2009
Bogusław
Komu i Czemu Iran Przeszkadza?
maj 3, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
Cenzura Internetu przez rząd USA przegrywa z sądami i z Kongresem
lipiec 22, 2007
tłumacz
Mój wróg – moje państwo
marzec 24, 2006
Renata Rudecka-Kalinowska
OLIGARCHIA - RODOWÓD
czerwiec 8, 2008
Klaudiusz Wesołek
Brońmy Korei Północnej!
lipiec 21, 2006
Workers Vanguard
Bankierzy i Złodzieje! - druga odsłona
lipiec 1, 2004
POLISH-AMERICAN PUBLIC RELATIONS COMMITTEE
luty 11, 2003
GUS: Bezrobocie ludzi młodych
styczeń 30, 2006
Uczył Marcin Marcina ...
padziernik 31, 2005
Metamrfoza Dolara
styczeń 28, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
Polska bije Żydów?
czerwiec 28, 2006
Romuald Bury
Najniebezpieczniejszy okres w historii ludzkosci?
czerwiec 29, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
The Dream Philosophy of Paranoids: Kill Arabs, Cry Anti-Semitism
wrzesień 19, 2006
przesłał Iwo Cyprian Pogonowski
"Wewnętrzne przekonanie" psycho - Tuska
marzec 10, 2008
Artur Łoboda
Referendum w sprawie Unii sfałszowane?
wrzesień 21, 2004
Jerzy Zarakowski
My, Pierwsza Brygada
luty 16, 2005
Andrzej Hałaciński, Tadeusz Biernacki.
Yad Vashem za szybki ws. napisu w Jedwabnem
lipiec 14, 2002
PAP
 


Kontakt

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2012 Polskie Niezależne Media